Αγαπώ που τρίβεις
τα ξερόφυλλα
κι αρχίζουν_ τάχα μου
να ζουν μια δεύτερη
ζωή
πιστεύοντας κι αυτά πως
έρωτας είναι μια
πρόστυχη βροχή που
γράφει λέξεις κλέβοντας
άστρα απ’ τ’ ανοιχτά μου
χείλη.
Αγγελίνα Ρωμανού
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
μανουλίτσα
Τίποτα δεν είναι ιδανικό κι ο άνθρωπος σε απογοητεύει πιο πολύ από όλους είναι η μαμά σου. Ο μεγαλύτερος καθρέφτης μας. Οι προσδοκίες μα...
No comments:
Post a Comment