Θαύμαζα από μικρή, ακόμη και στις ταινίες, τα μαζέματα γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι, πιατέλες με φαγητά, κρασί, πολυφωνία, γιορτινή ατμόσφαιρα. Ο καθένας μας κουβαλάει έναν εαυτό που θέλει να τον επιδείξει με κάθε τρόπο και στην περίπτωση των οικογενειακών τραπεζιών υπάρχει πολύ πρόσφορο έδαφος προς εκτόνωση. Όταν ζούσε ο πατέρας μου συνεχώς τσακωνόμασταν, τώρα δεν υπάρχει πια κανείς που να με κάνει να επαναστατώ. Δεν τσακώνομαι, δεν μαλώνω. Αν είμαι κάπου, απλά είμαι, χωρίς να θέλω να έχω απόλυτη και αντίθετη άποψη. Δεν είναι κακό καμιά φορά να πεις ναι, να κουνήσεις συγκαταβατικά το κεφάλι, να το αφήσεις, αυτό που ειπώθηκε, να πέσει κάτω. Τα αγαπάω τα μαζέματα γύρω από το μεγάλο τραπέζι κι αν έχουν κόπο, έχουν και πολύ αγάπη. --Ιδιαιτέρως σήμερα που θα είναι και το μικρό αυτάκι. --
