Tuesday, October 28, 2014

χειμώνας





Αναγνωρίζω πια το σκοτάδι από χιλιόμετρα μακριά.  Ακόμη κι η γκριζάδα με απωθεί.  Ό,τι του λείπει το φως.  Ό,τι κρύβεται πίσω από αινίγματα και μυστήριο.  Το βροχερό,  το κλειστό,  το εμμονικό,  το φοβικό,  το μη δοτικό.

_

Βγάλαμε τα κοντομάνικα και βάλαμε παλτό.  Από τη μια μέρα στην άλλη.  Και κασκόλ.  Και υπήρξαν και στιγμές που φλέρταρα με τα γάντια.

_

Η αναφορά σε προσωπικό επίπεδο έχει μια σημαντική διαφορά από αυτήν της γενικότητας.  Σαφώς! Μόνο που καμμιά φορά τα όρια δύσκολα προσδιορίζονται.

_

Αυτός ο χειμώνας έχει μια ολοκλήρωση και μια πληρότητα..  και μοιάζει με ροζ,  απαλό,  φουσκωτό πανωφόρι.  Έχει βιβλίο,  έχει ζεστασιά,  έχει πορτοκαλιές βελουτέ κολοκυθόσουπες.  Έχει απαλή μουσική και ζεστό καφέ.  Αλλά η αβεβαιότητα είναι μέρος της ζωής μας.  Από βάθος χρόνων.

No comments:

Post a Comment