ενώ πέφτει η βροχή

Τους έδωσε σήμερα,  να κρατάνε από ένα σακουλάκι στη δουλειά,  με δυό γενναία κομμάτια φανουρόπιτα το καθένα.
-Είναι πολύ νόστιμη είπε ο μικρός,  ίσως επειδή είναι διαβασμένη και γέλασε.

Εκείνη,  κάποτε μαγείρευε πολύ νόστιμα,  πολύ προσεκτικά και με μεγάλη έννοια στη λεπτομέρεια.
Τότε είχε εμάς,  έπειτα ήρθαν τα παιδιά μου,  τώρα έχει μείνει μόνη της.

Η μαμά της Χ.  είναι άρρωστη.  Το έμαθα κατά το σύνηθες Κυριακάτικο τηλεφώνημα.  Ήταν ένα σοκ και μια βροχή επαναλαμβανομένων,  πρόσφατων αναμνήσεων.  Ανακάλεσα τις πιό ακραίες στιγμές των δύο τελευταίων χρόνων.  Πέρασα από τις ενοχές και έφτασα στον φόβο.  Δυό λεπτά μετά το τηλεφώνημα,  βγήκα στη βεράντα του σπιτιού μου.  Την είδα στο δικό της μπαλκόνι.  Ήθελα να τρέξω και να της μιλήσω,  να της πω είμαι εδώ,  σ'  αγαπώ,  μαμά μη μου φύγεις ποτέ και να την αναγκάσω να μου πει ναι..ναι..ναι!
Με σταμάτησε ο σκούρος όγκος της,  το βραχώδες στήσιμο του σώματος της καθώς κοιτούσα την πλάτης της,  άκαμπτη γυναίκα,  με έλλειψη χιούμορ και άδολης τρυφερότητας.
Περάσαμε τα όσα περάσαμε τα τελευταία χρόνια κι αντί να είμαστε περισσότερο δεμένοι,   εμείς ανεξαρτητοποιηθήκαμε.  Ο καθένας μας με το δικό του αχ,  με το δικό του φόβο,  τις δικές του ενοχές.  τα δικά του λάθη.  Και την δική του απόσταση από τους υπόλοιπους.

Ίσως κάποιες καταστάσεις φιλάνε τσίλιες για χρόνια,  ώστε να εκδηλωθούν την κατάλληλη στιγμή.
Είναι βίαιες,  καταλυτικές και οριστικές.

Δεν της μίλησα,  δεν γνωρίζω αν συμβεί αυτό ποτέ,  είναι τόσα πολλά αυτά μέσα μου,  τόσο δα μικρά αλλά πολλά που μου επιβάλλουν να νιώθω κυνική.


υ.γ. βρέχει πολύ,  κάπου εδώ τελειώνει άραγε το καλοκαίρι;

''θέματα''

Πως μιλούσαμε για απώλεια δίχως να γνωρίζουμε τίποτα για αυτήν;
Πως θα είναι ο κόσμος μας δίχως αυτόν και δίχως εκείνον;
Αντικαθίστανται οι αγαπημένοι άνθρωποι;

Σήμερα η θάλασσα ήταν θολή αλλά έμοιαζε με όνειρο.  Διπλανά beach bars αποκαθήλωναν σιγά σιγά το καλοκαίρι.  Κάπου διάβασα πως θα χαλάσει ο καιρός,  να ήταν άραγε η σημερινή και τελευταία για φέτος;

Με κάποιο τρόπο,  το καλοκαιράκι δημιουργεί μια αίσθηση παιδικότητας και παιχνιδιού,  χαλαρότητας και ελευθερίας,  τα διάφορα θέματα,  μικρά ή μεγάλα βιαίως και με απόλυτη ευχαρίστηση τυλίγονται μαζί με τα χαλιά και παραδίδονται προς καθαριότητα στο καθαριστήριο!

Αρχίζουν τα ''θέματα''  να ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια σιγά σιγά.

Εν τω μεταξύ ένα ταψάκι με γεμιστά λαχανικά,  μοσχομυρίζει στην κουζίνα μου!

προστασία

Από το απόγευμα και μετά,  δεν με χωράει ο τόπος,  ιδιαίτερα τώρα που μικραίνουν οι μέρες.
Πριν λίγο,  στη θάλασσα,  ό,τι έβλεπα ήταν εξαίσιο σε γραφικότητα,  αυτό που ένιωθα όμως ήταν αφόρητη πίεση.

Έχω δημιουργήσει ένα περίβλημα,  προστατευτικό,  το οποίο αποτελείται από την α,  τη β,  τη γ,  δράση,  γεγονός κλπ.  Αν κάτι πάει στραβά,  αν κάτι αλλάξει νιώθω τόσο ευάλωτη και εύθραστη!

Ωστόσο,  ακόμη κι αν το περίβλημα μου συχνά πυκνά σπάει,  μου είναι τόσο απαραίτητο που πολύ γρήγορα το αναδημιουργώ.  Είναι ο φόβος και η εμπειρία που το κάνουν αυτό!

με ένα φλυτζάνι τσάι

Κάπου θα ΄σαι και δεν μπορεί να μη με διαβάζεις,  και θα γελάς μ' αυτό που θα σου πω,  και θα μου πεις σου τα 'λεγα εγώ,  αλλά είναι αλήθεια,  αν βάλεις επί τούτου στο μυαλο,  στόχο δλδ να περάσεις καλά,  δεν θα το απολαύσεις,  θα επιστρέψεις με κενά που δεν κατάφεραν να γεμίσουν,  κάπως έτσι νιώθω το φετεινό μου καλοκαίρι,  σα να το χρησιμοποίησα κάπως και σαν αυτό να με εκδικήθηκε!

Ωστόσο,  υποκλίνομαι ακόμη και στην εκπνοή του.

υ.γ.  μια μέρα  με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση,  θα σου γράψω για την κυρά Τζενούλα,  το Τζενάκι με τα στρογγυλά σα μαύρες χάντρες μάτια,  και θα σου μιλάω ασταμάτητα,  μια για τα περπατήματα μου και μια για τις γνωριμίες μου.  Ίσως σου πω και άλλα που θα σε στεναχωρήσουν!  Ωστόσο,  για να δώσω ένα δικαίωμα ύπαρξης στη φωτογραφία,  θα σου πω πως ένα φλυτζάνι τσάι,  ευχαρίστως θα το έπινα,  την μια και καλή φίλη πρέπει να ανακαλύψω,  αυτήν που θα αντέξει να μ'ακούσει..

είσαι η σκέψη μου

Αυτό το καυτό,  μακρύ καλοκαίρι και κάθε στιγμή του που ζορίζομαι και έχω ανάγκη μια βαθιά ανάσα,  λίγο από αφή,  ένα λιμάνι,  είσαι η σκέψη μου.  Το όνομα σου βγαίνει βαθιά μέσα από το θώρακα μου,  και σαν ένας ψιθυριστός αλλά βίαιος αναστεναγμός εκσπερματώνει στην κοιλότητα του στόματος μου.
Σε παρόντα χρόνο είσαι η ζέστη που με τυλίγει χωρίς ντροπή,  στο εγγύς μέλλον μια δυνατή βροχή,  ένα δέντρο που ρίχνει τα φύλλα του,  παχύ στρώμα στο έδαφος από χιόνι.
Είσαι το λινό φόρεμα που φοράω κατάσαρκα,  το δαντελένιο εσώρουχο,  η δερμάτινη λεπτή ζώνη που σφίγγει ηθελημένα τη μέση μου.
Το σπιτικό πρωινό σε κάποιο ορεινό χωριό του Πηλίου. η δροσιά της θάλασσας είσαι,  το τρεχαλητό της μέρας και το πάθος της νύχτας.
Το λεπτό,  κοκκάλινο δαχτυλίδι που κατακόκκινο στολίζει το δεξί μου δάχτυλο.

Είσαι η χρωματιστή κλωστή που περνάω στη βελόνα μου και η μικρή συλλογή από γυάλινες χάντρες που στερεώνω στο λαιμό μου.  Ένα φυλαχτό φτιαγμένο από ύφασμα και παραγεμισμένο με όσα χρειάζομαι να με προστατέψουν.

Μια πέτρα που συναντώ στα περπατήματα μου,  μια όμορφη ιδέα στις σελίδες ενός ξένου περιοδικού,  το στρόγγυλο μου,  τα τετράγωνα μου!

Το χρυσό σκουλαρίκι στο λωβό του αφτιού μου,  κι όλοι οι γύρω ήχοι που στριμώχνονται τρυφερά στη μικρή τρυπίτσα του.

Τα πάντα μου είσαι..  τα πάντα μέσα μου,  έξω μου..  όσα έχουν έρθει και όλα όσα θα 'ρθούνε!

όπου φυσάει ο άνεμος

Καονικά το καλοκαίρι δεν έχει κεντρικό άξονα,  δλδ όσο κι αν θες δεν μπορείς να ορίσεις τη μέση του,  λίγο ξεφεύγει η ζέστη από εδώ,  λίγο ξεφεύγει η αγάπη μου για αυτό απ΄εκεί,  βάλε θαλασσινό νερό,  ένα δελφίνι και μερικούς γλάρους και το έχεις,  ακόμη κι ν ο Αύγουστος φτάνει στο τέλος του,  ο Σεπτέμβρης θα έρθει με σηκωμένα τα μανίκια,  κι όλη  διαδικασία μοιάζει με το διάβασμα αγαπημένου βιβλίου,  που δεν θες να τελειώsει επειδή σ αρέσει η ιστορία από τη μα αλλά θες να τελειώσει για να περάσεις στο επόμενο απ την άλλη.

Έχουμε και λέμε λοιπόν,  καλοκαιρινές δραστηριότητες:

τόποι :  όπου εχει θάλασσα
βιβλίο :  οι διορθώσεις (όλα όσα διάβασα τον τελευταίο καιρό ήταν πολύ ωραία)
κατασκευές :  ένα σκελετό ψαριού από σύρμα,  ύφασμα και κερωμένη κλωστή (θα σου το δείξω σε κάποια μελλοντική ανάρτηση εκτός κι αν είμαστεφίλοι στο f/b οπότε το έχεις δει ήδη.
διάθεση : καλοκαιρινή,  φωτεινή
δουλειά :  από βδομάδα
blog :  ορίστε;
φαγητό :  ό,τι γίνεται όσο πιο γρήγορα
περπάτημα :  στην άμμο,  στο πλακόστρωτο της παραλίας
ποτό : fix μαύρη,  royale

δεν μου αρέσει :  να μου χαλούν τη διάθεση,  το παραμύθι μου,  πως να το πω
μου αρέσει :  η καλή παρέα αλλά κυρίως το ''εμείς χώρια δεν κάνουμε και μαζί δεν μπορούμε''

προβληματσμοί :  πάρα πολλοί αλλά όλοι αδιέξοδοι
μ αρέσουν :  τα αδιέξοδα γιατί δεν χρειάζονται περαιτέρω δουλειά

Αυτά κι εδώ θα είμαστε να τα λέμε

Oh ! Mon Amour - Christophe