''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Σ' αγάπησα γιατί πριν μου μιλήσεις, έβαζες τα λόγια σου να λιώσουν σαν γλυκιά σοκολάτα. Κι η φωνή σου είχε δυνατό, άρωμα πορτοκαλιο...
Θάρθει δεν θάρθει;
ReplyDeleteΗ άνοιξη επιτέλους, μουλιάσαμε, κρυώσαμε και φτάνει!
ΑΦιλάκια Στέλλα μου! :)