Δεν είναι τα χρόνια που περνούν και χάνονται, είναι ότι μέσα στον καθένα μας υπάρχει ένα παιδί που πάντα θα θέλει να κλέψει μια κουταλιά από το βάζο με το γλυκό που είναι κρυμμένο σε κάποιο ντουλάπι.
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
γάτα
Από όταν έγινε η στάση του μετρό στη γειτονιά μου, έχω ανακαλύψει δρομάκια μέσα στα οποία περπατάω σαν κεραμιδόγατα και φτάνω πλέον σε ...

No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.