το φυτό

 

 

 

Μοιάζει με κουτί γεμάτο εκπλήξεις.  

Κάθε πρωί ο ήλιος γλιστρά μέσα από το παράθυρο μου 

και μου λέει: είσαι εδώ. 

 

Η οικογένεια μου ανασαίνει.  

Φοράω λεπτά μάλλινα γαντάκια 

και παπουτσάκια από πράσινο, μαλακό σουέτ. 

  

Η νονά - νεράιδα μου δίνει δύναμη,  

και το μικρό μου αγαπημένο μου φυτό

αναπτύσσεται πέρα από κάθε προσδοκία.

 

 Ένα ζεστό τσάι  βρίσκεται στο τραπέζι, 

κι αγκαλιές φωτεινές ζεσταίνουν την ταπεινή ζωή μου.

  

Κι έχω κι εσένα -- σε καταλαβαίνω, 

κι ούτε που με νοιάζει 

αν με καταλαβαίνεις κι εσύ.