Tuesday, December 05, 2017

τρυφερότητα





Να γράφεις με τρυφερότητα για τους φίλους σου,  για τους δικούς σου,  για τη ζωή,  δεν είναι η διαφορετική,  θετική ματιά,  είναι που έχουν αγαπηθεί όλα σου τα δάχτυλα,  από το μεγάλο ως το πιό μικρό,  όλα μαζί και ξεχωριστά ένα ένα.  Μόνο έτσι μπορείς να πατάς ακόμη και στο πιο βρώμικο πάτωμα,  ελαφριά και κομψά σαν μια αυθεντική,  γαλαζοαίματη πριγκίπισσα.

1 comment:

σ' αυτόν που είχε τον Βυσσινόκηπο

Θα ήθελα πολύ να έχω στην κατοχή μου,  μία από τις ζωγραφιές σου. Ήσουν ένα γλυκό,  αυτόφωτο πλάσμα. Κάπου άκουσα πως αυτό το τραγούδι σου ά...