Κάποια στιγμή στη ζωή σου, παύεις να ρωτάς ''γιατί'', και είναι κι αυτή η αναγκαία προς τον εαυτό σου τρυφερότητα, ποιότητα ζωής.. όπως και το παραπέρα.. κι ακόμη πιο πέρα..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
σ' αυτόν που είχε τον Βυσσινόκηπο
Θα ήθελα πολύ να έχω στην κατοχή μου, μία από τις ζωγραφιές σου. Ήσουν ένα γλυκό, αυτόφωτο πλάσμα. Κάπου άκουσα πως αυτό το τραγούδι σου ά...
No comments:
Post a Comment