Wednesday, November 12, 2025

το φυτό

 
 
 
Μοιάζει με κουτί γεμάτο εκπλήξεις.  
Κάθε πρωί ο ήλιος γλιστρά μέσα από το παράθυρο μου 
και μου λέει: είσαι εδώ. 
 
Η οικογένεια μου ανασαίνει.  
Φοράω λεπτά μάλλινα γαντάκια 
και παπουτσάκια από πράσινο, μαλακό σουέτ. 
  
Η νονά - νεράιδα μου δίνει δύναμη,  
και το μικρό μου αγαπημένο μου φυτό
αναπτύσσεται πέρα από κάθε προσδοκία.
 
 Ένα ζεστό τσάι  βρίσκεται στο τραπέζι, 
κι αγκαλιές φωτεινές ζεσταίνουν την ταπεινή ζωή μου.
  
Κι έχω κι εσένα -- σε καταλαβαίνω, 
κι ούτε που με νοιάζει 
αν με καταλαβαίνεις κι εσύ.
 


No comments:

Post a Comment

σκοτεινή σκάλα

  Υπάρχουν κι οι μέρες,  οι καταστάσεις,  οι άνθρωποι,  που είναι έτσι.  Μια σκοτεινή σκάλα που δεν ξέρεις αν την ανεβαίνεις ή αν την κατεβα...