-Δεν περιμένω τίποτα, απλά στέκομαι στη σιωπή.
-Τί είναι για σένα η σιωπή;
-Λίγο από γκρίζα θλίψη
-Τότε γιατί δεν φεύγεις;
-Γιατί μέσα εκεί βρίσκω και λουλούδια
-Αα ναι; Με ποιό τρόπο;
-Όταν προσπαθώ πολύ
-Και μετά;
-Μετά τα μαζεύω ένα ένα
-Μέχρι πόσα;
-Μέχρι που να μην έχω άλλη ανάσα
-Κι όταν τελειώσουν;
-Ξεκινάω πάλι από την αρχή
σιωπή, θλίψη, λουλούδια
-
Φιλοσοφική, στοχαστική διάθεση Στέλλα μου, με λέξεις με σημασιολογική αξία! Μια νότα θλίψης, αλλά όμορφο!
ReplyDeleteΚαλή εβδομάδα!
Φιλιά!
καλή εβδομάδα Αννίκα μου, η θλίψη είναι πολλές φορές έναυσμα
Deleteσε φιλώ :)
Κάποιες φορές η θλίψη ξεκουράζει και βοηθάει στο να βρίσκεις το κέντρο σου. Καλή εβδομάδα Ψαροματάκι μου!
ReplyDeleteΧμμ το λες κι έτσι, πολύ σωστά!
DeleteΚαλημέρα Μαρία :)
Εχω την εντύπωση ότι η θλίψη βγάζει τον πιο ποιητικό εαυτό μας Στέλλα μου. Ήταν πολύ όμορφα αυτό που έγραψες! Μου άρεσε !🤗
ReplyDelete