Friday, October 24, 2014

αναμονή





Ότι αφήνεις στην αναμονή κάτι το οποίο παλιότερα θα το έκανες στο εδώ και τώρα χωρίς δεύτερη σκέψη,  είναι ένα βήμα,  δεν ξέρω όμως κατά πόσο μπορείς,  σαν άνθρωπος προς άνθρωπο να πιέσεις κάποιον να μπει σε μια διαδικασία για εσένα,  γιατί εσύ το βλέπεις στραβό,  γιατί εσύ θέλεις να αλλάξει,  γιατί εσένα δεν βολεύει,  αφού για να δεις κάποιο άλλο πρόσωπο του ίδιου ανθρώπου θα πρέπει πρώτα ο ίδιος να νιώθει αυτό το ''κάτι που δεν πάει καλά''..
Ίσως κάποια πράγματα να είναι καμμένα από χέρι..  ίσως όμως αν τα χέρια είναι δύο κάτι να μπορεί να διασωθεί.
Εδώ θέση έχει η προσωπική αντίληψη των πραγμάτων..

ό,τι κατάλαβες





Τις μέρες μετά,  δεν θέλω να πολυσκέφτομαι..
Το αφήνω να δουλέψει μόνο του..  σαν αίσθηση
που σιγά σιγά παίρνει μορφή και υπόσταση,
σχηματίζοντας μια μπάλα από λόγο..
Κάτι γίνεται όταν ''αυτό''  μένει έτσι μέσα μου
και μ' ένα τρόπο,
όχι πάντα ανώδυνα,
μετατρέπεται σε ''άλλο''..
και δημιουργεί πορεία..

Wednesday, October 22, 2014

φάσεις





Απλά,  τώρα βρίσκομαι σ' αυτή τη φάση,  είπα στην Β.
Στη φάση που έρχονται όλα τούμπα..

Λίγη ώρα μετά,  έξω από το σπίτι της Α.
Σήκωσα το κεφάλι και είδα φως..

Ζεστό ηλεκτρικό φως..  τόσο ζηλευτό μέσα στο απογευματινό σκοτάδι..

Tuesday, October 21, 2014

τι χάδι η ματιά σου





Θα μπορούσα να 'μαι,  μιας φωτογραφίας σου
κυμματάκι θάλασσας

να λες δε με γνωρίζεις
και να μ' έχεις αγγίξει χιλιάδες
φορές

τι χάδι αυτή η ματιά σου..

σ.β.

νυχτερινές κουβέντες





Νυχτερινές κουβέντες με την Μ.
πρωινός αντίλαλος..

συνήθως αυτός που ενδιαφέρεται για μια σχέση είναι και ο πιό ανασφαλής..
συνήθως..  ο άλλος..  πατάει στην ανασφάλεια σου..

πατάει στην ανασφάλεια μου..
πατάει στην ανασφάλεια μου..

για αυτό τόσοι πολλοί πόνοι στο σώμα μου;  για αυτό;


(από τις λίγες φορές που μετέφερα την συζήτηση σε άλλο τόπο και άλλο χρόνο
όμως δεν γλυτώνει κάποιος από αυτά)

Monday, October 20, 2014

αν ήμουν γάτα





Αν ήμουν γάτα
τώρα θα γουργούριζα στα πόδια σου

ενώ εσύ θα απολάμβανες το τσιγάρο σου
παρέα με ένα ποτήρι ουίσκι..

νύχτα χωρίς φεγγάρι..

απογευματινό





Και που ξέρω πως λείπει,  τι;

πάλι για φως ψάχνω.
πάλι ψηλά κοιτάζω..

fragile






Ανεπείδωτα συναισθήματα σφραγισμένα σε εύθραστους φακέλους.

Στην πίσω πλευρά του νου,
πάντα ο φόβος..

Sunday, October 19, 2014

ένα εικοσιτετράωρο





Μιάμιση μέρα εκδρομή,  κι αν βγάλεις τις ώρες στο αυτοκίνητο,  με το ζόρι ένα εικοσιτετράωρο..  βόλτα στη λίμνη,  κουβέντες με τους ψαράδες,  συνομιλίες με τους γλάρους,  εικοσιτέσσερις ώρες νερό γλυκό και δέντρα να του καθρεφτίζονται,  και βάρκες πινελιές και κεραμμυδόσπιτα δαχτυλοαποτυπώματα,  τόσος πολύς ο καιρός και τόσο μεγάλη η ανάγκη που ρούφηξα εικόνες και έκλεψα και έκρυψα σε τσάντες πλαστικές και τσέπες τετράγωνες και σε ρεβέρ από μπατζάκια κι έχω να σκέφτομαι και να λέω και να λέω και να λέω σαν η στιγμή να κράτησε χρόνια..  

Saturday, October 18, 2014

και το φεγγάρι





Θα έρθει μια νύχτα που θα στάζεις ιστορίες,  το δωμάτιο θα είναι ζεστό και το φως τόσο όσο για να σε θαυμάσω μερικά εκατοστά παραπάνω.  Το παράθυρο,  ανοιχτό στον φθινοπωρινό αέρα και τα αστέρια ψίθυροι όσων θα θέλαμε και σπάνια ακούσαμε.  

Wednesday, October 15, 2014

αέρας





Θα μπορούσα να κοιτάζω πέρα,  στο βάθος της λίμνης τόσες ώρες όσες να ξεχάσω το όνομα μου,  παρ' ότι ''ψάρι''  είμαι περισσότερο αέρας αφού σκορπιέμαι με την παραμικρή αιτία στα τέσσερα σημεία της γης,  παρ' όλο που πολλές φορές νιώθω εγκλωβισμένη σε ένα χώρο,  στον χώρο που έχω επιλέξει εγώ να παίξει το ρόλο του μικρού μου ενυδρείου.

Θα ήταν προτιμότερο σ' συτόν τον οριοθετημένο δικό μου χώρο,  να νιώθω παραγωγική!

αυτόφωτος





Δεν θα κάνω το διαχωρισμό του καλού από το κακό,  άλλωστε αυτά τα δυο συμβαδίζουν μαζί και περιέχονται σε όλους τους χαρακτήρες αλλά κάποια άτομα,  πολύ λίγα,  πολύ πολύ λίγα..  είναι αυτόφωτα..  κι εγώ θέλω να το ρουφήξω όλο αυτό το φως κι όλη αυτή την ενέργεια..  όλη αυτή τη θετική συμπεριφορά και την δύναμη..
Αναρωτιέμαι,  εαν κάποιος δεν γεννηθεί μ' αυτό το προτέρημα τι θα μπορούσε να συμβεί ώστε να το αποκτήσει μετά;  Το οικογενειακό περιβάλλον άραγε;  Η χωρίς όρια αγάπη;

Monday, October 13, 2014

10.01 / 13 / 10





Καμμιά φορά,  όταν το κουβάρι μοιάζει πολύυυ μεγάλο ή πολύ μπερδεμένο,  θέλω να κλάψω..  αλλά σκέφτομαι πως θα δακρύσουν τα μάτια όσων με δουν και συγκρατιέμαι..  συγκρατιέμαι..

_

Είχες δίκιο,  υπάρχει πάντα ένα κομβικό σημείο στις σχέσεις όπου από εκεί και ύστερα τίποτα δεν είναι ίδιο..

_

Έχω εμμονή με ένα στόχο.  Δεν έχει να κάνει με ''πρέπει''  αλλά είναι κάτι που το θέλω τόσο πολύ που τελικά μοιάζει με ''πρέπει''.  Όσο τον κυνηγάω,  τόσο πιο μπροστά μου τρέχει.  Φοβάμαι ότι έχω μπει σε ένα φαύλο κύκλο..

12.24 / 13 / 10





Θα προσπαθήσω να εκφράσω σωστά αυτό που έχω στο μυαλό μου.
Εκεί κάπου στα 40+ έπιασα να μου λέω πως η τρέλλα,  βρισκόταν ένα κλικ μακριά  από τη λογική και πως ένα μικρό αλλά σημαντικό ''κάτι''  θα μπορούσε να αλλάξει τα πάντα,  ήταν και η εποχή που είχα παρακολουθήσει την ταινία με τον Ράσελ Κρόου  ''ένας υπέροχος άνθρωπος'',  στο Ανατόλια,  που ήταν τότε ακόμη κινηματογράφος / σήμερα είναι ένα τεράστιο βιβλιοπωλείο.
Δεν έχει πολύ καιρό,  50+ πιά,  σε μια κουβέντα με την Α.,  μου είπε πως είναι όσο μια βουτιά,  η απόσταση από το ''δεν είμαι καλά''  ως το ''νιώθω υπέροχα''.  Η απόφαση να κάνεις τη βουτιά είναι εύκολη,  παρ' όλα αυτά η όλη διαδικασία σε τρομάζει.  Αντιλαμβάνομαι ότι όλο αυτό προυποθέτει και απίστευτα πισωγυρίσματα του τύπου ''είμαι'',  '' δεν είμαι'',  ''κι αν είμαι,  που είμαι''  κλπ
 
Εγώ τότε ήμουν ακόμη στην ερώτηση ''ναι αλλά υπάρχει ευτυχία;''..
Σήμερα θα έλεγα πως κι αυτή η απόσταση όσο με ένα κλικ μου μοιάζει.. όπως κι η αντίστροφη φυσικά.

9.47 / 13 / 10





Κάπως έτσι,  σε μια πορεία 50+ χρόνων,  οι όμορφες στιγμές έρχονται,  φεύγουν και ξαναέρχονται..  χωρίς αιτία,  ίσως εξ αιτίας μόνο μιας τόσο δα μικρής,  φαινομενικά ασήμαντης αφορμής.

-

Το ήξερες πως αυτά τα κόκκινα με τα λευκά πουά μανιτάρια που συνήθως βλέπουμε στις ζωγραφιές των παραμυθιών υπάρχουν και στ' αλήθεια;

-

Πλησιάζει ο καιρός των Χριστουγέννων,  73 μερούλες έμειναν.  αλλά μέχρι τότε έχω να κάνω πολλά..  θα σου τα πω εν καιρώ..

Sunday, October 12, 2014

8.51 / 12 / 10





Η ποσότητα δεν συμβαδίζει ούτε με την ποιότητα ούτε με τη γεύση.
Αποστασιοποιείσαι όμως από την ανθρώπινη σου διάσταση,  μιμούμενος εκείνες τις ασυνείδητες κινήσεις των ζώων,  γουρούνι,  μαιμού,  ιπποπόταμος θα μπορούσαν να συμπεριφερθούν έτσι,  ''βάζω στο στόμα ό,τι τρώγεται''  ανεξαρτήτου ώρας ή πείνας.
Αν είναι τόσο δύσκολος ο κόσμος εκεί έξω,  αυτή μόνο λάθος μπορεί να είναι η αντιμετώπιση..

3.24 / 12 / 10





Ένα καλό βιβλίο πιάνει το χέρι σου και σε πάει..
Το ίδιο και μια ωραία ταινία.
Το μεν πρώτο χρειάζεται συγκέντρωση, και υπομονή σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό,  ενώ το δεύτερο σου δίνεται με ευκολία..


Μετά νιώθεις απλά υπέροχα!


Saturday, October 11, 2014

σαββατόβραδο






Πόσο ντρέπομαι όταν με ''στέλνει'' ένα μπουκαλάκι μπύρα - duvel ήταν.. απαπααα