Sunday, November 26, 2017

του Νοέμβρη





Ετοιμάζω ένα φλυτζάνι τσάι με βότανα.  Η φωνή μου ελαφρώς κουρασμένη από τα τηλεφωνήματα της γιορτής.  Πόση αξία έχουν αυτές οι μέρες!  Μία,  συνήθως δύο,  όνομα και γενέθλια,  μοναδικές για τον καθένα.  Και οι άνθρωποι που σε θυμούνται,  πολλές φορές θαρρείς ξεθαμμένοι από τα παλιά.  Εκπλήξεις,  θύμησες και νοσταλγία.  ''Πόσο θέλω να σε δω,  κι ας μην έχουμε να πούμε τί αν τυχόν και καθήσουμε στο ίδιο το τραπέζι.''
Το να προσδίδουμε ευρύτερη προσωπικότητα από αυτή που διαθέτουν, στους φίλους μας,  μας τονώνει βέβαια τον εγωισμό και την αυτοεκτίμηση αλλά δεν βοηθάει την δική τους.
Το μαύρο και το άσπρο εμπεριέχεται σε έναν χαρακτήρα μαζί με όλα τα γκρι (χωρίς να είναι απαραίτητα),  όμως ένας χαρακτήρας λίγο δύσκολο να περιέχει πολλαπλές προσωπικότητες της ίδιας δύναμης. 
Με λίγα λόγια,  οι άνθρωποι είναι αυτό που φαίνεται ότι είναι και τίποτα περισσότερο ή λιγότερο.  Οι βαθύτερες σκέψεις επάνω στο θέμα αποδεικνύονται άστοχες!

*στη φωτογραφία,  ένα πλατανόφυλλο μαζεμένο από το έδαφος,  σήμερα το απόγευμα και τοποθετημένο σε μια στήλη πέτρινη,  με φόντο τη θάλασσα.  Κάπως έτσι,  εκπνέει γλυκά γλυκά ο όμορφος μήνας Νοέμβρης.

3 comments:

  1. Είθε η κάθε μέρα μας, Στέλλα, να φέρνει πράγματα και… σκέψεις που κάνουν τη ζωή μας καλύτερη.
    Κι όπως σου έγραψα στο ευχετήριο μήνυμά μου: καθυστερημένα μεν (ήμουν εκτός Αθηνών) εγκάρδια δε σου εύχομαι Χρόνια Πολλά και καλά! Μόνο χαρές να έχεις στη ζωή σου!

    Να είσαι καλά και να αντλείς έμπνευση και δημιουργία από τα θησαυρισμένα και τις λεπτομέρειες που συναντάμε. Ας είναι κι ένα πλατανόφυλλο…

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

    ReplyDelete
  2. Στρατο σ ευχαριστω!

    Καλα εκανες και πηγες ταξιδακι, καλη εβδομαδα τωρα πια!



    ReplyDelete
  3. Υπέροχη εικόνα ντυμένη με μια αγκαλιά συναισθήματα και σκέψεις Στέλλα. Καλή σου βδομάδα.

    ReplyDelete

υπάρχουν και αυτοί