το λάθος

 

 

Ήθελε να γελάσει,  να τον βαφτίσει ψευδαίσθηση,  λάθος τυπογραφικό,  ένα κακοραμμένο κουμπί στην πίσω λαιμουδιά ενός φορέματος που δεν υπήρχε ή ένα κατασκευασμένο σενάριο στις σελίδες ενός βιβλίου,  νόμιζε πως του ταίριαζε μονάχα η παύση,  κι όμως ο έρωτας είχε τρυπώσει αργά εκεί που το σώμα ένιωθε μόνο το βάρος των χρόνων,  εκεί που η καρδιά είχε συμφιλιωθεί με τη σιωπή της λογικής,  έφερνε φως,  διεύρυνε τις λέξεις,  έκανε τις φλέβες να κτυπούν γοργά,  ανύποπτα,  πρωτόγνωρα,  πληθωρικά,  επιτακτικός και όχι παρακλητικός,  τόσο ώστε να αποδείξει ότι η ύπαρξη δεν είχε φτάσει στο τελευταίο της σημείο.  Ακόμη!