κι έτσι όπως ονειροπολεί

 

Στο σπίτι των ανέμων,  τον Ιούνιο,  κάθε Ιούνιο,  το φως γίνεται μοναδικό.  Εισβάλλει από παντού και όλες τις ώρες με τρόπο απολυταρχικό.  Και στην πιο απάνεμη γωνιά,  ένα γλυκό αεράκι ξεσηκώνει τις κουρτίνες κατευθύνοντας τες σε λογής παιχνιδίσματα.  Με το φως,  με τα μυρωδάτα φυτά της βεράντας,  τις βάζει να σκαλώνουν στα κάγκελα, τις κάνει να  συνομιλούν με τους γείτονες.   Το κορίτσι  μερικές φορές,  βαριέται να κεντάει,  ή να διαβάζει το βιβλίο του,  σηκώνει το βλέμμα και κοιτά.  Κι έτσι όπως ονειροπολεί,  στο σώμα του σκιαγράφονται ακόμη οι παπαρούνες του Απρίλη,  μα στο στόμα του έρχεται μια πυκνή,  ολοκληρωτική γεύση από καλοκαίρι και θάλασσα.