Καμμιά φορά έρχονται στα όνειρα μας άνθρωποι που έχουν φύγει από καιρό και είναι τόσο ζωντανά αυτά τα όνειρα που το πρωί δυσκολεύεσαι ξυπνώντας να έρθεις σε επαφή με τον κόσμο τον πραγματικό, κι άλλες φορές πάλι χρειάζεται να κηδέψουμε ξανά και ξανά ανθρώπους μέσα μας που είναι εν ζωή αλλά δεν μας χρειάζονται πια, μέχρι να περάσει τελείως στο μεδούλι μας πως ούτε κι εμείς τους χρειαζόμαστε για να πάμε μπροστά κι ας είναι οι μνήμες τεράστιες και ο εγωισμός, και τα θέλω.
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.