Wednesday, February 07, 2018

αναμονή






Σε περιμένω με τέτοιο τρόπο που ξεχνάω να ζω•
τα μάτια μου δεν βλέπουν:
θέλουν να τυφλωθούν από τις ρίζες•
με γεμίζουν σκιά:
αυτό είναι να βλέπεις ή να πεθαίνεις;
Έχω κανονίσει τα μάτια μου
 να συναντηθούν μαζί σου αύριο και
μου τυφλώνονται, είναι σαν ένα τούνελ
που το φως του αρχίζει ήδη ν' ανοίγει
σε άλλον ουρανό•
δεν βλέπουν:
αναπτύσσονται προς εσένα.

 Luis Rosales *απόδοση: Βιρχίνια Λόπεθ Ρέθιο -Το Δέντρο, τχ.189-190



2 comments:

  1. Πολύ όμορφο και πολύ δυνατό.
    Καλησπέρες Στέλλα μου.

    ReplyDelete
  2. Θα ήθελα να ξέρω, Στέλλα, αν αυτοί οι στίχοι είναι του Ισπανού ποιητή Λουίς Ροσάλες, ή κάποιου άλλου. Βλέπεις, τόσο το όνομα (Λουίς) όπως και το επίθετο (Ροσάλες) είναι πολύ συνηθισμένα στην Ισπανία καθώς και στη Λατινική Αμερική.

    Καλό βράδυ!

    ReplyDelete

κάλεσμα