Friday, May 31, 2024

10-20-0



 

Άλλοι παίρνουν 10 στο χέρι και τα κάνουν 20 κι άλλοι παίρνουν 20 στο χέρι και καταφέρνουν να τα 0-μηδενήσουν.

Wednesday, May 29, 2024

το δωμάτιο

 

Υπάρχεις παντού στη ζωή μου,  όχι σαν μια ευχάριστη σκέψη,  ούτε σαν μια τρυφερή ανάμνηση,  αλλά υπάρχεις.  Κυρίως σε εκείνο το δωμάτιο που το ξεκλειδώνω όταν μέσα μου μπερδεύομαι περισσότερο από όσο μπορώ να αντέξω.  Χθες,  δεν πρόλαβα να παρατηρήσω το χώρο,  παρά μόνο ότι έλειπε το μαντήλι.  Φοβόμουν να κοιτάξω δίπλα μου μήπως και σε δω να κάθεσαι αναπαυτικά και με χαμόγελο όπως τότε.  Δεν το άντεχα αυτό το χαμόγελο κι επειδή δεν μπορούσα να σου δώσω χαστούκι,  έβρισκα ένα σωρό αθέμιτους τρόπους για να σε κάνω να κλάψεις.  Ήθελα να υπογραμμίσω την αδυναμία σου,  ήθελα να εκραγείς όπως εγώ,  ήθελα να πάρω την ψυχή σου και να την πετάξω στα σκουπίδια κι επειδή δεν είχα τη δύναμη να το κάνω αυτό,  σε κλωτσούσα με χέρια και με πόδια  κι όσο εσύ δεν αντιστεκόσουν κι έμενες ακίνητος τόσο γυρνούσα τις κλωτσιές και τις μπουνιές στον εαυτό μου.  Τα χρόνια περνάνε αλλά οι μελανιές μέσα στον εγκέφαλό μου δεν έχουν ακόμη περάσει.  Περίμενα κάτι,  κάτι πολύ μεγάλο,  που θα λειτουργούσε σαν φάρμακο ή σαν επίδεσμος,  αλλά όταν εμείς οι άνθρωποι κάνουμε σχέδια ο θεός γελάει.  Ούτε κι αυτό λοιπόν.  Μόνο βροχή χθεσινή κι εγώ χωρίς ομπρέλα κάτω από σκοτεινά υπόστεγα.  Το χειρότερο μου είναι,  ότι περνώντας τα χρόνια,  ανακαλύπτω πως εσύ ήσουν που είχες,  όχι το σωστό,  αλλά το δίκιο.  Κι αυτό είναι που πολλές φορές  θέλω να σου το πω με τη φωνή μου αλλά πόσο λυπάμαι,  δεν θυμάμαι πια,  δεν θέλω να έχω σε κάποιο χαρτί,  ούτε το τηλέφωνό σου ούτε κάποιον άλλο αριθμό όπου θα μπορούσα να σε βρω.
 

Tuesday, May 28, 2024

Α.


 

Την τελευταία φορά που είδα την Α.  ένιωθα πως έχω πολλά να πω που όμως δεν μπορούσα να τα κάνω λέξεις.  Δύσκολο πράγμα η έκφραση.  Ήθελα να της πω,  Α. μου,  είμαι ολόκληρη ένα λάθος,  αλλά ήξερα ότι δεν θα βρω την ανταπόκριση που ήθελα,  πχ ναι Στέλλα μου,  θα μπορούσες να κατεβάσεις αγγέλους από τον ουρανό στη ζωή σου αλλά δεν το έκανες.  Στάθηκες τεμπέλα και ανίκανη.  Όχι!  Η Α. δεν θα με βάλει ποτέ να τρέχω και να μην φτάνω ή να κυνηγάω την ουρά μου.  Η Α.  θα μου επισημάνει τις κόκκινες συνθήκες και την υπευθυνότητα και το μερίδιο των άλλων.

Κι αφού γνωρίζω εκ των προτέρων το τί θα μου πει δεν καταλαβαίνω γιατί σήμερα έχω ραντεβού μαζί της και μάλιστα λαχταρώ αφάνταστα να τη δω.  

Ας πούμε ότι μοιάζει με τη μεγάλη μου αδερφή που πάντα προσδοκούσα να έχω. 

Sunday, May 26, 2024

γυρίσατε;;;


 

-Πες αυτό που της ζητάς  αγαπησιάρικα μου είπε

-Μη μιλάς σαν στρατηγός

-Μην πας αμέσως το μυαλό σου στην απόρριψη

-Πες της,  σ' αγαπώ,  μου έχεις λείψει,  σε χρειάζομαι στη ζωή μου

Όλα αυτά μου τα έλεγε με φωνούλα ζεστή,  τρυφερή,  έξυπνη.  Κι εγώ γέλασα,  ξεκαρδίστηκα κυριολεκτικά γιατί μου θύμησα την Τζένη Καρέζη,  στην ταινία ''δεσποινίς διευθυντής'',  που προσπαθούσε η έρμη να γίνει πιο ελκυστική απέναντι στον Αλέκο Αλεξανδράκη και δεν τα κατάφερνε.  Αλλά με τις συμβουλές της Λιλής Παπαγιάννη ειπώθηκε εκείνο το αξέχαστο ''γυρίσατε;;;''  όλο γλύκα και νάζι.

Τί να πεις;;;

Saturday, May 25, 2024

τσουρουφλίζει


 

Δεν θέλω να ξαναβγώ στον ήλιο εκτός κι αν είναι Οκτώβριος.  Τσουρουφλίζει το δέρμα μου,  ιδρώνουν οι μασχάλες μου,  μουσκεύουν οι μπλούζες μου,  δυσανασχετώ.  Οι γειτονιές έχουν κήπους γεμάτους από τριαντάφυλλα,  πικροδάφνες,   φούλια,  γιασεμιά.  Κοιτάς από μια γωνιά του δρόμου ως πέρα κάτω και πρασινίζουν τα μάτια σου ευχάριστα.  Ο φούρνος με τις κόκκινες στρογγυλές τέντες  μας έκανε πελάτες.  Έχω την αίσθηση ότι η πωλήτρια,  ψιλοβαριέται να βάζει το ψωμί στο μηχάνημα που το κόβει φέτες.  Σήμερα ζήτησα ένα κουλούρι με σταφίδες εξτρά,  ήταν εξαιρετικό.  Δεν πεινούσα,  αλλά ήθελα κάτι να βάλω στο στόμα μου μέχρι να φτάσω στο σπίτι.  Το μάσημα μερικές φορές κι η τοποθέτηση φαγητού στο στόμα λειτουργεί κατευναστικά. Το χρησιμοποιώ συχνά για να νεκρώνω αυτό το περίσσιο συναίσθημα που ξεχειλίζει παίρνοντας διάφορες μορφές,  καλές και κακές.  Πολλές φορές θέλω να γίνει το δικό μου ιδιαιτέρως αν αυτό ανήκει στα 3 ιδανικά στάνταρ μου.  Δυσκολάκι!  Όχι γιατί πρέπει να δουλέψω ενώ είμαι τεμπέλα,  αλλά επειδή κάποια πράγματα είναι φτιαγμένα για να γίνονται για μας,  χωρίς εμάς. 

Friday, May 24, 2024

όταν


 

Όταν τίποτα πια από όσα έρχονται δεν σου ταιριάζει..

για όσο

  Κάποτε,  έρχεται η στιγμή,  που χτυπάς την πόρτα και δεν υπάρχει κανείς από την άλλη πλευρά να σου ανοίξει.  Για αυτό,  όσο υπάρχουμε,  να...