Tίποτα δεν θα ήταν τόσο όμορφο,
αν δεν το βλέπαμε μαζί.. !!!
____________________________
Διασκευή στίχων του Γ. Παυλόπουλου
Τυφλός από χρόνια ο ποιητής
παλεύει μ’ ένα μαύρο κάρβουνο ναγράψει μια λέξη
πάνω στο απόλυτο σκοτάδι.
Στ’ όνειρό του την έβλεπε
αχνά χαραγμένη
Μήτε ήξερε γιατί βασανιζόταν
να γράψει αυτή τη λέξη.
και τότε…
Σ’ αγαπώ είπε στο ποίημα
και το αγκάλιασε παράφορα.
Εκείνο δε μίλησε.
Τον φίλησε στο στόμα ξέροντας
πως πάντα θα το ξεχνούσε
για χίλια άλλα ποιήματα.
8 comments:
Τίποτα δεν θα βλέπαμε μαζί
αν δεν ήταν τόσο όμορφο (τελικά)
τίποτα δεν είναι τόσο όμορφο όσο αυτά που όμορφα μοιράζονται ματιές, ψυχές, ερωτευμένες.
@..kouke..
εχεις σκεφτει ποτε πως θα ηταν ο κοσμος αν δεν ηταν διπλα σου ''αυτα τα ματια'';;;
@..basnia..
τιποτα πιο ομορφο απο την συγκεκριμενη οπτικη..
εετσιι!!!
Το θέμα τελικά είναι να υπάρχει κοινό οπτικό πεδίο...Καλησπέρα!
ναι,αλλά κάθε αγάπη είναι μοναδική,κάθε ποίημα μοναδικό και μοναδικά αγαπημένο.Την καληνύχτα μου. =)
Μαζί ...
εκεί είναι το μυστικό και ας είμαστε χώρια καμιά φορά
Φιλιά πολλά Φεγγαρένια μου :) :)
... και το πιο όμορφο το πιο γλυκό δεν στο είπα ακόμη...
Γλυκός στίχος όσο και η αγάπη. Φιλιά φεγγαρένια μου
Post a Comment