Sunday, April 14, 2013

καταφύγιο





Πρωτομπήκα στο διαδίκτυο ένα Μάιο,  λίγα χρόνια πριν.  Google,  ένα forum μαγειρικής,  chat..  Πέντε μήνες μετά,  έμαθα ότι ο κάθε κοινός θνητός θα μπορούσε να φτιάξει κάτι δικό του,  κάτι σα site στην πιό απλή του μορφή..  Στ΄αλήθεια θαύμαζα δυό τρεις φίλους που είχαν κάνει ήδη το δικό τους blog,  το θεωρούσα σπουδαίο επίτευγμα..  Είπα,  θέλω κι εγώ και το έκανα..
Το ήθελα πολύ..  το μυαλό μου δούλευε υπερωρίες,  τι θα γράψω,  πως θα το γράψω,  ποιές λέξεις να χρησιμοποιήσω..  να σκαρφιστώ ιστορία,  να γράψω για τα προσωπικά μου..  να γράψω για βιβλία,  να γράψω για σινεμά..  είχα ένα κόσμο που μου περίσσευε κι ήθελα να ακουμπήσω κομμάτια του εδώ μέσα..
Στην πορεία,  τα blogs άλλαξαν..  ήρθε το facebook,  η πιο άμεση επαφή.. πιο φανταχτερή,  πιο κραυγαλέα,  πιό λαική..
Άλλαξε και του καθενός μας η ζωή,  μαζί κι η δική μου..
Άλλαξαν και τα γούστα,  καταλαβαίνω απόλυτα τους χίλιους μύριους που έστριψαν και χάθηκαν αριστερά και δεξιά,  το blog μου έπαψε να μου μοιάζει με δώρο από τον Αη Βασίλη,  έπαψε να έχει την λάμψη ενός λούνα παρκ..  έπαψε να είναι παιχνίδι..
Παρέμεινε αυτό που ήταν πάντα,  αυτό που είναι αφαιρώντας κάθε ζαχαρωμένη επικάλυψη..  ένα καταφύγιο..

Τίποτα περισσότερο,  τίποτα λιγότερο..

12 comments:

  1. Έτσι ακριβώς είναι. Ένα καταφύγιο σκέψεων, λέξεων, αφής των δακτύλων πάνω στα πλήκτρα. Ένα καταφύγιο να ξαποστάσει η ψυχή...;)

    ReplyDelete
  2. Σημαντικό πράμα να έχεις ένα προσωπικό καταφύγιο.
    Κάπου να φυλάξεις και να φυλαχτείς.
    Κάπου ν' απαγγιάσεις :)

    ReplyDelete
  3. Κι έτσι να παραμείνει σου εύχομαι! Είναι πολύ σημαντικό να βγάζεις το λαμπερό περιτύλιγμα και να είσαι ΕΣΥ.
    Καλή συνέχεια!

    ReplyDelete
  4. Καταφύγιο που βρίσκουν απάγκιο κάθε λογής σκέψεις.
    Μοιάζει σ’εμένα να τις καθαγιάζει όπως αφήνονται...

    ReplyDelete
  5. Ευτυχως που το εφτιαξες (το μπλογκ) και βρηκαμε κι εμεις μια αγαπημενη σελιδα να επισκεπτομαστε.
    Ησουν απο την αρχη πολυ προσιτη προς ολους, φεγγαρενια, κι αυτο ειναι προς τιμην σου.

    Τα μπλογκ, για μας που καταθεσαμε κομματι της ψυχης μας σε αυτα, περα απο καταφυγιο, ήταν και ειναι, κατι πολυ προσωπικο που τολμησαμε να μοιραστουμε με αγνωστους.

    Χαιρομαι παντα να σε βρισκω φεγγαρενια, και που διατηρεις το καταφυγιο σου ανοιχτο και μπορουμε να ριχνουμε μεσα σ'αυτο κλεφτες ματιες.

    ReplyDelete
  6. @ κοβω βολτες
    ενα σπιτακι, σε οποιο τοπο το θελησεις καθε φορα..
    με θεα τη θαλασσα;
    ψηλα στο βουνο;

    ετσι!
    :)

    ReplyDelete
  7. @ Τζινα

    βεβαιως και ειναι σημαντικο.. αναγκαιο πια και χρειαζουμενο..

    στο ραφι με τα απαραιτητα :)

    ReplyDelete
  8. @ χαρα

    παντα ΕΓΩ ημουν και ειμαι

    παντα ΕΓΩ + κατι..

    ReplyDelete
  9. @ ναυαγε

    ναι!
    ξορκιζεις καταστασεις εδω μεσα.. μιλας, μιλας μεχρι που να τα ακουμπησεις ολα.. και σα να μη προλαβαινεις να δημιουργησεις κενα, γεμιζουν γρηγορα γρηγορα με αλλα :)

    ReplyDelete
  10. @ μελιαν

    τα εχουμε πει πολλες φορες αυτα και δεν κουραζομαστε να τα ξαναλεμε :)
    η εκτιμηση ειναι αμοιβαια!

    αλληλοδιαβαζομαστε.. κοντα στα 6-7 χρονια, δεν ειναι λιγα για να υπαρχει ενα νοητο λεπτο νημα που μας δενει ε; ε;

    κι εγω χαιρομαι οταν σε βλεπω να τριγυρνας και να γραφεις.. ειναι σαν κατι να μπαινει στη θεση του, κι ολο αυτο κραταει μια ισοροπια οσο περιεργο κι αν ακουγεται..

    ReplyDelete
  11. Ιδανικό καταφύγιο του λογισμού και της ψυχής!!!!!!!
    Καλή συνέχεια...

    ReplyDelete
  12. @ Γιωργο Βαρβακη

    καλως ήρθες !

    ReplyDelete

αύγουστος