Monday, September 09, 2013

έφυγαν





Δεν ξέρω πως γίνεται κι όταν τα μικρά πράσινα ανθρωπάκια φεύγουν μέσα από το κεφάλι μου,  παίρνουν μαζί τους κι όλες τις συναισθηματικές λέξεις..

Ήταν ένα πρωινό που ξύπνησα γεμάτη όνειρα ύπνου,  αυτοτελείς ιστορίες που ήθελα να μεταφέρω εδώ αλλά στάθηκε αδύνατο..  κάθε που ξεκινάω,  σβήνω..

Ο Σεπτέμβρης κατά τα άλλα έχει ένα χαμόγελο και μια αισιοδοξία..  λάμπει..

8 comments:

  1. Τα μικρά πράσινα ανθρωπάκια??? Φεγγαράκι μου με τρομάζεις...χαχαχα Γλυκός Σεπτέμβρης, ελπιδοφόρος
    *υπέροχες φωτό και η κεντρική και της ανάρτησης ;)

    ReplyDelete
    Replies
    1. σε τρομαζω;
      γιατι παρακαλω;)

      φιλια!

      Delete
  2. Είναι σπάνιο να βλέπεις με τα μάτια της ψυχής καθαρά την ουσία της απλότητας.Τότε πιστεύω η ζωή η ίδια σου χαμογελά.Όμορφο Σεπτέβρη εύχομαι.

    ReplyDelete
    Replies
    1. μα δινεις χαμογελο=παιρνεις χαμογελο

      μακαρι παντα ετσι

      επισης!

      Delete
  3. Ωχ!
    Και γω το παθαίνω αρκετές φορές!
    Αλλά ίσως έχει κ τη θετική του πλευρά η όλη φάση: διατηρείται η μαγεία στη θύμησή μας βαθιά. Ίσως πάλι κ όχι...

    Καλό μεσημέρι.

    ReplyDelete
    Replies
    1. μα η γραφη ξορκιζει τις μνημες, ισως μαζι και αυτη τη μαγεια που λες.. ειναι ενα feedback που μας προσγειωνει ισως;

      Delete
  4. Είναι και κάποια όνειρα που απλά... δε θέλουν να μεταφέρονται. Θέλουν να μένουν μόνο δικά μας! Θα έχουν τους λόγους τους μάλλον... ;)
    Καλό φθινόπωρο!

    ReplyDelete
    Replies
    1. ετσι λεω κι εγω.. ετσι το δικαιολογω
      μενουν μεσα μας και σβηνουν αργα..

      επισης :)

      Delete