''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Σ' αγάπησα γιατί πριν μου μιλήσεις, έβαζες τα λόγια σου να λιώσουν σαν γλυκιά σοκολάτα. Κι η φωνή σου είχε δυνατό, άρωμα πορτοκαλιο...
Πώς καταφέρνουμε κάποια στιγμή να στριμωχτούμε έτσι είναι μια τεράστια απορία και μη μου πεις πως "άλλος" στρίμωξε το κεφάλι της γάτας...
ReplyDeleteΌταν επιστρέψεις εύχομαι να έχει ελευθερωθεί και η γάτα!
ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς! <3