Saturday, July 14, 2018

πες μου εσύ τον τίτλο





Κάτι τοπία παραδεισένιου τύπου δεν περνούν καν από το μυαλό μας.
Τόσα καλοκαίρια,  έπρεπε να υιοθετήσουμε ένα νησί.
Να αγοράσουμε έναν παράδεισο.
Αντ'  αυτού λιώνουμε στο πήγαινε έλα.
Αυτό το καλοκαίρι το προγραμματίσαμε πιεστικό.
Μαλώνουμε μεταξύ μας μήπως και φέρουμε στα μέτρα μας την ανυπόφορη ζέστη.
Μετακομίζουμε,  βάφουμε και τρώμε.
Κυρίως μαλώνουμε.
Το κεφάλι μου μοιάζει τεράστιο.
Με ενοχλεί;  ρωτάνε.
Το έχω συνηθίσει!  απαντώ.
Όπως και το ότι ποτέ δεν θα γίνω γοργόνα.
Ούτε μανεκέν!
Η θεά Κάλι με τα χίλια χέρια δε,  με τίποτα!
Ούτε να βρω ένα έρημο νησί να κρυφτώ μπορώ.
Δεμένη εδώ,  γύρω μου τοίχοι.  Βρώμικοι
από τα χρόνια που έχουν να βαφτούν.
Κάποιες φορές,  χοντρές,  ξανθιές κατσαρίδες περπατούν επάνω τους.
Το σκυλί,
αν βγήκε,  αν έκανε τις ανάγκες του.
Τα φρούτα από το μανάβη,
αν είναι όλα εποχής,
ποικιλία αν υπάρχει,
όχι δεν υπάρχει!
Σκοτωμένο μωβ τρέχει από τις φλέβες μου
ελείψει κόκκινου.
Να δοκιμάσω τον καινούργιο χυμό,
από ρόδι που βρίσκεται στο ψυγείο.
Να αφουγκραστώ τον εαυτό μου,
να μεγενθύνω τις ενοχλήσεις μου,
να μικρύνω τους φόβους,
να δω τι μπορώ να κάνω με τις αιτίες.
Τίποτα.
Όλα αυτά τα χρόνια τούτο έχουν δείξει.
Κουτσοβολέματα.
Πίεση!
Μισογεμάτο το ποτήρι.
Και αγάπη,  αγάπη,  αγάπη.
Γιατί κάποιος πρέπει να μου μιλήσει για αυτήν;
Δεν θέλω να μου μιλάει κανείς.
Να μου σηκώνει το δάχτυλο.
Ό,τι έμαθα έμαθα!
Ό,τι έζησα έζησα.
Όλα υπέροχα.
Και δύσκολα.
Αδυναμία μου τα πρωτόγνωρα.
Ατέλειωτα!
Μοναδικά!

Wednesday, July 11, 2018

αναμνήσεις;





Ενώ,  βλέποντας τη φωτογραφία σου,  τίποτα δεν μου θυμίζει κάτι πέρα από αυτό που παρατηρώ την παρούσα στιγμή,  δλδ έναν άνδρα που έχει φωτογραφηθεί στον τόπο της εργασίας του,  σοβαρό,  με τραβηγμένα χαρακτηριστικά,  περασμένα τα 60 χρόνια της ηλικίας του κλπ κλπ,  πιάνω τον εαυτό μου,  να είμαι ακόμη εκεί,  όταν π.χ.  πρότεινα σε ένα κορίτσι να διαβάσει την τριλογία του Γιώργου Θέμελη.  

Sunday, July 08, 2018

καλοκαιρινά





Αν το καλοσκεφτώ,  όλο μου το βιός το καλοκαιρινό,  είναι μια μικρή λεκάνη φρεσκοπλυμμένα μακώ.  Μια μπαλίτσα ρούχα που στάζουν νερό.  Δυό σκοινάκια γεμάτα βαμβακερά,  πιασμένα με ξύλινα μανταλάκια. 

Ο ήλιος,  τα σύννεφα,  είναι όλα δανεικά.

Friday, July 06, 2018

του Ιούλη





Η ζωή θέλει έρωτα.  Να είσαι ερωτευμένος με έναν άνθρωπο,  να είσαι ερωτευμένος με μια ιδέα.

Αγάπη!!!  Πάνω απ'  όλα.

Ερωτεύομαι πάντα τους ίδιους χαρακτήρες,  αλλάζουν τα πρόσωπα.

Το καλοκαίρι,  είναι τόσο αναγκαία η δροσιά,  θεσπέσια, ο θερινός κινηματογράφος και τα τζιτζίκια.

Αυτό,  το ουσιαστικό κομμάτι του Αλχημιστή,  του Κοέλιο,  ισχύει.  Επιστρέφω στην αφετηρία συχνά πυκνά,  ακόμη και για να σπάσω για άλλη μια φορά τα μούτρα μου.  Όμως είναι ένα είδος πολλαπλής ευτυχίας.  Και είναι και η έκπληξη.  Του τι χάνεις όταν απορρίπτεις και φεύγεις,  ή τι θα κέρδιζες αν παρέμενες.  Όμως δεν είναι έτσι.  Γιατί η επιστροφή,  μπορεί να θεωρηθεί και αρχή.  Και η κάθε αρχή,  δεν περιέχει τη φθορά.  Θα την αποκτήσει σιγά σιγά.

Thursday, June 21, 2018

patchwork





Διαλέγεις τα υφάσματα στα χρώματα που σου αρέσουν.  Τα πλένεις,  τα σιδερώνεις και πάνω τους σχηματίζεις σχήματα γεωμετρικά.  Τα ενώνεις με τέχνη μεταξύ τους.  Κάπως έτσι φτιάχνεις το πρώτο σου patchwork.   Μετά,  αν όλα πάνε καλά,  ίσως να έρθει και το δεύτερο και το τρίτο.

Στην φωτογραφία,  τριγωνικά κομμάτια πανιού,  ενωμένα με καρφίτσες μεταξύ τους. 

Αιτία και αφορμή,  ένα team με απίθανα πλάσματα,  φίλες.  Από αυτές που σε κάνουν να θες να εξαλείψεις κάθε χιλιόμετρο απόστασης.

Wednesday, June 20, 2018

relax





Όταν έρχεται και ησυχάζει το ζωάκι μέσα σου,  αναρωτιέσαι πώς σε βρίσκει τέτοια ορμή,  τόσο πλεόνασμα ενέργειας.  Και γιατί δεν συνοδεύονται με manual σωστής εκτίμησης και διαχείρησης εσωτερικών συναισθημάτων και εαυτού;

To restart ακολουθεί, μόλις ανακαλύψεις το πλήκτρο του relax.

Monday, June 18, 2018

της Δευτέρας





Ο αγαπημένος σου είναι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να γλύψει τις πληγές σου και να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.  Είναι ο μόνος που θέλει να νιώσεις καλύτερα.  Που ξέρει πως να χαλαρώσει το δέρμα σου και την ψυχή σου. 
Είναι μια όμορφη Δευτέρα,  μετά από μια δύσκολη Κυριακή. 
Χωρίς τον κυματισμό της θάλασσας,  αλλά ποιός νοιάζεται;