Χθες, έμαθα πως έχασα ένα φίλο, ο οποίος υπήρξε και γιατρός δικός μου, της οικογένειας μου αλλά και των καλύτερων μου φίλων.
Το χιούμορ του, η συνέπεια του, η τρυφερότητα του, η επιμονή με την οποία αγωνίστηκε ενάντια στην αρρώστια θα παραμείνουν έντονα στο μυαλό μου.
Είμαι πολύ λυπημένη.
Τι να πει κανείς σε αυτές τις στιγμές Στέλλα πραγματικά. Τιμή στη μνήμη του να έλεγα.
ReplyDeleteΑναπαυμένη να είναι η ψυχή του...
ReplyDeleteΔύσκολο να αποδεχτείς την απώλεια ενός τέτοιου ανθρώπου.
Την καλησπέρα μου Στέλλα.