το τραγουδι της βροχης..με πηρε απο το χερι..
και με ταξιδεψε σε τοπους νοσταλγικους..
η νοτισμενη γη..
τα γλυκυτατα καλοκαιρινα χρωματα..
στα φυλλα που πεφτουν..
φθινοπωρο..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
η άλλη πλευρά
Η καθημερινότητα, δεν σ' αφήνει για πολύ να χαίρεσαι με τη χαρά. Βρίσκει πάντα μα πάντα ένα τρόπο να έρθει και να τρυπώσει μέσα σου...
No comments:
Post a Comment