Σε βλέπω λίγο πριν κοιμηθείς, την οθόνη του laptop να φωτίζει το πρόσωπο σου καθώς ερχόμαστε πιο κοντά, με αφουγκράζεσαι, οι λέξεις μου μπαίνουν στο μυαλό σου σαν μικρά αστεράκια σκέψεων /τί σημασία έχει το πώς και το γιατί/ τα χρόνια που έχουν περάσει/ το τί είναι αληθινό και το τί όχι/ το αν εκείνος ο μεγάααλος έρωτας ήταν εν τέλει τόσο μεγάλος/ θα σου πω ένα μυστικό, εμείς δίνουμε την αξία στα γεγονότα και στους ανθρώπους, εμείς στήνουμε κάποιον στον θρόνο του αυτοκράτορα κι εμείς είμαστε αυτοί που τον ξεγυμνώνουμε και τον αφήνουμε χωρίς βρακί!
No comments:
Post a Comment