Monday, April 08, 2013

ένα δωμάτιο γεμάτο νερό





Εκείνο το βράδυ,  το δωμάτιο είχε γεμίσει ως επάνω νερό..
Κοιμόταν και τον σκούντηξα..  θέλω να σου πω..
Έβγαλα ότι είχα και δεν είχα..
Το πρόσωπο μου ήταν καθαρό..
Έκλαιγα..
Όλο το κορμί μου έτσουζε από πείσμα,  ενοχές και θέλω..
Είπα ''θα φύγω''..

Με άκουσε σαν ήδη να ήξερε..
Ή σα να μην ήθελε να πιστέψει..

Μετά;
Κοιμήθηκε..
Δεν μπόρεσα ποτέ να φανταστώ τα όνειρα του..
έβλεπε;  δεν έβλεπε;

Το νερό σιγά σιγά σώθηκε
Σα να έχεις μια γεμάτη κατσαρόλα ξεχασμένη στη φωτιά..

Εγώ;
Ακόμη εδώ..

4 comments:

  1. Μπορεί να μην "ήθελες" να "φύγεις".....

    ReplyDelete
  2. @ ολα ειναι πιθανα me (maria)

    ReplyDelete
  3. Αυτη η ελευθερια της επιλογης μας, γινεται ανυποφορη καποιες στιγμες, ετσι; :)

    Καλημερα φεγγαρενια μου

    ReplyDelete

το καινούριο που δεν γίνεται ποτέ οικείο

  Μπήκαμε στο μήνα της γιορτής σου και καταστρώνω ολόκληρο σχέδιο για να χωρέσω όσα περισσότερο μπορώ στο μικρό μήνυμα που θα σου στείλω,  τ...