Friday, November 20, 2026

τηλεφώνημα



 


 

Σήμερα τηλεφώνησα στον Σ.

Πριν πόσα χρόνια ήταν η τελευταία φορά που είχαμε συναντηθεί τυχαία;

Το 2018 ήταν.

Πω πω πώς περάσαν τόσα χρόνια,  σαν χθες κυριολεκτικά.   

Είμαι από τους ανθρώπους που ξεχνάνε και θυμούνται κι ίσως ξαναξεχνάνε και ξαναθυμούνται πολλούς ανθρώπους και πολλές φορές στη διάρκεια της ζωής τους.   Αυτό το μοτίβο το είχα σε όλες τις φάσεις και σε όλες τις ηλικίες που υπήρξα.  Μη ξεγελαστείς και σκεφτείς ότι είναι ευαισθησία,  δεν είναι.  

Πάμε στο σήμερα.  Η πρώτη σκέψη μου ήταν τί να κάνει άραγε ο Σ.  Οι επόμενες σκέψεις: με τί να ασχολείται,  να είναι καλά,  ζει;  

Δεν με γνώρισε,  φυσικό ήταν.  Χάρηκε,  ήταν κι αυτό φυσικό και φυσικά ζούσε.  Ζει και βασιλεύει ο Σ.  αλλά,  μέσα σε ένα 5λεπτο μου είπε όλα τα νέα του,  έφυγε από τη ζωή ο τάδε,   αρρώστησε από καρκίνο κι έκανε χειρουργείο ανοιχτής καρδιάς.  Όμως αυτή τη στιγμή είναι πολύ καλά,  μέχρι και γυμναστήριο πάει και περπατάει πολύ κι όλα τα κάνει.  

Σκεφτόμουν πόσο κρίμα είναι να χανόμαστε με ανθρώπους που έχουμε ζήσει έστω κάποιες ελάχιστες αλλά καλές στιγμές στο παρελθόν.  

Ο Σ.  ήταν ο φίλος με τον οποίο πηγαίναμε μαζί στους κινηματογράφους και στις συναυλίες,  ήταν άλλα χρόνια,  ήμασταν πιο νέοι,  τώρα σαφώς έχουμε άλλη ζωή,  δεν τολμώ να πω χειρότερη,  θα αρκεστώ στο διαφορετική.   

Κι επειδή σήμερα τον ταλαιπωρούσε μια αλλεργική ρινίτιδα,  θα τον συναντήσουμε από Δευτέρα.

Χάρηκα,  που τόλμησα το τηλεφώνημα! 

No comments:

Post a Comment

τηλεφώνημα

    Σήμερα τηλεφώνησα στον Σ. Πριν πόσα χρόνια ήταν η τελευταία φορά που είχαμε συναντηθεί τυχαία; Το 2018 ήταν. Πω πω πώς περάσαν τόσα χρόν...