Saturday, May 04, 2013

έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ






Μετά από λίγο μαθαίνεις
την ανεπαίσθητη διαφορά
ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι
και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

Και μαθαίνεις πως Αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι
Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

Και αρχίζεις να μαθαίνεις
πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια
Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου
με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα
Με τη χάρη μιας γυναίκας
και όχι με θλίψη ενός παιδιού

Και μαθαίνεις να φτιάχνεις
όλους τους δρόμους σου στο Σήμερα,
γιατί το έδαφος του Αύριο
είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια
...και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο
να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής.

Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις
Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου
μπορεί να σου κάνει κακό.


Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ
Αντί να περιμένεις κάποιον
να σου φέρει λουλούδια

Και μαθαίνεις ότι,  αλήθεια,  μπορείς να αντέξεις

Και ότι,  αλήθεια,  έχεις δύναμη

Και ότι,  αλήθεια αξίζεις

Και μαθαίνεις...  μαθαίνεις

...με κάθε αντίο μαθαίνεις




Χόρχε Λουίς Μπόρχες


Το ανακάλυψα τριγυρνώντας εδώ κι εδώ

6 comments:

  1. Καλή Ανάσταση φεγγαρένια μου....

    ReplyDelete
  2. @ καλη πασχαλια mariela !

    ReplyDelete
  3. Kαταπληκτικός ο Μπόρχες

    Και να σκεφτείς ότι κάπου σκέφτηκα ότι μπορεί να και να γράφτηκε ακριβώς για μένα...λολ....

    Να σαι καλά Φεγγαρένια...

    (Θα μπορούσε να είναι και για μένα , αλλά ΕΙΝΑΙ για μένα και για τον καθένα μας, έτσι δεν είναι...;
    γιατί λένε ότι μόλις δημοσιεύεις κάτι , αυτόματα ,αυτό αποκτάει την δική του ζωή και αφορά ξεχωριστά τον καθένα που το διαβάζει....)

    Καλή εφταμαγιά....

    ΧΡΗΧΑ

    ReplyDelete
  4. @ xrhxa

    ειναι για μενα, για σενα, για οποιον νιωθει οτι βρισκει μεσα τον εαυτο του πολυ σωστα!

    για ολους εμας που πληγωσαμε γονατα σκονταφτοντας και παιζοντας μαθαμε.. πως δε γινεται αλλιως παρα να σηκωνεσαι και να προχωρας μπροστα

    φετος η πρωτομαγια εδωσε τη θεση της στο Πασχα.. ωραια περασαμε.. ελπιζω το ιδιο κι εσεις..

    φιλια

    ReplyDelete
  5. "Με κάθε αντίο, μαθαίνεις..."

    Πόσο αληθινό αλήθεια! Όπως και το "εσύ φτιάχνεις τον κήπο σου, εσύ..."

    Πολύ όμορφο ποιήμα. Καλώς σε βρήκα Φεγγαράκι.

    ReplyDelete
  6. μου εκανε κι εμενα την ιδια εντυπωση γιατι μιλησε κατ ευθειαν στην καρδια μου

    καλως ηρθες :)

    ReplyDelete

άδειο