Thursday, August 08, 2013

tales





Μια φορά κι ένα καιρό,  ήταν ένα μεγάααλο κορίτσι που ήθελε να μάθει τα όρια μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας..
Έπιασε λοιπόν ένα μπαλόνι και το φούσκωνε,  το φούσκωνε μέχρι που να γίνει όσο πρέπει στρογγυλό,  έδεσε την άκρη του μ' ένα πολύ μακρύ σπάγγο και το άφησε να πετάξει..
Το μπαλόνι,  πετούσε..  πετούσε..  πάνω από γαλάζιες θάλασσες,  πάνω από πράσινα χωράφια..  έκανε χαρούμενες τούμπες στον αέρα,  και κάποιες φορές κόντευε να πλησιάσει τον ήλιο,  κι όλο αυτό,  το κορίτσι το ονόμασε ''φαντασία''.
Κάποια στιγμή το μπαλόνι κουράστηκε εκεί ψηλά μόνο του κι έκανε μια ''μπαμ''  κι έσκασε..  και τότε..  όλο αυτό,  το μεγάααλο κορίτσι το ονόμασε ''πραγματικότητα''.

6 comments:

  1. Δηλαδη πραγματικοτητα ειναι η δολοφονια της φαντασιας;;; Τς τς τς , πολυ αυστηρο αυτο το μεγαλο κοριτσι :)

    καλημερα φεγγαρενια μου

    ReplyDelete
  2. πολυ κυνικο;
    πολυ ψυχρό; σκληρό;
    προσγειωμένο;

    στεγνο;;;

    καλησπερα κατερινακι :)

    ReplyDelete
  3. Οχι κυνικο, ουτε προσγειωμενο

    ισως λιγο ψυχρο, σκληρο και στεγνο :) Το να στερεις απο την ζωη την ομορφια δεν την κανει πιο πραγματικη. Πιο αχαρη γινεται μονο.

    καλημερα :)

    ReplyDelete
  4. δεν εχεις αδικο..

    ReplyDelete
  5. Πολύ ωραίος τρόπος σκέψης, έξυπνος και ποιητικός παράλληλα. Μου άρεσε και το επεξεργάζομαι στη σκέψη μου και μάλλον θα το χρησιμοποιώ κι εγώ σαν παράδειγμα, είναι αρκετά εύστοχο.

    :-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. ηταν η αισθηση της δικης μου συγκεκριμενης στιγμης ;)

      Delete