των γενεθλίων

H πενηντάχρονη γυναίκα κατέβαινε την αριστερή πλευρά της Μαρτίου.  στα ανατολικά της πόλης διάγοντας την βραδινή ωριαία βόλτα της.  Η βραδιά δεν ήταν καθόλου κρύα σε αντίθεση με το συνήθειο των τελευταίων ημερών,  το ηλεκτρονικό θερμόμετρο στο σταυρό ενός φαρμακείου έδειχνε 11ο C και το φεγγάρι αναπαυόταν χαλαρά τριγυρισμένο από υπόλευκα ακίνδυνα σύννεφα.

Παράλληλα,  ο σύζυγος της στο σπίτι,  μιλούσε με ένταση στο τηλέφωνο.  ''Αφού σου το είπα..  θα ξεμπερδέψω''.  Το έκλεισε εκνευρισμένος.  Ξεφύσηξε και άνοιξε το πάνω κουμπί από το polo μπλουζάκι του.  Άναψε τσιγάρο..  μισόκλεισε τα μάτια..

Η γυναίκα συνέχισε το δρόμο της,  ενώ το μπουφάν της τη στένευε χωρίς όμως να την ενοχλεί.  Είχε χάσει 6 ολόκληρα κιλά.  Κοίταξε απέναντι.  Ένα σχετικά καινούργιο κατάστημα με πολύ νεανική ένδυση,  είχε βάλει στη βιτρίνα τα πρώτα ανοιξιάτικα.  Κοίταξε δυό μέτρα πιό πάνω,  στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου.  Μια μεγάλη κακόγουστη μπλε πινακίδα φώναζε με κίτρινα γράμματα.  '' ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΧΡΥΣΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ..  ΕΝΕΧΥΡΟ..  ΕΧΕΜΥΘΕΙΑ..''.  Ασυνείδητα επιτάχυνε το βήμα της θυμωμένη μ΄αυτούς που εκμεταλεύονται δύσκολες καταστάσεις.  Σκέφτηκε κάποιον,  δημιούργημα της φαντασίας της,  να ανεβαίνει τις σκάλες εκείνης της αφώτιστης οικοδομής και να μπαίνει σ΄εκείνο το γραφείο.  Να βγάζει από μια παλιωμένη καφέ τσάντα ένα μικρό κουτί χρυσαφικά..

Αριστερά της,  ήταν ένα άλλο κατάστημα,  δώρων. αυτή τη φορά.  Ένας άνδρας κοιτούσε σκυφτός επίμονα τη γεμάτη αντικείμενα βιτρίνα.  Καθώς περνούσε ακριβώς από δίπλα του,  είδε πως φορούσε σκούρο δερμάτινο επανωφόρι κι είχε ένα πρόσωπο από αυτά που πολύ ευχαρίστως θα τα έβαζε στο κρεββάτι της και μετά γυμνή ανάμεσα στα πόδια της.  Αυτός πετάχτηκε και πέρασε βιαστικά την είσοδο του μαγαζιού..  φαινόταν αποφασισμένος για την επιλογή του..

Θα έχει φαίνεται γενέθλια η δικιά του σκέφτηκε η γυναίκα  με τα λίγα παραπανίσια κιλά και το κοριτσίστικο περπάτημα..  ίδια ημερομηνία με εμένα..