κάθε μέρα

 

 Ουσιαστικά,  νιώθω ότι προχωράω μπροστά.  Το επιδιώκω άλλωστε,  είναι στόχος,  είναι πλάνο,  είναι εξέλιξη όπως βέβαια έχω εγώ στο δικό μου το μυαλό την εξέλιξη.  Ωστόσο πάντα μα πάντα θα ζω με τις αντιθέσεις μιας καθημερινότητας που έφτασα πια στην ηλικία, να αγαπώ.  Συναισθήματα αντιφατικά,  κινήσεις μπρος/πίσω,  ερχομοί και επιστροφές,  κατάφαση και άρνηση,  χαμόγελο και σοβαρότητα,  πληρότητα και κενό.  Μέσα σε όλα αυτά παιδεύομαι από στρές και αυπνία.  Η Γ. μου είπε ''όχι σταυρόλεξα το βράδυ κυρία Φεγγαρένια μου,  να βρείτε κάτι που θα σας βοηθήσει να μη σκέφτεστε''.  ''Ένα βιβλιαράκι ελαφρύ και γλυκό''.  Αχ..  όχι απλά σκέφτομαι αλλά μου κάνουν την τιμή να μ' επισκέπτονται 1000 θέματα το λεπτό.  Την αγαπώ την υπερανάλυση και μ' αγαπά.  Είμαι στη θάλασσα,  περπατώ στην ακτή και σκέφτομαι.  Μόλις έχω κάνει μια γενναία βουτιά.  Περπατώ κατά μήκος της ακτής για να στεγνώσει με τη ζεστασιά του ήλιου το μαγιώ μου.  Με την παρέα μου κουβεντιάζουμε με τις ώρες.  Τόσα χρόνια μαζί,  ξέρουμε ο ένας τον άλλο περισσότερο κι από όσο γνωρίζουμε τον εαυτό μας.  Βουλιάζουν τα πόδια μου στη βρεγμένη άμμο.   Οι πατούσες μου πληγώνονται από ένα κράμα από πετραδάκια,  γυαλάκια της θάλασσας και σπασμένα κοχύλια.  Σε λίγο θα πέσει ο ήλιος και το βραδάκι θα μας βρει σε κάποιο όμορφο μπαράκι του νησιού για μπύρες χωρίς αλκοόλ.  Σιγά σιγά,  τελειώνει το σήμερα.  Όμως πάντα η ελπίδα φέρνει το αύριο.  Μια νέα ανατολή,  μια νέα μέρα.  Την αγαπώ αυτή τη μέρα,  και την κάθε μέρα.