Ομολογουμένως έχει την σπουδαιότητα της έναρξης, ωστόσο δεν αρκεί το να τοποθετηθεί η κλωστή στο μάτι μιας βελόνας. Για να παραχθεί έργο, είναι αναγκαίο να εργαστούν τα δάχτυλα και το μυαλό. Πολύ!
Και να υπάρχει κίνητρο! Πες μου ένα..
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Κι ενώ ψάχνω (για άλλη μια φορά) αυτό το κάτι που θα με συγκινήσει (αλλά δεν υπάρχει), η πόλη μου καλύπτεται από ένα τοξικό νέφος κι εμεί...
Της δημιουργίας. Και μακάρι πάντα να είμαστε παρόντες (με επίγνωση δηλαδή), συντονίζοντας κάθε λειτουργία και αίσθηση και όταν ζούμε και όταν δημιουργούμε.
ReplyDeleteΚαλημέρα με χαμόγελο Στέλλα μου :)
Καμμιά φορά η ίδια η δημιουργία μπορεί να είναι το κίνητρο! Πρέπει να είναι. Συμφωνώ μαζί σου Μαρίνα μου, καλημέρα
Delete