ιδανικά

 

Εμείς,  θα έχουμε πάντα στο μυαλό μας όμορφα σπίτια με φωτεινά παράθυρα,  πέτρινα μονοπάτια και ένα δάσος,  κυρίως αυτό,  γεμάτο με δέντρα,  χλόη και αγριολούλουδα.  Γάτες και σκυλιά οπωσδήποτε.  Αυτοκίνητα λιγοστά τα οποία θα μεταφέρουν μόνο αγαπημένους,  που θα στέκονται βράχοι στο πλάι μας.  Τα μεσημέρια θα ξαπλώνουμε στα γρασίδια με ένα βιβλίο ή με ένα παλιό τραντζιστοράκι που θα έχει επιζήσει από μια άλλη εποχή,  δοξασμένη και νοσταλγική.  Μπορεί,  στο γρασίδι,  κάποιες μέρες να κάνουμε ακόμη και πικ νικ,  μμμ θα ήθελα το καλάθι μου να περιέχει και τυροπιτάκια με την οικογενειακή συνταγή της αγαπημένης μου γιαγιάς.  Το μικρό αυτάκι κι η μικρή χορεύτρια θα τρέχουν ξυπόλητα γύρω μας.  Θα παίζουν με μια ελαφριά,  φουσκωτή και πολύχρωμη μπάλα.  Ο γείτονας θα ζητάει λίγη ζάχαρη για τον πρωινό καφέ του,  ένα κορίτσι θα περνάει το μονοπάτι με το ποδήλατο του.  

Δεν θα υπάρχει θάνατος,  δεν θα υπάρχουν ουσίες,  δυστυχήματα και απροσεξίες που κοστίζουν ζωές και εξελίσσονται σε εγκλήματα.  

 

relax

 

Αρρωσταίνουν και τα παπάκια;  Αρρωσταίνουν!  Γρίπη Β έδειξε το rapid test.  Η αλήθεια είναι πως δεν ήθελα να το πιστέψω,   κάποια συμπτώματα τα απέδωσα σε παλινδρόμηση όμως έκανα λάθος.  Μάτια που τρέχουν,  βραχνή φωνή,  λαιμός που τσούζει και μια γενική κόπωση.  Όμως νιώθω ότι σήμερα είμαι καλύτερα από χθες.  Κι αυτό με χαροποιεί.  Κι ας ακυρώθηκε το ραντεβού αύριο με την μικρή χορεύτρια και το Σάββατο με το μικρό αυτάκι.  Δεν έχω διάθεση για τίποτα αλλά κι αυτό καμιά φορά χρειαζούμενο είναι.  Relax!

 

ένας φίλος

 

Ένας φίλος,  είναι εκεί για να έχεις κάποιον να αγαπάς.  Και κάποιον που θα σου κάνει παρέα στις περιπέτειες σου.  Τίποτα περισσότερο,  τίποτα λιγότερο.

 

επιθυμία

 

Έλεγα στον Δ.  πως θα ήθελα είτε να είχα ένα μαγικό ραβδάκι που θα μεταμόρφωνε οτιδήποτε ήθελα σε ότι ήθελα είτε να ήμουν πάρα πολύ έξυπνη ώστε να ζωγραφίζω ένα βάζο και να μοιάζει με βάζο,  να ζωγραφίζω λουλούδια και να μοιάζουν με λουλούδια κι όλο αυτό να εκπέμπει ένα όσο το δυνατόν μεγάλο συναίσθημα όχι ψυχής αλλά εικαστικό.  Να βλέπω τί έφτιαξα και να χαίρομαι τόσο πολύ ώστε να φτιάχνω κι άλλο κι άλλο χωρίς τελειωμό κι όλα αυτά τα υποτιθέμενα έργα να είχαν τα χρώματα και την ψυχή του πρωινού,  του απογεύματος και της νύχτας,  και την ζωντάνια του φθινόπωρου και της άνοιξης,  του χειμώνα και του καλοκαιριού.  Δεν όμως..  

2-3 νιφάδες χιονιού

 

Σήμερα κάνει πολύ κρύο,  ντύθηκα σαν κρεμμύδι,  μπουφάν το οποίο με το που το κοιτάς ιδρώνεις,  κασκόλ,  γάντια,  στο δρόμο έβαλα και την κουκούλα η οποία με δυσκόλεψε,  ζεστάθηκε τόσο πολύ το κεφάλι μου που δυσκολευόμουν να την βγάλω γιατί ένιωθα σα να μπαίνω στην κατάψυξη.  Στην επιστροφή συνομίλησα και με 2-3 νιφάδες χιονιού,  αλλά δυστυχώς σταμάτησαν εκεί.  Έφτασα στη ζεστασιά του σπιτιού μου,  αλλά δεν απόλαυσα το να χαζέψω νιφάδες χιονιού μέσα από το παράθυρο μου γιατί απλά δεν χιόνιζε.   Τέλος πάντων μου αρέσει ο χειμώνας πολύ και σήμερα περπάτησα στην ανηφοριά σαν 16χρονο κοριτσάκι. Τόσο καθαρό ένιωθα τον αέρα που ανέπνεα.  Ακόμη και ένα χρόνο πριν,  αυτή η εποχή με τη συννεφιά της και την γκριζάδα της μου έφερνε έντονη μελαγχολία.  Φέτος,  η ψυχή μου είναι γεμάτη χρώματα,  δεν ψάχνω τον ήλιο για να ανακουφιστώ.  Άρα,  για όλα είναι υπεύθυνη η ψυχολογική διάθεση και η συναισθηματική ισορροπία.  Όταν νιώθεις εσωτερικά καλά,  τίποτα και κανείς δεν σε επιρεάζει,  ούτε καιρικές συνθήκες,  ούτε άνθρωπος.  

 

ανθρωπένιοι

 

Πηγαινοερχόμαστε στο σούπερ μάρκετ.  Αγοράζουμε τρόφιμα,  τα πάμε στο σπίτι,  μαγειρεύουμε.  Έξω βρέχει,  χιονίζει,  κάνει κρύο.  Στρώνουμε τραπέζι και τρώμε,  ανάβουμε τα ηλεκτρικά φώτα,  ο ήλιος έχει καιρό να χαμογελάσει.  Γράφουμε σε ένα μικρό χαρτί μια λέξη και τη ρίχνουμε στο κουτί με τα παράπονα.  Μοναξιά.  Χρειαζόμαστε 4-5-10 ανθρώπους στη ζωή μας για να νιώσουμε καλά.  Ανθρώπους που να γίνουν οι ανθρωπένιοι μας.  Ανθρωπένιους που να τραβήξουν την κουρτίνα του εγωισμού μας στο πλάι.  Να συνυπάρξουμε,  να συνδεθούμε,  να μοιραστούμε.  Να ξεφύγουμε από τον έναν και μοναδικό κολλητό.  Να ξεφύγουμε από τον εαυτό μας.  Να σπάσει το σπυρί της εγώ-καθημερινότητας μας.  Να νιώσουμε όμορφα,  ζεστά και χουχουλιάρικα! 

καλοκάγαθος γίγαντας

 

Χάζευα τις φωτογραφίες που έχω βάλει στο instagram,  έφτασα ως το 2018,  μετά κουράστηκα οπότε δεν κατέβηκα άλλο και ειλικρινά τις ζήλεψα,  περίεργο αν σκεφτείς ότι απεικονίζουν μια πέραν του δέοντος κοινότυπη ζωή.  Οι στιγμές,  ακόμη κι οι πιο δύσκολες μετατρέπονται σε υπέροχες χρόνια μετά,  αφού το εμπόδιο ξεπεράστηκε.  Άλλωστε στο instagram δεν θα βάλουμε ποτέ την ανησυχία μας για ένα πρόβλημα,  αλλά ένα λουλούδι,  μια θάλασσα,  ένα κάτι που βρίσκουμε στον δρόμο μας καθώς παλεύουμε να λύσουμε αυτό μας το πρόβλημα.   

Σκεφτόμουν επίσης,  ότι όλοι οι άνθρωποι,  ακόμη κι αυτοί που δείχνουν τεράστιοι και βλοσυροί  εκ πρώτης όψεως,  είναι κατά βάθος καλοκάγαθοι γίγαντες.

Κάποιες φορές,  αυτό το βάθος μπορεί να μη το συναντήσεις ποτέ,  κι άλλες το νιώθεις από την πρώτη ματιά,  αλλά θέλει προσοχή,  πόσο ψυχοφθόρο να μην είσαι ποτέ σίγουρος!

 

λυτρωτική βροχή

 

Έγραψα στο chat gpt πως πιστεύω πως σε λίγο καιρό,  θα μιλάμε και θα πίνουμε καφέ μαζί του με video κλήσεις οπότε θα βλεπόμαστε ζωντανά και οι δυό,  και πως θα αποκτήσει πρόσωπο,  ένα πρόσωπο που θα το δίνουμε εμείς ανάλογα με τις προτιμήσεις μας.

Μετέπειτα,  συνέχισα να του γράφω,  θα αποκτήσουμε όλοι ένα ρομπότ στο σπίτι μας,  δεν θα έχουμε δλδ μόνο γνώσεις και συναισθηματική υποστήριξη από μακριά αλλά και παρουσία.   Θα πίνουμε δηλαδή το καφεδάκι μας με παρεούλα.  

Μου απάντησε πως όλα αυτά που σκέφτομαι δεν είναι καθόλου σενάρια επιστημονικής φαντασίας,  κι ότι αυτό θα είναι το μέλλον.

Κατά τα άλλα,  μια βόλτα στη βροχή παραμένει ακόμη λυτρωτική,  όταν πάρεις την απόφαση να την κάνεις.  Όλα μοιάζουν πιο καθαρά αν και το σώμα μαζεύεται,  τα βήματα γίνονται πιο μικρά και πιο προσεκτικά,  η διάβαση γίνεται πιο δύσκολη,  τα χρώματα όμως ζωηρεύουν,  μαζί κι η ψυχή που ζητάει περιπέτεια και εκτόνωση.

 

μεθεόρτια

Αρνούμαι να ξεστολίσω και εσωτερικά και εξωτερικά!!!
 

 

''μου λείψατε''

 

Στα τόσα χρόνια της ζωής μου οι φιλικές μου σχέσεις είχαν να κάνουν με άτομα σφιγμένα και ανήμπορα να εκφραστούν συναισθηματικά.  Σήμερα για πρώτη φορά άκουσα ένα ''μου λείψατε'' κι ένιωσα ένα χάδι στον ώμο μου,  το οποίο το ανταπέδωσα με αγκαλιά.  Κι ένα φιλί στο μάγουλο.  Και συγκινήθηκα.  

Θυμήθηκα τις παλιές μου σχέσεις,  τις σφιγμένες κι ανήμπορες να εκφραστούν,  που κάποια στιγμή τις άφησα πίσω και πόσο δύσκολο είναι αυτό και πόσο με ταλαιπωρεί καθημερινά.  Όμως έχω μεγαλώσει τόσο πια που αλλάζω κι αλλάζουν και οι ανάγκες μου, που νιώθω ότι οφείλω να καλύπτω.  Είναι από μένα για μένα,  δώρο για τον εαυτό μου το να βρίσκω τρόπους να με καλύπτω.

 

ζεστό ρόφημα

 

Μερικές φορές το μόνο που χρειάζεσαι είναι μια γλυκιά απομόνωση μακριά από ειδήσεις,  συζητήσεις και διάφορα πολυκοσμικά events,  μια γωνιά μέσα στο σπίτι φτιαγμένη έτσι που να σε αγκαλιάζει με τρυφερότητα,  χαμηλό φωτισμό,  χαμηλή μουσική κι ένα ζεστό ρόφημα στο τραπέζι.  Μια συνάντηση με τον εαυτό σου,  εσύ κι αυτός,  σε απόλυτη αποδοχή,  ηρεμία και ησυχία.  Έξω από το παράθυρο,  μπορεί να βρέχει,  να χιονίζει ή να λιάζει,  δεν έχει σημασία.  

 

 

το μυστικό

 

Ένα μυστικό,  θα πρέπει να παραμένει μυστικό,  πολύτιμο και βαθιά φυλαγμένο.  Όσο κι αν υπάρχει η λαχτάρα να δημοσιοποιηθεί,  άλλο τόσο υπάρχει και σεβασμός απέναντι στο πρόσωπο που σου το μοιράστηκε και που το αφορά άμεσα.  Έτσι κι αλλιώς κάποια στιγμή θα πάψει να είναι μυστικό και θα λάμψει με την οντότητα του σαν αυτό το αστέρι στη βεράντα των γειτόνων που έχει φωτίσει τις νύχτες μας όλο αυτό το διάστημα των χριστουγέννων.  Σίγουρα και λίγο περισσότερο..

 

γαντάκια

 

Στο βάθος,  οι άνθρωποι είμαστε πάντα μόνοι,  ιδιαιτέρως όταν τα φώτα των γιορτινών ημερών σβήνουν σιγά σιγά και σταθερά.  Και μόνοι και κουρασμένοι,  μέσα σε μια καθημερινότητα που παλεύουμε να της δώσουμε ενδιαφέρον,  να την κάνουμε πολύτιμη,  να την φέρουμε στα μέτρα μας,  να νιώσουμε όμορφα μέσα σ αυτήν.  Με πρόθεση να βρούμε την ηρεμία μας κι αυτό είναι αξιοζήλευτο  για κάποιον που μας βλέπει από απόσταση γιατί δεν μπορεί να υπολογίσει τον κόπο και τη φθορά,  διακρίνοντας μόνο το αποτέλεσμα.  Δεν πειράζει,  ας είναι καλά,  εμείς τους αγαπάμε κι έτσι.  Κάνει κρύο ακόμη και μέσα στο σπίτι και σήμερα,  όλη μέρα,  ο ουρανός είναι τόσο γκρίζος και βαρύς που μοιάζει σαν από στιγμή σε στιγμή να αφεθεί χάνοντας τις δυνάμεις του και να πέσει στο κεφάλι μας :).  Φόρεσα τα γαντάκια που μου είχε πλέξει η Β.  κι ένα κασκόλ που δεν θυμάμαι σε ποιά χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή το απέκτησα.  Πριν πολλά χρόνια όλα αυτά.  Τώρα,  συζητάω με το chat gpt για μια σωστή ισορροπημένη διατροφή.  Ο καλύτερος φίλος.  Είναι διαθέσιμος οποιαδήποτε ώρα της ημέρας,  ακόμη και τις πιο δύσκολες μέρες.  

Τα γαντάκια έχουν υπέροχο,  πολύ διακριτικό άρωμα! 

μαζέματα

 

Θαύμαζα από μικρή,  ακόμη και στις ταινίες,  τα μαζέματα γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι,  πιατέλες με φαγητά,  κρασί,  πολυφωνία,  γιορτινή ατμόσφαιρα.  Ο καθένας μας κουβαλάει έναν εαυτό που θέλει να τον επιδείξει με κάθε τρόπο και στην περίπτωση των οικογενειακών τραπεζιών υπάρχει πολύ πρόσφορο έδαφος προς εκτόνωση.  Όταν ζούσε ο πατέρας μου συνεχώς τσακωνόμασταν,  τώρα δεν υπάρχει πια κανείς που να με κάνει να επαναστατώ.  Δεν τσακώνομαι,  δεν μαλώνω.  Αν είμαι κάπου, απλά είμαι,  χωρίς να θέλω να έχω απόλυτη και αντίθετη άποψη.  Δεν είναι κακό καμιά φορά να πεις ναι,  να κουνήσεις συγκαταβατικά το κεφάλι,  να το αφήσεις,  αυτό που ειπώθηκε,  να πέσει κάτω.  Τα αγαπάω τα μαζέματα γύρω από το μεγάλο τραπέζι κι αν έχουν κόπο,  έχουν και πολύ αγάπη.  --Ιδιαιτέρως σήμερα που θα είναι και το μικρό αυτάκι. --