Τρελαίνομαι για τη στιγμή, που θα υπάρξει αυτό το κάτι που θα μου δώσει την αφορμή για μια φωτογραφία!
Φύλλα από πράσινο βαμβακερό ύφασμα και βελονιές για λίγο περισσότερο φως στην επιφάνεια τους. Συνεχίζεται..
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Κι ενώ ψάχνω (για άλλη μια φορά) αυτό το κάτι που θα με συγκινήσει (αλλά δεν υπάρχει), η πόλη μου καλύπτεται από ένα τοξικό νέφος κι εμεί...
Στις φωτογραφίες και δη στις εικόνες έχεις μια εκπληκτική ικανότητα να διαλέγεις αυτό το "κάτι" που ξεχωρίζει. Είτε ως πλάνο συνόλου, (να χρησιμοποιήσουμε κινηματογραφικό όρο), είτε ως ένα κοντινό καρέ.
ReplyDeleteΚαλησπέρα Στέλλα μου. Όμορφο Σαββατοκύριακο.
έτσι είναι Γιάννη μου, φιλιά!
DeleteΕγώ καρέ μαρέ δεν ξέρω, αλλά εκείνο το συνεχίζεται μ' έβαλε στην πρίζα. Θα περιμένω, τι άλλο!
ReplyDeleteΚαλό σαββατοκύριακο!
υ/σ Και για τα ταξίδια του νου:
παιχνίδια της μοναξιάς και της απόστασης
....ταξίδια στο μέλλον του κόσμου
...όχι επειδή πετύχαμε το ταξίδι
αλλά επειδή πληρώσαμε ακριβά τα ναύλα!
Φιλιά!
Συνεχίζεται κι ελπίζω να βγει κάτι που να είναι όμορφο στα μάτια και να μη με παιδέψει γιατί έχω επιλέξει πολύ φλογερά χρώματα και λίγο τα φοβάμαι.
DeleteΦιλιά!
Γιατί μας τυραννάς και μας εξάπτεις τη φαντασία μας;
ReplyDeleteΑνυπομονώ να δω τί κάνεις;
Χρόνια πολλά για αύριο.
Να χαίρεσαι τον Δημήτρη σου.
Να είσαι καλά και φιλάκια πολλά
Ρένα μου σ ευχαριστώ πολύ πολύ!!!
Deleteφιλιά!!!