Wednesday, October 21, 2009

enter / delete

Ένα φλυτζάνι, μυρωδιά και γεύση καφέ. Ζεστή γουλιά να χαλαρώσει το λαρύγγι και τζούρα καπνού. Γουλιά και καπνός. Καπνός και σκέψη.
Ο ήλιος διαπερνά ακόμη και αδιαφανή στερεά.
Γυαλιά. Υπολογιστής. Πριν χρόνια, σε μια από τις αγαπημένες διαφημίσεις του Λουμίδη στην τηλεόραση, αναφερόταν η λέξη laptop. Άγνωστη γιά τα τότε δεδομένα μου, από την μιά δε καταλάβαινα, από την άλλη ντρεπόμουν να ρωτήσω.. άργησα να μάθω..
Laptop λοιπόν. Εnter / Delete.. backspace..

Έχω χάσει το φως μου και μιά φωνή μου δίνει οδηγίες.
Αποθήκευση δεδομένων ζητάω. Το αίτημα σας δεν μπορεί να γίνει δεκτό μου απαντά.
Τα δεδομένα σας αλλάζουν τόσο συχνά που είναι αδύνατον να αποθηκευτούν με ασφάλεια.
Φωνή ψυχρή. Γιατί και πως δε ρωτάω. Δέχομαι και κουρνιάζω στο Shift. Γουλιά καφέ, τζούρα καπνού..

Αναμνήσεις. Από τις στιγμές που ρούφηξα με όλη μου την δύναμη. Το φως που κατάπια αχόρταγα. Την βιασύνη που είχα. Την ανυπομονησία. Την ελπίδα. Ένα συρτάρι γεμάτο φωτογραφίες κι άλλα που δεν φωτογραφήθηκαν ποτέ.
Το θέλω, το έχω, το δεν έχω, το δεν θέλω, το θέλω, το έχω, το δεν έχω, το δεν θέλω..
Χρώμα μαύρο. Το κόκκινο σπάνιο σα φύλλα χρυσού. Κι ακριβοπληρωμένο.
Κάνει την εμφάνιση του με έπαρση γιά να εξαφανιστεί σε χρόνο μηδέν. Ούτε με ερωτηματικά δεν προλαβαίνει να γεμίσει το κεφάλι σου..

Εικόνες ξεκάθαρης αλλαγής. Αυτό που έβλεπες είναι πιά μακριά. Κι εσύ αναγκάζεσαι φτου κι απ την αρχή..

Χωρίς.. δίχως.. συμβιβασμός με ένα αύριο που καθημερινά μετατρέπεται σε σήμερα.. με μιά αστείρευτη ελπίδα που δε γίνεται ποτέ πραγματικότητα.

Νομίζω πως θα λυγίσω με τον πρώτο δυνατό άνεμο. Θα σπάσω. Σαν εκείνα τα μοναχικά δεντράκια σε κάποιες φωτογραφίες φίλων. Μοναχικά και ανεμοδαρμένα με φόντο ένα ονειρεμένο κόκκινο ηλιοβασίλεμα.. να το πάλι το κόκκινο.. σα ψεύτικο μου μοιάζει σήμερα.. κίβδηλο..

Ίσως να θέλω και να ισοπεδωθώ.. ίσως να είναι επιλογή μου να βλέπω μόνο μαύρο..

Γιατί τότε ίσως να έχω μιά ελπίδα λίγο πιο δυνατή.. ένα χάδι λίγο παραπάνω.. ένα καλόπιασμα..

υ.γ. η φωτό δική μου

19 comments:

  1. Και το μαύρο μια χαρά χρωματάκι είναι.
    Μεγεια τον λαπ τοπ.

    Θέλω δεύτερο καφέ..
    Ο γιατρός μου είπε να τον κόψω εντελώς.. Μα δε μπορώ..
    Πίνω τσάι..
    Καλό κι αυτό.

    ReplyDelete
  2. @..jacki..

    το λαπτοπ το εχω πανω απο χρονο, πριν ειχα σταθερο υπολογιστη..

    αχχχ
    δε ξερω τι θα εκανα χωρις αυτη τη μυρωδια του καφε..
    τσαι οπωσδηποτε..
    μ αρεσει κι αυτο..

    ReplyDelete
  3. ένα όμορφο κείμενο αφιερωμένο στο λάπτοπ .... στην φωτογραφία .... σε εσένα .... σε μένα ....
    ωχούυυυυυ με μπέρδεψες !
    Δεν ξέρω σε ποιόν είναι αφιερωμένο το κείμενο ... πάντως είναι ωραίο.
    Την καλημέρα μου.

    ReplyDelete
  4. Και τελικά από τότε που πήραμε αυτό το λάπτοπ χάσαμε την ουσιαστική μας επαφή, δεν είναι έτσι;
    Μου άρεσε ο τρόπος που το περιέγραψες, συναισθήματα μαζί με εικόνες, γεύσεις και μυρωδιά καπνού!!

    Φιλί γλυκό

    ReplyDelete
  5. @..george..

    αφιερωμενο στο σημερινο μου ''μαυρο'' που προσπαθω να διαχειριστω..

    ας φορεσω για αλλη μια φορα τα ''κοκκινα γυαλια'' μου γιωργο κι ας κανω πως δε βλεπω..

    αφιερωμενο στα δεδομενα μου / μας τα οποια δεν ειναι ποτε σταθερα..

    δυστυχως..

    ReplyDelete
  6. @..αναστασια..

    ετσι θα πρεπει ναναι.. δε το εχω προσεξει ;)))

    ReplyDelete
  7. Ακριβώς γι' αυτό είναι το μαύρο, πολύ σωστά το όρισες. Όλοι το δικαιούμαστε, το έχουμε ανάγκη κάποιες φορές. Έρχεται και φεύγει, κι εμείς δίνουμε και παίρνουμε. Σκέψου ότι αν ήσουν μόνη, εννοώ μόνη, κατάμονη, δεν θα είχες το δικαίωμα στο μαύρο.

    ReplyDelete
  8. Την έχουμε μερικές φορές ανάγκη και ίσως την αποζητούμε ασυνείδητα την αίσθηση της μαυρίλας.
    Η προσμονή της χαράς και του ωραίου είναι έντονη, τη ζούμε στο ζενίθ της.

    ΄Ασε με κι' έρχομαι από την απόλυτη μαυρίλα της οθόνης μου."Τερματισμός τώρα" έγραφε και στη βιασύνη μου επάνω πατάω ΟΚ...
    ΄Εγινε το έλα να δεις...μισή μέρα χωρίς υπολογιστή. Τι reset πάτησα...τίποτα σου λέω
    Καλό απόγευμα,

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

    ReplyDelete
  9. ένα χάδι πώς το έχουμε όλοι ανάγκη!!!
    και στις μαύρες και στις κόκκινες μέρες
    και στην όραση και στο σκοτάδι
    και στη χαρά και στη λύπη
    ender
    στη ζεστασιά μιας χούφτας
    delete
    στην κακία των ανθρώπων
    αποθήκευση δεδομένων
    για ότι είδαμε
    για ότι ακούσαμε
    για ότι νοιώσαμε

    οι αναρτήσεις σου πάντα ξεχωριστές!
    χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ και σε διαβάζω

    ReplyDelete
  10. Ας μη γίνει το μαύρο επιλογή της ημέρας αλλά πραγματικότητα. Όχι μελαγχολική ούτε εύθραστη. Πραγματικότητα σκέτη. Αν με εννοείς...

    ReplyDelete
  11. Γεμάτο χρώμα σκούρας απόχρωσης το κείμενό σου ετούτο. Μέσα απ'αυτό το χάος σκέψεων και συναισθήματος, πολλές φορές είναι καλό να αφεθείς στον άνεμο και να σπάσεις. Ίσως τότε να γίνεις και'συ άπιαστη σαν τον άνεμο.

    Η ισοπέδωση δέν σημαίνει απόλυτο τέλος. Ίσως και να σου χαρίσει τη λύτρωση που υπομονετικά αναμένεις.

    Καλή σου μέρα

    Ath

    ReplyDelete
  12. @..loulita..

    δεν ξερω εαν παρελθει..και ποτε..

    ReplyDelete
  13. @..γλαρενια..

    κι αν δεν την αποζητουμε ερχεται και μας βρισκει..
    ξερει αυτη..

    ReplyDelete
  14. @..logia..

    και για τις πολυ δυσκολες στιγμες τι;;;

    ReplyDelete
  15. @..πηνελοπη..

    πραγματικοτητα ειναι..
    απλα φοραω τα κοκκινα γυαλια..

    δεν εχω κι αλλο.. εχω;)

    ReplyDelete
  16. @..ash..

    ξερω απο ισοπεδωση.. ναι δε σημαινει ποτε τελος..

    αλλωστε παντα υπαρχει μια μικρη τοση δα ελπιδα..

    *με τα την ισοπεδωση υπαρχει παντα η ανοδος και συνηθως ειναι θεαματικη!

    ReplyDelete
  17. na sou pw...
    egw se polyyyy dyskolh prosfath stigmh mou epistratevsa olo to levko pou eixa mesa mou kai to kalytero xamogelo...

    kai paradoxws epiase...

    ta greklish... pliktrologio douleias....

    thn kalhmera mou

    ReplyDelete
  18. na sou pw...
    egw se polyyyy dyskolh prosfath stigmh mou epistratevsa olo to levko pou eixa mesa mou kai to kalytero xamogelo...

    kai paradoxws epiase...

    ta greklish... pliktrologio douleias....

    thn kalhmera mou

    ReplyDelete
  19. @..logia moy..

    αυτο εχουμε, αυτο επιστρατευουμε..

    αμυνα το λενε αυτο;

    ReplyDelete