Sunday, August 27, 2017

της Κυριακής, στης μαμάς μου





Αυτή,  που δεν γνώρισε λέξεις,  όπως ''ευθύτητα'',  ''ειλικρίνεια''.
Εγώ που μισοέκλεινα μάτια και αυτιά.
Αυτή,  που με κράτησε.
Εγώ,  που δεν έφυγα!

No comments:

Post a Comment

ιδανικά

  Εμείς,  θα έχουμε πάντα στο μυαλό μας όμορφα σπίτια με φωτεινά παράθυρα,  πέτρινα μονοπάτια και ένα δάσος,  κυρίως αυτό,  γεμάτο με δέντρα...