Monday, September 22, 2014

να στάζει ζωή





Ανεξαρτήτως όλων,  θα ήθελα να δω ένα παράθυρο,  να στάζει ζωή.

Έναν άνθρωπο να νιώθει ''χορτάτος'' με τις εκάστοτε επιλογές του.
Να μην ξεχειλώνει από δω κι από κει.
Να χρησιμοποιεί την δύναμη αλλά και την ευφυία του υπέρ του.
Να μην διαπληκτίζεται άσκοπα.

Να μη φτάνει στο άκρο,  σ' εκείνο το άκρο όπου όλα, ενώ εσύ σκέφτεσαι να τα κάνεις σκόνη,  αυτά έχουν ήδη χαθεί.
Κι είναι τόσα πολλά και τόσο πολύ σημαντικά.


1 comment:

σ' αυτόν που είχε τον Βυσσινόκηπο

Θα ήθελα πολύ να έχω στην κατοχή μου,  μία από τις ζωγραφιές σου. Ήσουν ένα γλυκό,  αυτόφωτο πλάσμα. Κάπου άκουσα πως αυτό το τραγούδι σου ά...