Wednesday, March 02, 2011

αίσθηση

περπατάω στις στέγες,  τρυπώνω από τα παράθυρα,  βλέπω,  αγγίζω,  ρουφάω στιγμές από τη διαφορετικότητα της ζωής και της φιλοσοφίας των άλλων που καθόλου σπάνια,  με αφήνει έκπληκτη..

8 comments:

  1. Εκείνο το μπαλκονάκι με τις κόκκινες ομπρέλες, μπορώ να το έχω?? Ε, ε?? Τι όμορφα, ασύμμετρα στο χώρο κτίρια...

    ReplyDelete
  2. @ kovo voltes

    κι εγω πολυ θα το ηθελα..

    *ατμοσφαιρικα..

    ReplyDelete
  3. Άναρχη δόμηση. Υπάρχουν και χειρότερα από τη Λαμία... ;)

    ReplyDelete
  4. @ τελευταιε

    ααα δε θελω τετοια..

    αναρχη μεν, ατμοσφαιρικοτατη δε.. ακομη δε μπορω να εξηγησω τι ακριβως ειναι αυτο που με τραβαει στο να την περπαταω αυτη την εικονα..

    ReplyDelete
  5. όμορφη εικόνα....ο συλλογισμός σου δεν με εκπλήσσει καθόλου...(δυστυχώς)....τα φιλιά μου!!!

    ReplyDelete
  6. @ μαιρακη

    ναι ενταξει αλλα οχι ''δυστυχως''..απλα ειμαστε προσγειωμενοι ;))

    ReplyDelete
  7. Αυτό που τραβάει εμένα πάντως είναι ότι δε φαίνεται κανένας δρόμος, κανένα μονοπάτι... Σαν ένας κρυφός λαβύρινθος που θέλει να τον ψάξεις... ;)

    ReplyDelete
  8. σαν κομματι απο εκεινα τα εικονογραφημενα παραμυθια..

    εχεις δικιο.. αυτο πρεπει να ειναι ;)))***

    ReplyDelete

κεράσματα