ο χρονος

..εριξε μια τελευταια ματια στον καθρεφτη..εμεινε ικανοποιημενη απο το ειδωλο της..
διορθωσε το κατακοκκινο κραγιον της..
συμβαδιζε αψογα με την ηλικια της εδω και χρονια..
για τις επιλογες της ειχε επιφυλαξεις..
φορτιο ολοκληρο..
ερχοταν αντιμετωπη μαζι τους ιδιαιτερα τετοιες μερες..
να σαν σημερα..που ηταν η αλλαγη του χρονου..

ο χρονος..!!..διαρκεια ενεργειας..
διαρκεια καταστασεων..
φαινομενων..ζωης ισως..??

αληθεια ο χρονος δεν ειναι το διαστημα που μεσολαβει μεταξυ δυο γεγονοτων..??
για την ακριβεια ποτε ξεκινησε το δικο της διαστημα..με τη γεννηση της..
με την γεννηση των παιδιων της..οταν αγαπησε..
οταν μπηκε στη διαδικασια να κατασκοπευει τον εαυτο της..??
οταν ηρθε αντιμετωπη με την ψυχουλα της..
τοτε ηταν που τον ενοιωσε..στην αρχη αερακι στα μαγουλα της..
μετα ανεμος δυνατος να της τρυπαει το δερμα..
κι επειτα φουρτουνιασμενη θαλασσα κι εκεινη απελπισμενα να ψαχνει τη γαληνη,
μεσα απο την αυτοκυριαρχια της..

ρευστος ο χρονος..ρεει..κυλαει και καιει..χωρις ογκο η σχημα..
ασταθης..αστατος..μεταβλητος..
κι αλλοιμονο..αλλοιμονο εαν δεν τον εχεις χρησιμοποιησει,
μεταποιωντας τον σε μετρητα διαθεσιμα για αμεση χρηση..
γιατι ο χρονος δεν επιστρεφει..

ψεκασε με angel τους καρπους της..
τυλιξε με μια κοκκινη εσαρπα τους γυμνους της ωμους..
σε μια ωρα θα υποδεχοταν την νεα χρονια..
το δυαρι στην αρχη..τα απολυτα διπλα μηδενικα..και
το αγαπημενο σημαδιακο της εφταρι στο τελος..

ακουγε απο μακρια τους φιλους της που ηδη θα ειχαν στρωθει στο χαρτι..για το καλο..
παιξε..βιασου..μοιρασε..αποφασισε..μπλοφαρε..ρισκαρε..καηκα..21..

αναψε τσιγαρο..το τελευταιο του πακετου..η φλογα εμεινε να καιει το σπιρτο
αρκετη ωρα..να ετσι..ετσι τον ηθελε τον νεο χρονο..να καιει αργα τις μερες της
με μια φλογα δυνατη..πορτοκαλοκιτρινη..
μπηκε στο αυτοκινητο της..


τη νεα χρονια..να ακουμπησουμε απαλα στα φτερα μας ο,τι αγαπαμε..
να πεταξουμε μαζι τους..
ναναι οι μερες μας και οι στιγμες μας με ψυχη..ολο φως..
και χαρα..

καλη χρονια..


τις φωτογραφιες τις εκλεψα απο καποιο μπλογκ διοτι πολυ μου αρεσαν..
νομιζω πως ανηκουν στο αγαπημενο μου'νυχτολουλουδο'..φιλια..

μα εσυ πετας

Μα αφου εσυ πετας..

-θα σε ανεβασω στα φτερα μου..

-κι αν σκαρφαλωνω..

-θα σε παρω στους ωμους μου..


κι εγω..που θα ειμαι τοτε εγω..?? εε..??

αυτη

Να αλλαξω μου ζητησες..
για σενα..
για την σχεση μας..

μα..

ξεχνας..
πως αν γινω οπως θες..
καλυτερη κατα τη δικη σου κριση και αποψη..

δε θα ειμαι ποτε μα ποτε ξανα
αυτη που αγαπησες..!!

I am dreaming of a white Christmas
just like the ones I used to know
Where the treetops glisten
and children listen
To hear sleigh bells in the snow
I' m dreaming of a White Christmas
With every Christmas card I write.
May your days be merry and bright
And may all your Christmas be white..


@..εχω τη δυνατοτητα να σας χαρισω μονο τα λογια..ελπιζω πως συντομα θα μαθω να παραπεμπω κι εγω σε μουσικα κομματια..ελπιζω..!!
χρονια γεματα χαρα ευχομαι..

ευχες

τρεις ευχες..
κατω απο το γκι..

υγεια

υγεια

υγεια

κι επειτα.αν υπαρχουν περιθωρια..
κι αλλες κι αλλες.....
ναναι η συνειδηση μας καθαρη σα το κρυσταλλο..
κι η ψυχη μας ελαφρια σα πουπουλο..
και η καρδια να σταζει μελι..αχνη..κανελλα και γαρυφαλο..
να παλευουμε για τα θελω μας..
και να δεχτουμε πως τιποτα,ποτε δε μπορει να ειναι ολοδικο μας..

να ειμαστε μαζι με αυτους που αγαπαμε..
και να αγαπαμε οσο πιο πολυ..

ζαχαρενια χριστουγεννα ευχομαι..!!

ασπρομαυρες πουεντ

..ο δρομος ευπλαστος καθρεφτης μετα τη βροχη..ο ουρανος σπασμενα λαμπιρισματα..μεταξενιες λεπτες γραμμες..
τραβηξε το βλεμμα της απο το παραθυρο..
ηταν πορσελανινη τις τελευταιες μερες..σκληρη,ακαμπτη..
ο μετρητης της αμυνας της εκτιναγμενος ψηλα..
να μη δειχνει..να μη φανερωνεται..μα η επεξεργασια να γινεται κρυφα μεσα της..

βολεψε ενα τοσο δα ξωτικο στο χριστουγεννιατικο δεντρο και αναψε τα λαμπακια..
εστρωσε το μεγαλο τραπεζι..να ακουμπησει τα μελομακαρονα και τους κουραμπιεδες..αχνη και κανελλα ποτησαν το δερμα της..

..κουλουριαστηκε στη γωνια της,διπλα στο φωτισμενο δεντρο..
καλοδεχοταν την πολυποθητη μοναξια της,την αποζητουσε..
βοηθουσε να σπαει τη σκεψη της σα ροδι,να ξεχυνονται μυριαδες ζουμεροι σποροι..
αλλοτε να σταζουν τρυφεροτητα,ερωτα κι αγαπη κι αλλοτε να αφηνουν μια στιφαδα να τσιτωνει τη γλωσσα και τον ουρανισκο..

η μνημη της ειναι σε εγρηγορση..γυριζει πισω και μαζευει..
..τσακισμενα λουλουδια..
απο τη μια..
παντου εγωισμος και καθε χρονο η αποσταση να μεγαλωνει πιο πολυ..

απο τη αλλη..
τελευταια αναμνηση η συναντηση τους..τρυφερη,ανθρωπινη..
τα λογια του ποτισμενα ελπιδα πρωτα για τον ιδιο μετα γι αυτην..
η απογραφη της ζωης του,η λεπτη διαχωριστικη γραμμη αναμεσα στην επιβιωση
και την ποιοτητα ζωης..
η προσδοκια να ξαναβρει..αν βεβαια υπηρχε ακομη..τη γουβα του σωματος του σημαδι στην αγκαλια της..

μοναχικος χορος οι σκεψεις της..
κι ακομη πιο δυσκολες..
ισορροπια σε ασπρομαυρες πουεντ..
οι αποφασεις της..

η διαφορα...συνεχεια...

στο καφε..

ζευγαρι πρωτο..

κουβεντιαζουν..
τι θα μαγειρεψουν,τι δωρα θα αγορασουν,κατι για τα βαφτισιμια,
κατι για τους γονεις,τα παιδια..
για την σχολικη επιδοση του μικρου..τις προοπτικες δουλειας της μεγαλης..
για τις επαναληπτικες αιματολογικες εξετασεις του μικρου..
γουλια γουλια σωνεται ο καφες..στο τασακι τρια αποτσιγαρα
με σημαδι απο ροζ κραγιον στο φιλτρο..
φορουν τα μπουφαν τους,πληρωνουν..
και κατηφοριζουν προς το σπιτι..
αφου κανουν τα ψωνια που χρειαζονται..
πλαι πλαι..περπατητα..οπως αρεσει και στους δυο..

ζευγαρι δευτερο..

κουβεντιαζουν..
η μαλλον..αυτος μιλαει..αυτη ακουει..σφιγμενη..
-η ζωη μας θελει μαζι της λεει..ειτε ετσι..ειτε αλλοιως..
ας μη την πετροβολουμε λοιπον..τον εαυτο μας σκοτωνουμε..
αυτη προσπαθει να αλλαξει συζητηση..δε θελει να προδωθει..ακομη..
τον κανει και γελαει..ενα γελιο πορτοκαλι..
την κανει και γελαει..ενα γελιο κοκκινο..
του μιλαει για τα ενδιαφεροντα της..
της μιλαει για τις δυσκολιες του..τις αναγκες του..
αυτα που αφησε πισω..τα λαθη..τα θελω του..
την παρατηρει απο πανω ως κατω..
μα δε παχυνες οπως μου ελεγες..λεει..
ψαχνει να βρει απαντηση στις εκφρασεις της..
παρατηρει το δαγκωμα του μπισκοτου..το χερι της που του το προσφερει..
αυθορμητο το χερι της,ασυναισθητη η πραξη..σκεφτεται αυτη..
απορει με τον εαυτο της..αλλη μια φορα..
δε θελει να του δειξει ενδιαφερον..οχι ακομη..
το προσωπο της παγωμενο..
ας σε κρατησω ακομη σε αγωνια σκεφτεται..
φοβαται..
γουλια γουλια σωθηκε ο καφες..στο σταχτοδοχειο τρια αποτσιγαρα
με σημαδι απο ροζ κραγιον στο φιλτρο..
η ωρα περναει..πληρωνουν..φευγουν..
βγαινουν εξω..
κοσμος..ζωη..κινηση..
κανει να τον χαιρετησει..θα σε συνοδεψω για λιγο της λεει..
νοιωθει αμηχανια..δε ξερει που να βαλει τα χερια του..
αν ειχε το θαρρος,θα εψαχνε τα δικατης..
αυτη τον χαιρεται διπλα της,δυο μετρα αντρας..αρσενικο..
χαζευουν μια βιτρινα με χριστουγεννιατικα στολιδια..
αυτη εκφραζει τον θαυμασμο της..
αυτος θελει να της αγορασει τα παντα..
αυτη γελαει..και ποναει συγχρονως..κρυβει το βλεμμα της
μη δει που το βαραινει η αγαπη..
θελει να τον χαιδεψει..το χερι της βρισκει την πλατη του μπουφαν του..
καλα χριστουγεννα ψιθυρισαν ο ενας στον αλλον..
με χαμογελο..ενα πορτοκαλι ..κι ενα κοκκινο..

εφυγε ο καθενας για το δικο του σπιτι..
ενα δακρυ κυλησε στο μαγουλο της..
εμεινε ο ηχος απο τα λογια του..
-ησουν 28 χρονια διπλα μου..με τον τροπο σου..
ετσι της ειπε..μη το σκοτωνεις..

παραμονη χριστουγεννων......

η διαφορα

.. παραμονη χριστουγεννων..
σε ενα κεντρικο καφε..

ζευγαρι πρωτο..

αυτος εσπρεσσο..αυτη καπουτσινο..με κανελλα..
αυτος..δοκιμαζει απο ολα τα μπισκοτακια που τους εχουν σερβιρει..
τα επιστρεφει στο πιατακι τους..ολα μισα..να δοκιμασει κι εκεινη..
κουβεντιαζουν..


ζευγαρι δευτερο..

αυτος μια κουπα ζεστη σοκολατα..αυτη μια κουπα αχνιστο γαλλικο..
ενα πιατακι μπροστα τους με κεικ και μπισκοτα..
εκεινη..δοκιμαζει ενα κομματακι απο το μπισκοτο και του το δινει..
εκεινος κοβει λιγο με τα δοντια του και το επιστρεφει στο πιατο..
μετα απο λιγο εκεινη ξανατρωει το μισο
και του δινει το υπολοιπο......
κουβεντιαζουν..



η διαφορα ειναι........

το δωρο

..ηταν αγκαλια..
ενα δεκαεννιαχρονο αγορι..κι ενα δεκαπενταχρονο κοριτσι..
σε ενα ξυλινο κοκκινο παγκακι..στο πλακοστρωτο της παραλιας..
χειμωνας..εκανε πολυ κρυο..το κοριτσι σφιγγοταν επανω του
κι εκεινος ειχε ανοιξει φτερουγες τα χερια του..
οι διαβατες λιγοστοι..
αλλωστε ηταν παραμονη χριστουγεννων..
το αγορι σιγοψιθυριζε στο αυτι του κοριτσιου..
λεξεις χιλιοειπωμενες μα λατρευτες,
κι ενοιωθε την ανασα της να παλεται
το δερμα της ν ανοιγει στα χαδια του,
τα ματια της τοσο δα μικρα καρβουνακια..
να εξαφανιζουν τα δικα του..

αρχισε να πεφτει χιονι..κατι νιφαδες τοσο δα μεγαλες..
εκαναν να φυγουν..
την σηκωσε στην αγκαλια του και την εκανε δυο γυρους γελωντας δυνατα..

περπατησαν αργα..
στο σταυροδρομι..μερικα μετρα πιο κατω..
της εδωσε το δωρο του..
ενα μικροσκοπικο βιβλιαρακι ουτε 5χ5 χιλιοστα..
χαθηκε στη χουφτα της..
εγραφε τη λεξη "σ αγαπω" σε 17 γλωσσες..
τον φιλησε ζεστα..

το αγορι ακολουθησε τον δρομο αριστερα..
το κοριτσι δεξια..
τους καταπιε η ζωη..δεν ξανασυναντηθηκαν ποτε..

το κοριτσι ακομη και σημερα..εχει παντα μαζι του..εκεινο το δωρο..



ποιο ειναι το πιο ομορφο δωρο(υλικο) που πηρατε ποτε ως τωρα
και σημαινει ακομη κατι ιδιαιτερο γι εσας??
και μη μου κρυψετε τι σας θυμιζει εε??...χριστουγεννα ερχονται
τα λεμε ολα..

αυλες

..την ειδα σημερα το πρωι..την ομορφη μονοκατοικια..που βαριανασαινε πνιγμενη στα γιγαντοσπιτα..
περιφραγμενη με κοκκινη πλαστικη ταινια..και καρφιτσωμενα χαρτακια που απαγορευαν το
παρκαρισμα λογω κατεδαφισης..
παει καιρος που ενοιωθα τα ματια της μεσοκοπης γυναικας πισω απο το παραθυρο..πλαι στη δαντελενια κουρτινα..να με παρακολουθουν καθως διεσχιζα το δρομο..
ειχα μαθει..πριν καιρο..στα μεσημεριατικα κοτσομπολια ενος κομμωτηριου..πως καποτε ζουσε εκει μια πλουσια οικογενεια..με προσωπικο..ναταν τα ματια που με εβλεπαν..δε ξερω..

ηρθαμε σ αυτη τη γειτονια το 1973..ημουν στα 12..
το διαμερισμα μας,στον πεμπτο οροφο μιας πολυκατοικιας γωνιακο..μεγαλο..υπ οψιν πως τοτε πιστευα πως ειμαστε πολυ πλουσιοι αφου εχουμε μεγαλο σπιτι στη συμβολη δυο οδων,ρετιρε με τεραστια βεραντα με ανοιγμα στην πλατεια..προικα κανονικη με τα ολα της..

γυρω γυρω λοιπον ειχε μονοκατοικιες..μικρα σπιτακια με αυλες..αλλα και στην ευρυτερη περιοχη,υπερισχυαν τα χαμηλοσπιτα απο τα μεγαθηρια..
και εκανες μια ετσι με τα ματια σου και γεμιζες εικονες..και μυρωδιες..
ηταν ζωντανα αυτα τα σπιτια με τους τοιχους βαμμενους σε ωχρες και χρωματα θαλασσια..
και τα μικροσκοπικα μπαλκονακια..αν υπηρχαν..αλλοιως παραθυρα..ξυλινα,φρεσκοβαμμενα,καθαρα..με λευκες αιθεριες κουρτινες..
τριανταφυλλα την ανοιξη στους κηπους..γυναικες να μαζευονται στις αυλες..γατακια προστατευμενα πισω απο σιδερενιες καγκελοπορτες..χιονισμενες σκεπες το χειμωνα..

σε μια τετοια σκεπη πεταξα-για το καλο-το παλιο μου βγαλμενο δοντακι,καταπινοντας τον πονο,με την παρηγορια του καινουργιου.. του πιο ομορφου..του πιο δυνατου..

και εκεινη την ανοιξη..η πασχαλιτσα που χαιδευε το δαχτυλο του μικρου χεριου μου..ανοιξε ξαφνικα κι αποτομα τα κατακοκκινα φτερα της..αφησε το φιλοξενο χερι μου ..πεταξε πρωτα προς τη σκεπη..ξαποστασε..κι επειτα με μια δυο στροφες πεταξε μακρια..!!

κι ο χαρταετος που δοκιμασα να πεταξω απο το μπαλκονι..εκει ειχε καταληξει..
σιωπηλος και ηττημενος..ντροπιασμενος για την αδυναμια του..

την κεραμιδοσκεπη αυτη την θυμαμαι παρα πολυ καλα..να βαραινει με το χιονι το χειμωνα..να γλυφει η υγρασια στη βροχη..να φλερταει με τον καυτο ηλιο τα καλοκαιρια..

τη θυμαμαι ακομη κι οταν το σπιτι ερημωσε απο ιδιοκτητες..οταν εσπασαν κομματια απο
τα κεραμυδια κι εχασκαν καιρο οι τρυπες..ακομη κι οταν το σπιτι χρησιμευε σαν αποθηκη
κι εβλεπα απο ψηλα το εμπορευμα, οταν ο ηλιος φωτιζε καθετα κι αφηνε τις ακτινες του να χωθουν στα χαλασματα..

σιγα σιγα.. ενα ενα..το καθε ενα για τον δικο του λογο..τα χαμηλοσπιτα εφυγαν..
στην αρχη η αυλη με τα τριανταφυλλα..μετα το σπιτι με τη κεραμυδοσκεπη..
πανε χρονια πολλα..
τελευταια ενα ομορφο διωροφο εγινε πολυκατοικια..και τωρα αυτο..
δεν εμεινε να μας θυμιζει τιποτα ..πως καποτε..ηταν αλλοιως..

τοσο πολυ μεγαλωσαμε πια??

αιωνια επαναληψη

..υπαρχει ομως.. Γιοζεφ..κατι που μπορω να κανω..
..μπορω να σου κανω ενα δωρο ..να σου χαρισω την πιο σπουδαια μου σκεψη..

..προτεινεις..ειπε ο Μπροιερ..οτι καθε πραξη που κανω,καθε πονος που νοιωθω,θα βιωνεται συνεχως στην αιωνιοτητα??
..ναι..η αιωνια επαναληψη σημαινει οτι καθε φορα που επιλεγεις μια πραξη θα την επιλεγεις αιωνια..

τωρα εχω μια ερωτηση για σενα..
την σιχαινεσαι αυτη την ιδεα η σου αρεσει??

την σιχαινομαι..σχεδον ουρλιαξε ο Μπροιερ..να ζω για παντα με την αισθηση οτι δεν εχω ζησει,δεν εχω γευτει την ελευθερια-αυτη η ιδεα με γεμιζει τρομο...

τοτε..πιεσε ο Νιτσε..ζησε με τετοιο τροπο που να σου αρεσει η ιδεα..!!



ιρβιν γιαλομ
οταν εκλαψε ο Νιτσε.....τελος....

η ιδεα του Ερωτα

..τελικα..ερωτευτηκες Εμενα..

η με την ιδεα του Ερωτα..??




..περισσοτερο ερωτευομαστε τον ιδιο τον ποθο..απο το αντικειμενο του..

οταν εκλαψε ο Νιτσε

Ιρβιν Γιαλομ

μονοκοντυλιές

Eύκολα περιγράφομαι και λύνομαι
με μονοκοντυλιές.
Δεν είναι βαρετό αυτό
τις χειμωνιάτικες βραδιές.

Τραβήξτε πρώτα μιά στερεά,
μπηγμένη κατακόρυφα.
Αυτή θά 'ναι η πίστη μου.
Μιάν άλλη αμέσως από απέναντι
βυθίστε την στο κέντρο της σχεδόν,
κατάλληλα έτσι
να μοιάζ' η πρώτη κλονισμένη.
Βάλτε μεγάλες πλάι σε μικρές,
αχνές σε τονισμένες δίπλα,
να δείχνουνε τις τάσεις μου.
Φροντίστε αυτές να μην τελειώνουνε ποτέ
γιατί θα συντομέψετε άσχημα την λύση μου.
Πετάξτε σκόρπιες μερικές,
αλλά σ' απίθανη κατεύθυνση,
τις αντιφάσεις μου.
Δύο μεγάλες κεντρικές προσθέστε
μα του μοιραίου το χάσμα ανάμεσά τους.

Τώρα με το μολύβι
(ή με τη φαντασία σας)
φροντίστε πάνω από αυτά
μιά καταχνιά να κάθεται,
γιατί με σκέτη μονοκοντυλιά
η θλίψη μου δεν περιγράφεται.



Κικη Δημουλα Ποιηματα

το στολισα

..το στολισα..το στολισα..
τρωγωντας ερχεται η ορεξη..
διοτι η διαθεση μου ηταν στο μηδεν..απο χθες το παιδευα..
αλλα μολις κατεβηκαν τα κουτια με τα στολιδια..εε ρε γλεντια..

πρωτα πρωτα βρηκα τα σκουφακια..ναι..αυτα τα αγιοβασιλιατικα που φορουν τα
παιδια..εε..φορεσα κι εγω το δικο μου..
μετα τις μπαλες..ολοκληρη συλλογη..χρυσες..μπορντω..χαλκινες..
τον αγιοβασιλακο της φωτογραφιας τον αγορασα εχθες,ζηλεψα το κουδουνακι του που ηταν τοσο χαρουμενο..

πολλα τα στολιδια μου..μπαλες..μπαλιτσες..φαναρακια..στεφανι απο ου για την εξωπορτα
..στεφανι με κοκκινα φωτακια για μεσα..ξυλινα και μεταλικα αγιοβασιλακια μικρα..
μεγαλα..ο μεγαλος μου αι βασιλης απο πορσελανη που μου κλεινει καθε χρονο πονηρα το ματι..ο μεταλικος ταρανδος..ο χιονανθρωπος απο πλεξιγκλας παγακια..το καραμελομπισκοτοκοριτσακι..τρεις σειρες λευκα φωτακια για το δεντρο..
το λευκο αστερι στην κορυφη..

οι ευωδιαστες ζεστες σοκολατες συμπληρωσαν τη στιγμη..
μενουν οι κουραμπιεδες και τα μελομακαρονα..
κλασσικες χριστουγεννιατικες μυρωδιες..

καλα χριστουγεννα να εχουμε..με κεφι..και διαθεση..

ο γλαρος μου

καρδια μου..
μολις εφτιαξα καφεδακι..αναψα τσιγαρο..και λεω ας γραψω..
νομιζω πως ειναι ο μονος τροπος να βγαλω απο μεσα μου αυτα που εχω..
χωρις η φωνη σου να προσπαθει μονιμως να με 'πεισει' για καποια πραγματα..

ανοιξα το μεσημερι το κινητο μου(μετα απο την αποροφηση μου απο το internet
το κινητο μενει για μερες κλειστο μεχρι να θυμηθω να γεμισω την μπαταρια του..)
δε τα καταλαβα τα μηνυματα σου(δυσκολη η γραπτη επαφη και μαλιστα με sms που με δυο λεξεις θελεις να περιγραψεις μια ζωη..)
αυτο ομως που μπορω να καταλαβω ειναι πως δε μπορουμε και οι δυο
μετα απο τοσο καιρο,να κατανοησουμε τον τροπο συμπεριφορας του ενος
προς τον αλλον..

με κατηγορεις για καποια γεγονοτα..
πως να εγγυηθω πως δε σου ειπα ποτε μα ποτε ψεμματα??
πως ποτε δεν σου εκρυψα κατι..γιατι παντα σκεφτομουν πως θα με καταλαβεις..θα με δικαιολογησεις,σκεφτομουν πως ξερεις για ποιο λογο κανω οποιαδηποτε κινηση,αφου εσυ με γνωριζες καλυτερα απο οποιονδηποτε αλλον!

ησουν το μονο ατομο που ανοιχτηκα τοσο πολυ..που λαχταρησα τοσο πολυ..
που ποθησα τοσο πολυ..που αγαπησα..
αλλα δεν θελω να ειναι αυτο το θεμα μου..δυστυχως η ευτυχως..φυσικο επακολουθο λεω εγω..η δικη μας ιστορια καρδια μου τελειωσε..
ναι ηταν ενας μεγαλος ερωτας..ναι ηταν μια εμπειρια..
ηταν..
και μη με ρωτησεις γιατι τελειωσε και ποιος ηταν η αιτια..ισως η αιτια ειναι η ιδια η ζωη..ισως τα διαφορετικα θελω μας..
κι αν θελεις..να σου πω..πιστευω καρδια μου πως ποτε δε θα μπορουσα να εχω μαζι σου αυτο που εγω ονειρευομαι..
δε θα μπορουσα ποτε να αποκτησω αυτο που με παρακινουσε η καρδια μου κι
ο ερωτας μου για σενα..
την απολυτη κατακτηση του ανθρωπου που αγαπουσα..
δε θα μπορουσα ποτε να σε κρατησω κοντα μου ..και θα ημουν δυστυχισμενη..πιο δυστυχισμενη απο το ανικανοποιητο διαστημα που ειμασταν μαζι..οπως ειμασταν..

εισαι πουλακι.. καλο μου..γλαρος κατασπρος πανω απο τη θαλασσα..
θυμασαι καποτε που μου ειπες πως ησουν μελισσουλα??πως δε καθοσουν ησυχος παρα ηθελες να παιρνεις λιγο απο δω..και λιγο απο εκει..
τοτε εκλεισα τ αυτια μου..εκλεισα τα ματια μου στην πραγματικοτητα και ειπα
μεσα μου..δε θα ειναι πια πουλακι..δικος μου θελω να ειναι..
αλλα δεν αλλαζει ο ανθρωπος καρδια μου..ουτε η πιο μεγαλη αγαπη μπορει να τον αλλαξει..ειδικα μια αγαπη σα τη δικη μας..μια αγαπη φαντασιας..

ξερεις ποσες αναγκες ειχα που εσυ ησουν μακρια??ναι...κι εσυ ειχες αλλα τωρα μιλαω για μενα που ξερω..
τι να πρωτοπω??
για τις νυχτες μου??ηθελα μια αγκαλια να μου παιρνει τους εφιαλτες?
ενα χερι να κραταει το δικο μου στα δυσκολα..στις βροχερες μου μερες..στις αρρωστειες μου..στους φοβους μου..αλλα και στον ηλιο οταν ελαμπε..παλι το ηθελα αυτο το χερι να χαιρομαστε μαζι μια βολτα..ενα καφεδακι..κουβεντα..επικοινωνια..
επικοινωνια καλο μου..ξερεις ποσο μου λειπει??
και ενα ζευγαρι ματια ηθελα..να με κοιτουν οπως τα κοιτουσα κι εγω..

δυσκολα πραματα καλο μου..δυσκολο να τα παρεις αυτα απο τον γλαρο σου..τον κοιτας που πετα..τον λαχταρας τον χαιρεσαι..τον καμαρωνεις..ξερεις ομως πως διπλα σου δεν θα τον εχεις ποτε..

αλλο φυσικο επακολουθο λοιπον..εφ οσον παει καιρος που δεν ειμαστε μαζι..
οποιαδηποτε σχεση ερωτικη η φιλικη που πιθανον εχουμε δημιουργησει με αλλα ατομα..πιστευω πως στο θεμα αυτο ειμαι προσγειωμενη..
εχουμε δικαιωμα σ αυτο ιδιαιτερα οταν ειμαστε πικραμενοι..ιδιαιτερα οταν ειμαστε πια σε μια ηλικια που ο χρονος για μας μετραει αναποδα..
βλεπεις ολα τα καταλαβαινω ..και αισιοδοξω πως θα ερθει κι η στιγμη που θα καταλαβω το γιατι τοσα ψεμματα..
ειμαι ενα ατομο που εχω σα βαση την ειλικρινεια..πως μπορω να νοιωσω το δικο σου σκεπτικο.. αλλα θα ερθει κι αυτη η στιγμη..

ενα εχω καταλαβει στα 45 μου..να μην καταπιεζω τις αναγκες μου και να μην απολογουμαι γι αυτες..δε σου το κολλησα αυτο τοσα χρονια??δεν εμαθες την ειλικρινεια απο μενα??
γιατι δεν εχεις την αναγκη του ψεμματος πιστεψε μου..υπαρχει και η εκφραση..ετσι γουσταρω ρε πουστη μου..μη προσπαθεις να τους ευχαριστησεις ολους και τελικα κανεναν..

ειναι καταντια να επικοινωνεις γραπτα..καταντια να επικοινωνεις με mail..
αλλα βλεπεις βολευει..ολους μας..

αυτο το κειμενο ειναι μονο για σενα..δε θα μπει σε κανενα μπλογκ..δε θα γινει ποστ..δε θα το διαβασουν οι κουλτουριαρηδες φιλοι μου..
καλο βραδυ..



ημουν για πρωτη φορα ψευτρα..

αλλα το εκανα ποστ με την αδεια του..........

η μια πλευρα

..ειναι αληθεια πως παντα..

ο ενας απο τους δυο..αγαπαει πιο δυνατα..πιο αληθινα..πιο φωτεινα..??

ισορροπια

..απο τοτε που σταματησα να
απολογουμαι...

για την τρελλα μου..

για την τεμπελια μου..

για τον εγωισμο μου..

για τις προτιμησεις μου..

για τη ζηλεια μου..

την κακια μου..

για την μοναξια μου..

για τα προτερηματα μου..

για τα ελλατωματα μου..


ξαναβρηκα τις ισορροπιες μου..!!

σαν τ αστερια

..και οι φοβοι..γιατι ξυπνουν τις νυχτες??

μα..οι φοβοι δε γεννιουνται στο σκοταδι..


Αντιθετα..ειναι μαλλον σαν τ αστερια..
βρισκονται παντα εκει..

αλλα τους κρυβει η λαμψη της ημερας.....................................

τυπωθητω

Oταν εγραψε το ποιημα σταθηκε να το κοιταζει..

Το χαρτι ακομη χλωρο και τα ψηφια πονουσαν..
Το διπλωσε και το 'βαλε σε φακελο..
Πουθενα δεν ειχε να το στειλει..

Ως το αλλο βραδυ γαβγιζε το ποιημα φυλακισμενο..
Γαβγιζε απ΄ τις πολλες πληγες και τον αιθερα..


Ωσπου δεν αντεξε ...και του ανοιξε την πορτα..



Μεσανυχτα το πεταξε στο δρομο σα σκυλι..



Μανος Ελευθεριου

Τα ορια του μυθου....

ας μην ηταν ετσι

..ειμαι πολυ θλιμμενη..
ειναι αδικη η ζωη..εκει που λες ειμαι μεσα στη καλη χαρα..εκει που αρχιζεις σιγα σιγα να ανοιγεις την ψυχη σου..εκει που λες περνω καλα και γουσταρω βρε παιδι..
ερχεται πισωπλατα η ασχημη στιγμη και τα ισοπεδωνει ολα..
δεν εχω κεφια..λυπαμαι....
δεν ξερω αν ξεπεραστει..δεν ξερω αν το δω απο αλλη οπτικη γωνια..προς το παρον αβασταχτο μου φαινεται..
καληνυχτα και καλημερα..
τα λεμε........

υπομονη

..τι εχεις κανει τοσα χρονια για αυτη τη σχεση??

..ΥΠΟΜΟΝΗ..

..μα αρκει η υπομονη??

..ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΗ ΕΔΩ...

..αρκει να εισαι απλα εδω...???

διαλογος στο τηλεφωνο

-Σε θελω ακομη..

-Μα..

-Θελω να σε δω να σε αγκαλιασω..

-Μα..περασαμε Πολλα..

-Θελω να βαλουμε τη σχεση μας σε αλλη βαση..να ζησουμε πραγματα μαζι..

-Μα ..πανε δυο μηνες που χωρισαμε..

-Ναιιι..ο χωρισμος σε κανει να νοιωθεις περισσοτερο τι σου λειπει..σε βοηθαει να βαλεις σε ταξη τα θελω σου..

-Μα εχουν περασει τοσα χρονια..δε τα καταφεραμε..δεκα χρονια ειναι πολλα..

-Εγω θελω..

-Εγω δεν θελω..δεν νοιωθω πια..

-Εισαι εγωιστριουλα..

-Δεν ειναι εγωισμος..

-Ειναι...................................

τετραχρονη........

..η μαμα απο βορεια ελλαδα..
ο μπαμπας απο κρητη..νησιωτης..
πρεπει να γνωριστηκαν γυρω στο '58...'59...
λογικα..παντρευτηκαν κατα το '60..το '61 γεννηθηκα εγω..
εμειναν θεσσαλονικη..καπου στην κασσανδρου το πρωτο σπιτι..νοικι..
μηνας εμπαινε μηνας εβγαινε..ο μισθος του μπαμπα δεν εφτανε..αν ειχε δουλεια..
εγω ημουν μωρο..ειχα αναγκες..
τα χρηματα λιγα..η πιεση μεγαλη..το δακρυ κυλουσε στο γυναικειο μαγουλο..

εκεινα τα χρονια η μεταναστευση επαιρνε κι εδινε..
αντρες γυναικες εμπαιναν στο τραινο..με προορισμο τη χωρα που θα τους εδινε δουλεια..
ισως δυσκολευτηκαν να παρουν την αποφαση..
μα δεν πηγαινε αλλο..
ο πατερας μου ηρθε με την προσκληση στα χερια..
εφυγε.. μηνες ηταν μακρια μας..στο οκταμηνο επανω θα πηγαιναμε κι εμεις..
εν τω μεταξυ..εγω κι η μαμα μου βρεθηκαμε φιλοξενουμενες..στους παπουδες..
στο πατρικο του πατερα μου στην κρητη..
οι γονεις μου εστελναν ο ενας στον αλλο ατελειωτα γραμματα..

στις φωτογραφιες που αφιερωνω με αγαπη στο μπαμπα μου..
πρεπει να ειμαι εναμιση χρονων περιπου..

εχω ακομη την αισθηση του τραινου και την ψυχροτητα της φυγης..
δεν ξερω ομως αν αυτη η αισθηση ειναι απο οταν πηγαιναμε..
η απο οταν επιστρεφαμε..

θυμαμαι..τα παντα..με το τετραχρονο πενταχρονο μυαλο μου..
θυμαμαι ενα μεγαλο σπιτι με πολλα δωματια..καθε οικογενεια
απο ενα δωματιο το μπανιο κοινο..
ενα αλλο σπιτι..οπου στο περισσευουμενο δωματιο δεν επιτρεποταν να μπω..
αφου δεν ηταν στο συμφωνημενο νοικι..
το εργοστασιο που δουλευε ο πατερας μου..καλτσοποιια(ειχα βοηθησει μια φορα σε μια μου επισκεψη)
τη σοκολατοποιια που δουλευε η μητερα μου..
με αφηναν σε ενα παιδικο σταθμο..με κατι παχουλες, ψηλες,γερμανιδες αδερφες..
με εντυπωσιακα λευκα καπελα με φτερα αριστερα και δεξια..
σαν πουλια..βλοσυρα πουλια..
ακομη εχω την αισθηση της διψας και της δυσκολιας να εκφρασεις τα θελω σου
λογω αγνοιας της γλωσσας,λογω ηλικιας..αλλα και λογω εθνικοτητας πιστευω τωρα πια..
θυμαμαι τον πατερα μου να φευγει για δουλεια ξημερωματα..
και εγω να πρεπει να περιμενω κανενα μισαωρο εως να επιστρεψει η μανα απο τη
δικη της..
κι εκει να δεις που ο παραμικρος θορυβος μετατρεποταν σε τρομερο δρακο..
κι εκει να δεις κλαμα..μεσα στη μοναξια της νυχτας..

θυμαμαι τους Γερμανους φιλους των γονιων μου..με πολυ αγαπη..
ενα ζευγαρι που δεν ειχε παιδια..και μου ειχαν πολυ αδυναμια..
οταν ελειπε ο αντρας κοιμομουν τα βραδια με την αγαπημενη μου..
τα χριστουγεννα μαζι τους..τα δωρα τους..τις συμβουλες τους..
ενα αλλο ζευγαρι γερμανων..με κορη στην ηλικια μου..
ποσο πολυ παιζαμε..αργοτερα την ξαναβρηκα κι ανταλλασαμε γραμματα..
αλλα κι ενα χρονο αφου φυγαμε ηρθαν και μας επισκεφτηκαν καλοκαιρι στην ελλαδα..

τα παιδικα μου ματια εβλεπαν παντου αγαπη..
και παιχνιδια..απο αυτα τα ωραια παιχνιδια που στην ελλαδα ηρθαν 10-15
χρονια μετα..
δανεικο το ποδηλατο..και το πατινι..
οι τσουληθρες με τα ελκυθρα στη χιονισμενη κατηφορα..
το χιονι..που ξεπερνουσε το μποι μου..
δικο μου το μαγαζακι με την αληθινη ταμειακη..το ξυλινο κρεββατι της κουκλας..
οι κουκλες..τα πορσελανινα μινι σερβιτσια..τα κουζινικα..
ονειρεμενο το ψευτικο ραδιοφωνακι της γερμανιδας φιλης μου..που ομως
επαιζε μουσικη..

και το ηθος των γερμανων αγαπησα..και την απολυτη καθαριοτητα τους..
τα πανεμορφα σπιτια(μονοκατοικιες)με το φρεσκοκομμενο γκαζον γυρω γυρω..
τις περιεργες εκκλησιες..τα περιποιημενα παρκα..
τα νοστιμα φαγητα τους..το γκουλας..τις κρεπες..
ισως εφταιγε το μικρο της ηλικιας μου..αλλα ποτε δε σκεφτηκα πως εδω μπορει να μη μας θελουν..
πως ειμαστε ξενοι..
ακομη και τη μερα που γυρισα στο σπιτι κλαιγοντας..
γιατι σε μια μοναχικη μου βολτα..περνωντας απο ενα παρκο..
οπου επαιζαν γερμανακια..αρχισαν να με πειραζουν..να με σπρωχνουν..
μου γεμισαν με ξυλαρακια την πλατη..και δεν εφτανε ολο αυτο..
προσπαθωντας να ξεφυγω..επεσα με τις παλαμες στο χωμα..προφανως επανω σε καποια μελισσα..γιατι βρεθηκα με ενα κεντρι χωμενο στο χερι..
ακομη και τοτε δε μου περασε απο το παιδικο μυαλο πως καποιοι μπορει να μη μας αγαπουσαν..

μ αυτα και μ αυτα περνουσαν οι μερες..μεγαλωνα..
ωσπου μια μερα ακουσα πως φευγουμε..
επρεπε να παω σχολειο..ηδη εχανα μια χρονια..παρ ολο που ηξερα να διαβαζω απο τα ιδιωτικα μαθηματα που μου παρεδιδε ο πατερας μου..
(αργοτερα..πολλα χρονια μετα..εμαθα πως η επιστροφη ειχε να κανει με την μελαγχολια
που ειχε αρρωστησει τη μητερα μου..η διαγνωση των γιατρων ελεγε..
"νοσταλγια για την πατριδα")
εγω ομως δεν νοσταλγουσα καμμια πατριδα..
μηπως την ηξερα??μηπως μια χαρα δεν μεγαλωνα..??

η αισθηση του τραινου και η ψυχροτητα της φυγης ξανα..
και τα πρεπει της δυσκολης επαναπροσαρμογης..
ημουν πολυ θλιμμενη..ορκιστηκα πως μια μερα θα ξαναγυρισω πισω..να δω ολους αυτους που μου εδωσαν την αγαπη τους..
ποτε δεν το εκανα..μονο τα γραμματα με την γερμανιδουλα..

η διαθεση για προσαρμογη αναγκαια αλλα και δυσκολη..
αλλη χωρα η ελλαδα..αλλοι ανθρωποι οι ελληνες..
μπηκα στην πρωτη δημοτικου..γνωρισα παιδια..ελληνακια τα φωναζα..
αλλα αισθανομουν παντα 'διαφορετικη'..
οι γονεις μου μου προτειναν να συνεχισω σε ενα φροντιστηριο ξενων γλωσσων
τα αρκετα καλα γερμανικα που ηξερα..
δε το δεχτηκα με τιποτα..
για μενα ηταν ενα κομματι της ζωης μου που τελειωσε..και δεν ηθελα να μου το θυμιζει τιποτα..οχι γιατι ηταν κακο..απεναντιας επειδη ηταν πολυ ομορφο..

πολλες φορες τα τελευταια χρονια..οταν βλεπω τους ξενους στη χωρα μας ..θυμαμαι..
μα και..λυπαμαι..
λεω..ετσι μας εβλεπαν κι εμας τοτε..

ζω μαζι τους ..τους μιλαω..συνεργαζομαστε..
μερικους τους εχω αγαπησει..
αλλα στο βαθος βαθος της καρδιας μου..
την ελλαδα την θελω με ελληνες..
κι οταν καποτε στα παιδια των παιδιων μας θα κυλαει αιμα ξενο..
δε λεω πως δε θα με πειραζει..


τα ομορφοτερα χρονια της παιδικης μου ηλικιας..ηταν αυτα..
να ηταν επειδη δεν καταλαβαινα??

χνουδωτο μου

..μπαλιτσα μου..
..χνουδωτο μου..τρυφερουδι μου..
εεελα...ελα κοντα μου..τριψε τη μουσουδα ..υγρη..μαλακη..λεια..
ασε με να απλωσω τα χερια μου..
στο λαιμακι..να χωσω τα δαχτυλα..αναμεσα σε μεταξενιες κλωστες..
να τσιμπησω το λεπτο δερμα..
εελα στην αγκαλια μου..
να τριφτεις..να χαιδεψω..να ημερεψω..
να τρυπωσω στους χτυπους της καρδιας σου..
ν αγγιξω..να νοιωσω την αισθηση σου..τη μυρωδια σου..
την απαλοτητα σου..την περηφανια σου..
τις πατουσιτσες σου..να πιεσουν..
να γρατσουνισουν..
εελα..

σε χανω......................χανομαι.............................

κλειδαροτρυπα

..στην διαρκεια αυτης της διαδικασιας,ο Νιτσε παρεμεινε προσηλωμενος:
εγνεφε μαλιστα επιδοκιμαστικα με το κεφαλι σε καθε ερωτηση..
..τον Μπροιερ δεν τον παραξενευε αυτο..δεν ειχε ποτε συναντησει
ασθενη που να μην απολαμβανε κρυφα την εξεταση της ζωης του
στο μικροσκοπιο.
..κι οσο μεγαλυτερη η μεγεθυνση,τοσο το χαιροταν ο ασθενης..
..η χαρα να σε παρατηρουν ηταν τοσο βαθια που ο Μπροιερ πιστευε
οτι ο αληθινος πονος των γηρατιων,του πενθους,του να ζεις αφου οι φιλοι
σου εχουν πεθανει,ηταν η απουσια εξονυχιστικης παρατηρησης-η φρικη
του να ζεις μια ζωη που δεν την παρατηρει κανεις...



οταν εκλαψε ο Νιτσε...

Ιρβιν Γιαλομ

του κοσμου τα καλα

..για μεγαλυτερες γαστριμαργικες απολαυσεις..
http://www.hungryforhungry.blogspot.com/

καποιος γιορταζει..και το ξερω..ειμαι εγω..

..σημερα γιορταζει το ονομα μου..
εσεις καλεσμενοι μου..κι εγω χαρουμενη να κερναω..

σοκολατενια τριανταφυλλα..
για τα φιλια που μου εχετε αφησει..

απο ενα τεραστιο κομματι τουρτα..σοκολατας που

ειναι ενδειξη αγαπης και τρυφεροτητας..για

την συμπαρασταση..τις αποψεις,τις σκεψεις,τις στιγμες..

τις καλημερες,τις καλησπερες,τα ονειρα τα γλυκα..

το δοσιμο..τις αγκαλιες..το μοιρασμα..

την αισθηση που μου αφηνετε..την αυρα σας,την μυρωδια..

την εμπιστοσυνη σας..το τηλεφωνα..τα μειλ σας..

κι οπως ειμαστε ομορφα εδω..θα μπορουσαμε να ακουμε και μουσικη..

θα μπορουσαμε να ακουμε τζαζ,ισως την ξυπολητη Σεζαρια

απο το πρασινο ακρωτηρι,γιατι οχι vivaldi..το κονσερτο νουμερο 10..

ισως το when a man loves a woman..ακομη και το arizona dream..

ακομη και τη μουσικηαπο την "οπερα της πενταρας"...

κι ο Βασιλης(αγαπημενος) θα μπορουσε να μου τραγουδαει..

χροοονια πολλαα...σε σεεενααα!!

..πολλες οι αγαπημενες μελωδιες..αλλα πιο πολυ..αυτη την εποχη..ναι..

σιγουρα θα ακουγαμε james blunt..

και θα πειναμε αφθονο λευκο κρασι..υπο το φως των παρα πολλων κεριων..

ως αργα το ξημερωμα..

οπου..κανοντας τον απολογισμο μου..

κρατω ενα τριανταφυλλο για μενα............................

..και σας ευχαριστω πολυ πολυ ολους..!!

Μοριε............

...Μοριε...στα ρωσικα θα πει...θαλασσα...
...Μορτε...στα ιταλικα θα πει... θανατος...
...Αμορ...στα ισπανικα θα πει...ερωτας...

...για σκεψου!..τουτο το μικρο "μο" ειναι μια ριζα..
..περνα μεσα τους..σερνεται σα βογγος και διακλαδιζει Ζωη και Θανατο..
...κι ο Ερωτας που πεφτει??

..στη μεση τους πεφτει..γεφυρα να πηγαινοερχεσαι..
..Ερωτας..Ζωη σε Θανατο..Θανατος σε Ζωη..
Αρχαιο νομισμα στο χρωμα της σεληνης,κυλαει στο πατωμα
και φανερωνει τη μια οψη πανω,η αλλη ...
κρυβεται παντα απ την αλλη πλευρα..



αποσπασμα απο το 'ταγκο μες τον καθρεφτη'
της Μαρως Βαμβουνακη

το ανακαλυψα τυχαια καθως ξεφυλλισα..
ενα ημερολογιο μου του 1994.............................

ερωτηματα

κι οι κηποι μας βαζουν ερωτηματα αναπαντητα
με ροδα η γιασεμια κι ω...
χιλιοι σπασμενοι καθρεφτες της σεληνης κι η θαλασσα,
τρελη τρελη,
που προσπαθει να τους συναρμολογησει..


ο κοσμος μονο οταν τον μοιραζεσαι υπαρχει...............



Λειβαδιτης....

η αγκαλια

..πριν ενα χρονο..τετοια μερα..
αποφασισα να παω σε ψυχολογο..(ωχ θα σκεφτειτε η τρελλη)..
τρελλη δεν ξερω..αλλα πολυ φορτωμενη ημουν..
παιρνω τηλεφωνο για ραντεβου..το σηκωνει γυναικεια φωνη..ιδιαιτερα ζεστη θα ελεγα..

..αφου κανονιστηκε η μερα και η ωρα..
ναμαι στο κατωφλι του διαμερισματος της και να κτυπαω το κουδουνι..
μου ανοιγει μια ομορφη κυρια..πανω κατω στην ηλικια μου..
χαμογελαστη..γλυκομιλητη..
το διαμερισμα ολο κι ολο ενα δωματιακι..αντε και το χωλ..
αλλα με θεα στη θαλασσα παρακαλω..πρωτο παραθυρο οχι παιξε γελασε..

αφου η βιργινια..(αυτο ηταν το ονομα της) συνεχισε
να μου χαμογελαει θελοντας προφανως να με κανει να αισθανθω ανετα..
αφου κι εγω ανταπεδιδα ..μα τελειως αμηχανα..
αρχισαν οι ερωτησεις..

πρωτη ερωτηση..
γιατι ηρθες εδω??
νομιζω πως ηταν και η πιο δυσκολη..χχμμμ απαντησα μεν..λιγο καλυμμενα δε..
διοτι τι να απαντησω..
ηρθα εδω απο περιεργεια??
αισθανομαι τρελλη και σκεφτηκα μηπως μπορω να γειανω??
δεν ειμαι ευχαριστημενη απο το εγω μου??
μ εστειλε η αδερφη μου που καθημερινα μου λεει εισαι τρελλη ειδικος
σου χρειαζεται??

δευτερη ερωτηση..
οικογενεια εχεις??........ναι!!
γονεις??.......................ναι!!
συζυγος??......................ναι!!
παιδια??......................ναι!!
φιλους??............................ναι!!
κολλητη??......................ναι!!
γκομενο??..............χχχχμμμμ εδω για να πω την αληθεια ντραπηκα λιγο..
διοτι τυχαινει να ειμαι κι απο καλη οικογενεια..
αλλα απαντησα..................εεεε.....χχχμμμμ.......ννννααιιιιι!!!(σιγα,ψιθυριστα σχεδον
ισα που το ακουσε!!)

ΚΑΙ??..........ρωταει.......
τι και??απανταω εγω....
και??εισαι ευχαριστημενη απο τη σχεση σου μαζι τους??

εεε....χχχχμμμμ....οχι...απανταω εγω...

και...τι ειναι αυτο που θαθελες..που νομιζεις πως θα εκανε την σχεση σας
καλυτερη..ρωταει..

σκεφτομαι...

κι αυθορμητα λεω το πρωτο που μου ερχεται στο μυαλο..
θα ηθελα...να ειμαστε πιο ζεστα λεω...εεε...να...μια αγκαλια..
μια αγκαλια..
απο τους γονεις,το συζυγο,τα παιδια,τους φιλους,το γειτονα,
την κολλητη,τον καφετζη..τον ταχυδρομο..

η βιργινια..ηρεμη..αλλαζει θεμα ερωτησης..
πως ηταν τα παιδικα σου χρονια??
πως ηταν η μητερα κι ο πατερας σου??
κι εκει που νομιζω πως εγιναν πιο ευκολα τα πραγματα..εκει διαπιστωνω..
μια χαρα τα παιδικα μου χρονια..
ο μπαμπας δουλευε αξημερωτα..δεν τον εβλεπα..
η μαμα μαζι μας..πρωτη στις δουλειες και το μαγειρεμα..
μα αγκαλια κανεις..
τουλαχιστον αυτην που ηθελα εγω..
στη σωστη ζεστασια και ποσοτητα..
με τα προσωπα παροντα..μονο για μενα..

ξερεις..μου λεει η βιργινια..γλυκα..στη ζωη μας τις περισσοτερες φορες
επαναλαμβανουμε καταστασεις..
δηλ..εαν σου ελειπε η αγκαλια παιδι..ειναι πολυ πιθανο να συνεχιζεις την
αναζητηση της και τωρα..........

εφυγα καποια στιγμη οταν η θαλασσα ειχε σκουρηνει αρκετα..
το βαρκακι απο κατω..συνεχισε να κυμματιζει παρ ολη την απνοια..

εκανα καμμια δεκαπενταρια επισκεψεις..
δε διορθωθηκε κατι..αλλα εξηγησα πολλα..

σημερα..τυχαια ηρθαν στο νου μου οι μερες εκεινες..
και μετα χωρις να το θελω..θυμηθηκα..τον τιτλο του μπλογκ μου..
που ηταν αυθορμητος..το πρωτο που μου ηρθε στο νου..
με το φεγγαρι αγκαλια...........
και σκεφτηκα να το εξηγησω..

γιατι ολα εχουν μια εξηγηση...................

φεστιβαλ συνεχεια

Day Night Day Night
(μερα-νυχτα)

..ενα δεκαεννιαχρονο κοριτσι προετοιμαζεται να γινει 'καμικαζι αυτοκτονιας' στην νεουρκεζικη πλατεια της Τmes Square.Η εθνικοτητα της ειναι απροσδιοριστη..
Δεν μαθαινουμε ποτε ποιον αντιπροσωπευει,ουτε σε τι πιστευει-ξερουμε μονο οτι το πιστευει απολυτα.Εμπνευσμενη ως ενα βαθμο απο μια ιστορια δημοσιευμενη σε ρωσικη εφημεριδα και με αναφορες σε μια σειρα ταινιες με θεμα την ιστορια της Ιωαννας της Λωραινης,η ταινια εκτυλισσεται στο προσωπο του κοριτσιου.Ο μινιμαλισμος αυτου του προσωπου αναμετραται με τα οπτικα και ακουστικα ερεθισματα της πολης Ηπιστη ερχεται αντιμετωπη με την πιθανοτητα αποτυχιας...

προσωπικα η ταινια μου αρεσε..
οταν επι μια και μιση ωρα μπορει και κραταει το ενδιαφερον σου
το ενα και μοναδικο γυναικειο προσωπο της ταινιας..εε τοτε ναι ειναι καλη..
η πρωταγωνιστρια..ειναι η πρωτη φορα που παιζει σε ταινια..ειναι τελειως φυσικη
και εχει φοβερη εκφραση..

επισης η ταινια περιεχει ηχους..πολλους και καθε ειδους..
απο το κλεισιμο μιας πορτας..εως το δαγκωμα του καραμελενιου κοκκινου μηλου απο
την αγχωμενη ''καμικαζι''..
οι φωνες απο το πληθος του κοσμου..
τα ουρητηρια..


ΗΠΑ-Γερμανια-Γαλλια

το ονομα του γραμμενο με μελανι λιλα

θυμηθηκα..
με αφορμη το πολυ ομορφο ποστ της composition doll..
τι εστι ερως..γραμμενο στα παλια λευκωματα..
τι εστι ερως σημερα και ξανα..γραμμενο στα ποστ..

ερωτας λοιπον ειναι οταν ..

οταν θα ηθελες να εισαι η ανασα του..ζεστη..
το σακακι που τυλιγει το σωμα του..
το πουκαμισο που ακουμπαει το δερμα του..
ο σταυρος που ξεκουραζεται στο λακακι του λαιμου του..
το βιβλιο που διαβαζει..
τα χερια αναμεσα στα μαλλια του..

η πρωτη του επιλογη..
οι νυχτες του κι οι μερες του..

ερωτας ειναι οταν..μηδενιζεις τις μερες που ζεις
για να φτασεις μια ωρα γρηγοροτερα στη μερα που θα τον δεις..

ερωτας ειναι οταν τα βραδια σπαραζεις που δεν ειναι κοντα σου..
αλλα παρ ολα αυτα οι νυχτες σου ειναι Αυτος..
στη σκεψη σου..στον αναστεναγμο σου..φιλι στα ονειρα σου..
στο πρωινο ξυπνημα σου..

ερωτας ειναι οταν στη σκεψη σου δε χωρουν αλλα..
στις πραξεις σου υπαρχει μονο Αυτος κι ας μην ειναι εκει..

ερωτας ειναι οταν απο καθε κουβεντα του..
θελεις απελπιστικα να βγαλεις το ποσο του λειπεις..
οταν τις Δευτερες..περιμενεις μια διαφορετικη ανασα που να σου πει
πως του ελειψες το σ/κ..

ερωτας ειναι οταν θελεις να γινεις καλυτερη..για Εκεινον ..

το φιλι του δροσια το καλοκαιρι..
ζεστασια το χειμωνα..

ερωτας ειναι οταν βρισκεσαι με αλλο κοσμο αλλα κουβαλας
διπλα σου την αυρα του..
οταν η παλαμη σου ειναι αδεια αλλα εσυ νοιωθεις το χερι του..
ερωτας ειναι οταν χανεσαι τη στιγμη που εισαι στην αγκαλια του..
μηδενιζεις το χρονο..
οταν του δινεσαι ξανα και ξανα μονο και μονο για να νοιωθεις δικια του..
οταν τον λαχταρας..τον πονας..ξενυχτας με την λυπη του..

ερωτας ειναι οταν αποριπτεις την προηγουμενη ζωη σου γιατι αυτος ειναι
τα παντα για σενα

οταν φοβασαι πως θα πεθανεις και το μονο που θελεις..
ειναι Αυτος να σου κλεισει τα ματια..
οταν ονειρευεσαι την επομενη δεκαετια της ζωης σου συντροφια μονο μ αυτον..
οταν δεν εχεις ματια για αλλο αρσενικο..
οταν σε κανει να νοιωθεις Γυναικα..μετα απο πολυ καιρο..

οταν ..χριστουγεννα..μη εχοντας χρηματα..δε παιρνεις δωρο σε κανεναν
και πας σ Αυτον με γεματα τα χερια..
για να δεις το χαμογελο του και μονο..
κι επειτα το ζηλευεις αυτο το χαμογελο..

ερωτας ειναι οταν βασανιζεσαι..
που δε σου δινει τον χρονο που θα ηθελες..
που δεν απαιτει τον δικο σου χρονο..που δεν σε πιεζει..
που δεν παραπονιεται..που νοιωθει επαρκεια..
οταν σε παρακαλαει..βημα βημα..
κι εσυ τα θελεις ολα μονομιας..

οταν ζηλευεις..
τις πρωην του γιατι πηραν τα χαδια του και την ανασα του..
και κατοικουν σ ενα κομματι της μνημης του..
οταν ζηλευεις τους ανθρωπους που αγαπαει..
τον φιλο που εκμυστηρευεται τα μυστικα του..
την μπαλα που λατρευει..την μπυρα που πινει..
τη χαρα του που κερδισε η ομαδα του..

και οχι..δε θελω να μου λεει τι εκανε παιδι..
το τωρα και το αυριο θελω να μου σκηνοθετει..καθε λεπτο..

οταν σε βασανιζει το βλεμμα του που σε ριχνει στην αγκαλια του..
οταν ζηλευεις την αγκαλια του γιατι ειναι τοσο ζεστη που σε τρελλαινει..
οταν ζηλευεις την υπομονη του και την επιμονη του..
την ψυχραιμια του..οταν εσυ δεν αντεχεις αλλο αυτη την τρελα..
αρα δεν εισαι τρελος για μενα του απαντας..

οταν κανεις πως δε τον κοιτας και δε σε νοιαζει..
αλλα νοιωθεις ικανοποιημενη, το δικο του βλεμμα επανω σου..

οταν αδυνατω να δω τις πραγματικες του διαστασεις..γιατι για μενα..
ειναι Αξιος θαυμασμου..οταν νοιωθω πολυ μικρη απεναντι του..
ενα τοσοδουλι.. στη γενναια χουφτα του..

ερωτας ειναι οταν θελεις να βρεις στους τροπους του
κρυμμενη τη ζηλεια του..
θελεις να σε θελει δικια του και να σε πιεζει..να διεκδικει..να το φωναζει..
ολες τις ωρες της ημερας..
και να σου λεει πως σ αγαπαει..
συνεχεια..κι αν δε το λεει να το ρωτας..μα καθε δυο δευτερολεπτα??
μα ναι..καθε δυο δευτερολεπτα..

ερωτας ειναι οταν εχεις φτιαξει γλυκο και του πας..
και ζηλευεις τα χειλια του που τρωνε τοσο νοστιμα και γλυκα
τη σοκολατα..
οταν περιμενεις ενα sms του για να σιγουρευτεις πως ειναι καλα..
οταν θελεις να τον δεις εστω και για δυο λεπτα..

ερωτας ειναι οταν ξερεις πως αν δεν ηταν αυτος ακομη θα πιστευες..
πως καποια πραγματα υπαρχουν μονο στον κινηματογραφο..

ερωτας ειναι οταν χανεσαι..μηδενιζεσαι..δεν υπαρχεις..

ερωτας ειναι οταν αφου ολα εχουν τελειωσει, ο καιρος περναει..αλλα Αυτος ειναι εκει..
γραμμενο το ονομα του με ανεξιτηλο μελανι λιλα στο μερος της καρδιας σου..


για σενα που ησουν η αφορμη για αυτα μου τα συναισθηματα.................

φεστιβαλικος πανικος

..στο σπιτι επικρατει πανικος..
συναντιομαστε καποιες ωρες της ημερας ολοι μαζι..μη πω πως εχθες συναντιομασταν
εντελως τυχαια και μεταξυ δυο ταινιων..
για το φεστιβαλ μιλαω παλι..
στο τραπεζι επανω ριγμενα..μετρα χαρτιου..τα εισητηρια,
ο τομος των 340 σελιδων με τις ταινιες αναλυτικα..
ο εξωστης..το πρωτο πλανο..το βλεπω..
εχθες λοιπον..8-10.30..ειδα το ''δεσμοι αιματος''..thicker than water..
ισλανδια-δανια-γερμανια
ενα ζευγαρι περιμενει το δευτερο τους παιδι..
οταν ομως ο μικρος τους γυιος λιποθυμα..και γινεται η σχετικη εξεταση αιματος..
ο ανδρας ανακαλυπτει πως το παιδι δεν ειναι δικο του..
χωριζουν προσωρινα..ισοπεδωνονται..δημιουργει μια περιεργη σχεση με την γραμματεα του..

ικανοποιητικη ταινια..με πααρα πολυ καλη ηθοποιια..την πρωταγωνιστρια την ειχαμε ζωντανη μαζι μας,οπως και τον εναν απο τους σεναριογραφους!!
η αιθουσα του ολυμπιον φυσικα ηταν γεματη..και με ανθρωπους καθε ηλικιας..βεβαιως..

___________________________________________________

εχοντας μια ωρα καιρο ως την επομενη ταινια..απολαυσαμε ολη την ατμοσφαιρα της περιοδου..απο αριστοτελους ως το λιμανι..

___________________________________________________



10.30 ολυμπιον και παλι..

με την ψυχη στο στομα..ελληνικη..

ο τακης εχει πεσει στα νυχια του λυκου..
ο τακης προσπαθει να ξεφυγει..
ο τακης ψαχνει για λεφτα..
εχει οικογενεια..μωρο..σπιτι..
ο τακης ειναι κερατας..την αγαπα και υποφερει..
ο τακης τρελαινεται εκει που δουλευει..η καφριλα των γυρω του μεγαλη..
ο χειροτερος ομως ειναι τ αφεντικο..
ο τακης εχει εναν φιλι και συγγενεις..αλιμονο..
ο τακης δεν εχει αλλο χρονο..
εχεο ομως ενα βαρυ συννεφο μεσα στο κεφαλι του και ολα σκοτεινιαζουν..
ο τακης δε λεει πολλα..
εχει μεγαλη καμπουρα και φορτωνει..
φορτωνει και βουλιαζει..


του Γιαννη Οικονομιδη..

περιεργη ταινια..πολυ δυσκολη..πολυ μιζερη..
αλλα πρωτοτυπη..
πολυ βρισιμο..δεν ειχε διαλογους σχεδον..επαναλαμβανομενες βρισιες ειχε..
παααρα πολυ καλη ηθοποιια..
θα ξαναπω πρωτοτυπη..και οχι εγω δεν την απερριψα..
παρ ολο που υπηρξε κοσμος που εφυγε..αρκετος..πριν τελειωσει η ταινια..

νομιζω πως επιασε τον ελληνα καποιας εποχης..κατα το 70 ισως..
αληθινη κατα ενα τροπο..


και στις δυο ταινιες..ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ..ψηφισα..
παντα αυτο ψηφιζω..
πιστευω οπως ξαναειπα πως καθε ταινια κατι εχει να σου δωσει..
αρκει να εχεις θετικη ματια..

επεται η συνεχεια..

η βολτιτσα

..η βολτιτσα εγινε..
το κεντρο παντα γεματο κοσμο..καφες στο valkane..αναμνησεις αλλων καιρων..
η γευση του γαλλικου στο στομα..τσιγαρο..
χωρις ζαχαρη..διχως γλυκακια..
εντυπα που διανεμονται δωρεαν..ταινιες του φεστιβαλ..
μια καταπληκτικη εκθεση ασπρομαυρης φωτογραφιας..
αλλα παει περασε δεν την προλαβα..
η ουρα για την αγορα των εισητηριων στο ταμειο του Ολυμπιον,
εφτανε ως τον Τερκενλη (υπερβολες..αλλα πραγματι ηταν πολυ μεγαλη)
..αναπαντεχες συναντησεις..σκουντηματα..εκπληξη..αγκαλιες ,φιλια..
ο πρωην μου δασκαλος στη ζωγραφικη..πολυ καλος ζωγραφος,
μικροτερος μου 5-6 χρονακια..να ερθεις να με δεις μου ειπε..
δινοντας μου τη διευθυνση του ατελιε του..
χαμογελα..νεα..ευχαριστο συναισθημα..γελιο..
μια ματια σε καταστημα ηλεκτρικων για μια καφετιερα που χρειαζεται..
ερευνα στην κοσμοτε για την καινουργια προσφορα..
κι επιστροφη..
αφηνοντας τον κοσμο να απολαμβανει την αγορα..
τις μεσημεριατικες πλεον ωρες..
την κορη που ως σινεφιλ..κυκλοφορει απο το πρωι στις αιθουσες..
με ενδιαμεσα διαλειμματα κρουασαν και καφε..
ερωτηση για ενα προιον για να μαθεις πως δεν υπαρχει στη ελλαδα..
..μονο στην Γερμανια γιατι Εκει ασχολουνται..
μα με τι ασχολουμαστε εμεις οι ελληνες ακομη το ψαχνω..
και επιστροφη..
με τη γευση του ψαριου κατα νου που σε περιμενει στο τραπεζι..
και του λευκου κρασιου..
κι εκει που περπατας κι απολαμβανεις..βλεπεις κατα τυχη αριστερα..
ενα κτισμα πολυορωφο υπο κατασκευη..
κι εκει στους αβαφους γκριζους τοιχους..ψηλα να το βλεπουν ολοι..
με κοκκινα μεγαλα γραμματα..

ΧΑΝΟΜΑΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ.....................

και βλεπεις με το νου σου ενα παλληκαρακι ιδρωμενο απο τον κοπο..

και τη σκληρη δουλεια.. σενα διαλειμα αναμεσα σ ενα τυροψωμο και δυο γουλιες
καφε..να παιρνει κοκκινη μπογια και να ζωγραφιζει την καρδια του..
κι επειτα..βλεπεις το ιδιο παλληκαρακι..να ηδονιζεται με το βλεμμα των περαστικων
που πεφτει αθελα στο κοκκινο χρωμα..και το κεφαλι να σκυβει να σκυβει λυπημενα..

ποιος δεν χαθηκε??

ποιανου δε του λειπει??

ομορφη μερα

ομορφη μερα..
καθομαι στον υπολογιστη πισω απο τα διπλα παραθυρα..
με λουζει ο ηλιος..
το δωματιο πλημμυρισμενο στο φως..
φιλτραρισμενο μεσα απο τη μεταξενια γαζα..

το σαββατο μου ειναι σημερα..
ωρα για βολτα..καφε..σινεμα..

μα κι εχθες το βραδυ σινεμα ημουν..
σε μια φεστιβαλικη..να δεις πως την ελεγαν..'θεου θελοντος'αν θυμαμαι καλα..
ενα φιλμακι που σε μετεφερε πολυ ωραια στο '70-'72..
ασπρομαυρο.. πολυ απλη και συνηθισμενη υποθεση..
αλλα κουραστικο..πονεσαν τα ματια μου..

αυτο που δεν μου αρεσε καθολου..μεσα στην αιθουσα.. αντε κανενα δυο ατομα
ακομη στην ηλικια μου..ολα μικρα και μπραβο τους ..αλλα κι εμεις οι μεγαλοι,
δεν αντεχουμε πια??

η μηπως αντεχουμε??
αλλα προτιμουμε αλλου ειδους διασκεδαση??
εχθες ενας φιλος που ειπα πως θα παω στο φεστιβαλ..μου λεει..
''θελεις και πηγαινεις η σε τραβανε με το ζορι??''
και τοτε γελασα..μα πολυ γελασα..

το σαββατο μου σημερα..χαμογελαστο κι ηλιολουστο..

καλημερααα!!!

με λουζει ο ηλιος..

47 φεστιβαλ κινηματογραφου

ημουν στο κεντρο πριν λιγο..
με ξερετε πλεον..τα χιλιομετρα στο περπατητο..(προσεχουμε τα κιλα μας,το ειπαμε αυτο)..
καφεδακι στο journal, καπουτσινο βεβαια..χωρις κανελα αυτη τη φορα..
το μαγαζι πολυ ομορφο,αρκετα φοιτητικο θα ελεγα..
ησυχος ο καφες,ησυχη κι η κουβεντα..
απολαυση οι αφισες στους τοιχους απο παλιες μαρκες σιγαρεττων,και εξωφυλλα εφημεριδων..
ζεστο ξυλο παντου..καρεκλες.. τραπεζια.. μπαρ..και πατωμα..
γαργαλιστικη μυρωδια καφε..στον αερα..
η βραδια πολυ καλη,απριλιατικη θαλεγα..
στην πλατεια(στην αριστοτελους βεβαια) ενα σιδερενιο γλυπτο
με κομματια φωτο απο κινηματογραφικες ταινιες..
κατι μικρα ψωνια..και γραμμη για το λιμανι..
η θεσσαλονικη λαμπει τις μερες του φεστιβαλ του κινηματογραφου..
κοσμος εμπαινε εβγαινε στο λιμανι,κινηση διαφορετικη,
ομορφη η διατρητη σιδερενια επενδυση στην εισοδο..
47ο φεστιβαλ κινηματογραφου..
πηραμε το σχετικο εντυπο..αυριο θα ειναι στη διαθεση μας καποια ακομη πιο ενημερωτικα,
μετα απο πληρωμη βεβαια..
στο μουσειο κινηματογραφου..αφιερωμα..
οι τρεις ταινιες του Κισλοφσκι..μπλε..λευκη..κοκκινη..
επιστροφη απο παραλια..
τις μερες του φεστιβαλ η θεσσαλονικη γινεται αλοιωτικη..
λιγο πιο παραμυθενια..λιγο πιο κινηματογραφικη..
αισθανεσαι μερος μιας ταινιας..
μιας οποιασδηποτε ταινιας..
η επιστροφη απο παραλια λοιπον επιφυλασσε εκπληξη..
αφου το κομματι απο λιμανι εως λευκο πυργο..λουζοταν στα χρωμα..
φουξ..ωχρα..τυρκουαζ..
απο τους καταλληλους προβολεις..παιχνιδι των ματιων..
πολυ ομορφη η βραδια..
κι οι μερες που ερχονται..17 εως 26 Νοεμβρη ομορφες κι αυτες..
ολες καλες οι ταινιες που διαγωνιζονται..ολες καλες..
μικρες νοστιμες μπουκιτσες σα λουκουμαδες της γιαγιας..
κι η καθεμια κατι εχει να σου αφησει..
εχουν ψυχη αυτες οι ταινιες..και ψυχη και καρδια!!

σκεψεις

σημερα ειπα να ξεκολλησω απο το internet..εστω για λιγο..
ετσι..στις 14.οο επεστρεψα στο σπιτι απο τη δουλεια..δε μπορω να πω ψεμματα,
το πρωτο που εκανα ηταν να δω τα σχολια στο ποστ μου..ναι κι ευχαριστω πολυ..

υστερα φαγητο..οι δυο μας μονο στο τραπεζι..ο γυιος μολις ειχε φυγει για απογευματινο ωραριο στο σχολειο,η κορη ανελαβε το internet μετα απο εμενα και προφασιστηκε πως δε πειναει..
απο το πρωι το στροβιλιζα στο μυαλο μου..εδω και εξη εβδομαδες επρεπε να παω..δε πηγα..δεν εβγαινε δεν υπηρχε διαθεση..
σημερα ομως..
εκανα ενα καφε μετα το φαγητο για να κρατηθω σε φορμα..
μπηκα για ενα ντουζ..που τελειωμο δεν ειχε..(ετσι κανω παντα οταν τεμπελιαζω)..
καπνισα κι ενα δυο τσιγαρακια(αυτα ειναι ολα κι ολα που καπνιζω την ημερα)..
ετοιμασα την τσαντα με τα συνεργα της ζωγραφικης..κι οπου φυγει φυγει..
εναμιση χιλιομετρο απο το σπιτι η χανθ..
φυσικα το περπαταω..χειμωνα καλοκαιρι..ουτε λεωφορεια..ουτε ταξι..
να πω πως οδηγω?? ουτε συζητηση..
αγαπημενος χωρος ξανα μανα..φιλια αγκαλιες..που εισαι συ και χαθηκες??
και να ξανα ολη η παρεα..(εννοειται πως ειναι προφαση η ζωγραφικη)..
και να οι καφεδες..
και τα πινελα να δουλευουν..τα καβαλετα ακουραστοι υπηρετες..
τα χρωματα..ωω τα χρωματα..ωχρα,κιτρινο,μπορντω,καφε,ultramarine,viridian,vermillion..
τα θεματα..μπουκαλια ,υφασματα,ω ναι και το καλυτερο..
ενα ονειρεμενο καλαθι γεματο ροδια και προκληση..
απολαυση..ολες οι αισθησεις να δουλευουν μαζι κι εγω να αναρωτιεμαι που ημουν τοσο καιρο..
και να το καλαθι στο μουσαμα..το υφασμα..να και τα ροδια στα κοκκινα και στις ωχρες βαμμενα..
επιστρεφοντας..με την ικανοποιηση αγκαλια..και το αερακι να μου χαιδευει το προσωπο..σκεφτομουν..
τελικα..
ποσο λιγα θελει ο ανθρωπος..κι εγω ακομη λιγοτερα..
και το ανικανοποιητο σκεφτομουν..αυτη την αισθηση του εχω αυτο..αλλα μηπως το αλλο θα ηταν καλυτερο??
το εκανα ετσι αλλα μηπως αν το εκανα αλλοιως να ηταν προτιμοτερο??

το αλλο παλι??
οι συνηθειες της καθε εποχης??
να π.χ.
γκρινιαζουμε που εμειναν στη πολη μας πεντε συμβατικοι κινηματογραφοι..ναι εννοω αυτες τις αιθουσες που μαθαμε απο παιδια..που κλεινουν μια μια..
εκλεισε ο Εσπερος περσι..κι αλλοι πολλοι παλιοτερα..
φετος..
ανακαινιστηκε το Βακουρα..θα ξαναλειτουργησει το Κολοσσαιον..
δε λεω..πολυ χαιρομαι..κι ειμαι απο τους πρωτους που θα προτιμησουν αυτο το ειδος των κινηματογραφων..
αλλα παλι..και τοση γκρινια??
ασχημο ηταν το 'βαβελ' στην αιθουσα 7 του πολυκινηματογραφου στο κεντρο της πολης??
γιατι οταν βλεπουμε την τελευταια σελιδα του 'εξωστη' αντι να γκρινιαζουμε που εχουν απομεινει 5 συμβατικοι να μη χαιρομαστε με τις 30 αιθουσες των center??
γιατι ποτε δεν μπορουμε να δεχτουμε να αλλαξουμε τις συνηθειες μας??

..και μια που περνουν τοσα πολλα και διαφορα απο το μυαλο μου σημερα..και μια που μιλησα για συνηθειες της εποχης..πολυ θα ηθελα την αποψη σας ..
για ενα πολυ σημαντικο θεμα πιστευω..
τα παιδια μας και το αλκοολ..ναι..
ειναι αληθεια πως σημερα η νεολαια εχει πολυ" καλυτερη" σχεση με το αλκοολ (αλλα και πιο επικινδυνη) απο οτι εμεις??
ειναι ανησυχητικο?? και πως αντιμετωπιζεται??
θυμαμαι τον εαυτο μου..προσπαθεια εκανα να πιω αν πηγαιναμε σε κανενα μπαρακι..στα 18 στα 20 μου χρονια..και η μπυριτσα ενα ποτηρι τις Κυριακες..
και οταν εμεινα εγκυος θυμαμαι..στα 22 μου..που μου ειπε ο γιατρος μου πως πρεπει να μην πινω..το λικερακι εκοψα..κι ουτε που μου ελειψε!!κι οταν λεω λικερακι εννοω ενα δαχτυλακι στο ποτηρι του..
δεν ξερω ισως ειμαι υπερβολικη..ειμαι??

αυτογνωσια

..γελια..λογια..λεξεις τρυφερες..
να βρεθουμε ειπαμε..για μια 'αληθινη ματια'..
εγω το ειπα αυτο?? χχχχμμμμμμ..
εγω??εσυ??..εσυ?? ωραια λοιπον..καθησε αναπαυτικα στην πολυθρονα σου..
βολεψου μεσα στις χνουδατες πυτζαμουλες και τα ροζ καλτσακια σου..
και παρε τον καθρεφτη σου στα χερια..
ναιιι..εκεινο τον καθρεφτη που εχεις χρονια κλεισμενο στο συρταρι..
που κανεις πως δε τον βλεπεις καθε φορα που σκονταφτεις πανω του!!
..δες..που θα πας!!
κοιτα..τα χαλια σου..ρυτιδες..χχχχμμμ..μηπως ειναι εκφρασης??..σκεφτομαι..
ενταξει το χρωμα των ματιων..το βλεμμα αναλοιωτο..αλλα..
οι μαυροι κυκλοι κατω απο τα ματια??μη σου πω και πανω..
μα..κανεις πως δε βλεπεις??οι βαθιες γραμμες που αγκαλιαζουν τη μυτη..
το πανω μερος των χειλιων..
ναι...δε λεω..αλλα..
ευτυχως τα μαλλια σου ειναι ομορφα..πιο ομορφα απο οτι πριν χρονια..
να ειδες??θα τα χρησιμοποιησω ως καλυψη..θα τα ριξω μπροστα..
να τα εχω καλοβαμμενα μονο..μη φαινεται το 80 ο/ο λευκο στη ριζα..
θα βαλω την μπλουζα που μου κολακευει τους ωμους..
..χχμμμμ εκεινη που σου δειχνει διπλο το προγουλακι??
μα..ειπα κανω διαιτα..δε θα προλαβω να εχω χασει κανενα δυο κιλακια??
δεν θα ειναι τοσο εντονο.. οποτε μειναμε στη μπλουζα που κολακευει τους
ωμους.. εε..να..θα πεφτουν μοιραια και τα ομορφα μαλλια..
χαχα..ποσο αφελης εισαι??
νομιζεις δε θα δει ποιο κατω??ας προσπερασω το στηθος..φορας ενα ενισχυμενο
στην τελικη..αλλα αυτος ο ογκος απο κατω??
ναι..αυτο λεω..μη κανεις πως δε βλεπεις..
για το στομαχι σου μιλαω..ναι ναι..αυτο που εμφανιστηκε τα τελευταια δυο χρονια..
μα..μα ειπα θα αδυνατισω οσο ναναι θα τραβηξει..
κι η κοιλια??ασε που ο ανθρωπος θα ψαχνει μεση..που ειναι η μεσουλα σου εε??
χχχμμμμ...λες να μην..??
εεε..ετσι το βλεπω κι εγω..καλυτερα να μην..
μα..εγω θελω..η καρδια μου πεταει..
χαχα..που μουχεις και καρδια που πεταει??καρδια 45 ολοκληρων Μαιων??
και το ρουχο??
ξερει πως ντυνεσαι σα 50ρα??
του ειπες πως εισαι συντηρω του κερατα??
η μηπως σκοπευεις να αλλαξεις..να ντυθεις πιο χαλαρα πιο κοριτσιστικα βρε αδερφε!!
να παρεις μια ωραια μποτιτσα..να χωσεις μεσα το παντελονακι..
να βαλεις ενα γαματο καλτσονακι..αα κι ενα τακουνι καλη μου..
να δωσεις πεντε εξη ποντους..αναγκη τοχεις..
μη σε νομισει μισαδι ο ανθρωπος!!
αχ..δυσκολα μου βαζεις..λεω να μην..αλλωστε μεχρι τοτε..μπορει κατι ναχω παθει..
να προφασιστω μια γριπη..εναν πυρετο..κατι τις τελος παντων..
αλλα να δες..καιω..δεν ειναι απ τον πυρετο..
ειναι απ τη καρδια που πεταριζει..
να παθεις και κανενα εμφραγμα στην ηλικια σου..
οριστε??..δε σ ακουσα..
παω να περπατησω κομματακι μπας και χασω κανενα κιλο..
κι αυριο λεω να κατεβω στο κεντρο..να δω τα μαγαζια..
ασε με λεω..ξερω εγω..
χαχα..και κοιτα..αν ποτε καταφερετε να πιειτε καφε που δε το πολυπιστευω..
..να καταφερεις να φερεις τον καφε στα χειλια σου..σε ξερω εγω εσενα οταν 'παγωνεις'
και..προσεξε..
οσο πιο αδιαφορα μπορεις..
ανεση να δειξεις..ασε την καρδια να χτυπαει..δεν φαινεται αυτη..
και μετα..μετα λεω..αν μεινετε μονοι??
μα τι δερμα ειναι αυτο που εχεις..βαλε καμμια ενυδατικη!!
δεν θα μεινουμε μονοι..θα προφασιστω δουλεια..θα φυγω..σα την σταχτοπουτα
που την εκανε απο το χορο πριν τις 12.00 τα μεσανυχτα..
το γοβακι μου θα του αφησω να με ψαχνει..
θα με ψαχνει ομως??
ααα..φευγω..παω την βολτα που σουλεγα..
..τελικα..αξιζει λες τον κοπο??
χχχμμμ..δε ξερω..
αλλα αυτο το φωτεινο χαμογελο απο χθες..να..
νοιωθω..με κανει να νοιωθω..
ισαμε δεκα χρονια νεωτερη..μη πω παιδι..!!



για σενα................

καληνυχτα

με ξυπνησε η αδιακοπη κουβεντα της βροχης..
με ηρεμει αυτο το ψιθυρισμα..
μετα απο ενα σ/κ ηλιολουστο..γεματο κινηματογραφικες
ταινιες..ποταμια κρασι..και φιλους..
ξυπνησα με διαθεση..παρ ολη την τσαγκαροδευτερα..
τηλεφωνα..συνομιλιες..υποσχεσεις για μια 'αληθινη ματια'..
συντομα..
ονειρα ταξιδιαρικα..ονειρα που θελουν να υλοποιηθουν..
θα γινει αραγε??
γελια..η κορη πηρε την παρθενια του αυτοκινητου..
πρωτη φορα μονη της..βολτιτσα για ψωνια στο ικεα..
διαιτα...χχχχχμμμμμμ...
μια.. δυο.. τρεις.. ποσες μερες μπορω να αντεξω??
αλλα ειναι που θα σε δω..και θελω ναμαι ομορφη..
αραγε θα σε δω??
παλι αποψε θα σε παρω αγκαλια στα ονειρα μου..

καληνυχτα...........

βαβελ

χειμμαρος συναισθηματων..
δυναμη..εκφραστικοτητα..Ερμηνειες των ηθοποιων..
σπονδυλωτη..απροβλεπτη..
στην ερημο του Μαροκου..ενας πυροβολισμος απο το χερι ενος παιδιου..
ενα ζευγαρι αμερικανων τουριστων..ενας μοιραιος τραυματισμος..
μια νταντα που περοσπαθει να περασει παρανομα τα συνορα στο μεξικο..
μια γιαπωνεζα εφηβη..με ορμονες να υπερχυλιζουν..
προσπαθει να ξεπερασει την αυτοκτονια της μητερας της..
τρεις χαρακτηρες τοσο διαφορετικοι αλλα και τοσο ζωντανα δοσμενοι..
κι αλλοι πολλοι που γεννιουνται ο ενας μεσα απο τον αλλον.

μια ταινια που την ομορφια της δυσκολα την περιγραφεις με λεξεις..
πληρωνεις το εισητηριο σου..ξαπλωνεις αναπαυτικα στην κοκκινη βελουδινη
πολυθρονα της σκοτεινης αιθουσας...και απλα...απολαμβανεις..


babel

μπρατ πητ
κειτ μπλανσετ

ο ανεμος χορευει το κριθαρι 2006

..τον σκοτωσα..και τον εθαψα ψηλα στο εκκλησακι..
..μετα πηγα στη μανα του..
ειχε ετοιμασει φαγητο και για τους δυο μας..
της το ειπα..δεν μου απαντησε..
μονο πηγε και εβαλε τα παπουτσια της..
-πηγαινε με κοντα του μου ειπε..

περπατησαμε 6 ωρες..
οταν φτασαμε στο εκκλησακι..
ειδε που.. ειχα θαψει τον γυιο της,ειχα βαλει απο πανω λουλουδια..
του ειχα φτιαξει κι ενα σταυρο..
μονο τοτε..
γυρισε και μου ειπε..πως δε θελει να με ξαναδει ποτε στα ματια της..



Ιρλανδια 1920..
οι συνθηκες ζωης των Ιρλανδων ιδιαιτερα σκληρες..
εξ αιτιας της βρετανικης πολιτικης..
αγωνας για ελευθερια κι ανεξαρτησια..
εμφυλιος πολεμος..

δυο αδερφια αντιπροσωπευτικοι χαρακτηρες της συστασης του Ιρλανδεζικου
ανταρτικου και της Ιρλανδικης κοινωνιας της εποχης γενικοτερα..

μια διαφορετικη πολιτικη εκτιμηση μπορει να νομιμοποιει τη χρηση βιας απο τη μια η την αλλη πλευρα??
ιστορικα,το εχουμε συναντησει πολλες φορες,
ακομη και με τον δικο μας εμφυλιο..



the wind that shakes the barley...

συρματοπλεγμα

..θα μπορουσα να το αγνοησω..να γυρισω την πλατη μου..να κανω πως δε συνεβη ποτε..θα μπορουσα να το αντιμετωπισω με χιλιους αλλους τροπους..
..αλλα επειδη εγω που ειμαι εδω σ αυτο το μπλογκ..που με ξερετε ενα περιπου μηνα(μα ποτε περασε κι αυτος??)...ειμαι Εγω..που σημαινει καθε φορα καταθετω τον εαυτο μου..
..επειδη ειμαι και ημουν..σε ολη μου τη ζωη ειλικρινης(τι ελλατωμα κι αυτο)!!
..και δε θα εφτιαχνα ποτε ενα μπλογκ για να καταθεσω κατι που δεν ειμαι..

..καποιος/α απο εσας..μου ζητησε να σβησω το ονομα του απο τον καταλογο των μπλογκς που επισκεπτομαι..

..η αληθεια ειναι πως αισθανθηκα πιο οικεια με εναν/μια απο εδω μεσα..(νατο παλι το καταραμενο το συναισθημα)..
αλλα αντι να βρω την επικοινωνια που περιμενα..με ενα μειλ..ενα τσατ..οτιδηποτε διαδικτυακο τελος παντων..με ενα ατομο..που στα κειμενα του τουλαχιστον εβρισκα..πολυ σοβαροτητα..πολλες αναλυσεις..ομορφες σκεψεις..διαθεση..
αυτος/η...εκανε καποιες συζητησεις μαζι μου..
αλλα..
ξαφνικα..δεχτηκα σκληρες κουβεντες..καποιος μ εβαλε λεει κι ειχε και σιγουρια γι αυτο..
τον/την προσβαλλω σε καθε μου κουβεντα..(μα ποτε προλαβε να με γνωρισει)..
..εκανε καθε κινηση για να επικοινωνησει μαζι μου..αλλα σταθηκε αδυνατον..λεει(πως δε το καταλαβα εγω παλι αυτο)??
δεν τον/την σεβαστηκα ειπε...αλλα ουτε κι αυτος/η εμενα..
δεν αξιζει να ξαναασχοληθει μαζι μου ..ειπε..
και βεβαιως βεβαιως στο τελευταιο του/της μειλ αναφεροταν στη λιστα που εχω στις προτιμησεις μου..να τον/την βγαλω απο εκει..θα αισθανθει καλυτερα..

κι αναρωτιεμαι..
εκεινα τα κειμενα που τοσο συμπαθησα..που πραγματικα σε τελικη αναλυση δε μ ενδιεφερε αν ηταν γραμμενα απο εναν αντρα η μια γυναικα..
που ειχαν τοση ωριμοτητα..του/της τα υπαγορευαν και τα εγραφε??

πως μπορεις και αντιμετωπιζεις με αυτο τον τροπο ενα ατομο που δεν γνωριζεις??

για μενα το θεμα τελειωνει εδω..
θα μπορουσα να πω απλα πως ειμαι πικραμενη..
νομιζω πως ειναι κατι περισσοτερο..

εκτος...εκτος κι αν καποιος μ επειθε πως πισω απο την ηλικια των 55 χρονων που γραφει το προφιλ του/της..κρυβεται ενα δεκαπενταχρονο κοριτσακι..ναι τοτε μονο θα δικαιολογουσα..

το ονομα απο τη λιστα προτιμησεων δε θα το βγαλω..
ενας λογος ειναι πως δε θελω να δωσω το στιγμα για ποιο ατομο προκειται..
κι ενας δευτερος σημαντικος λογος για μενα ειναι πως δεν υπαρχει κανεις μα κανεις ανθρωπος ..ακομη..που θα μου υποδειξει πως θα ενεργησω μεσα απο εναν χωρο που αφορα εμενα και μονο εμενα..


ενα μηνα περιπου εδω...........επεται συνεχεια!!

ματωσα

..κρυσταλλωσαν οι λεξεις..
αδικες..
εμειναν να αιωρουνται..
..γυαλινα αγκαθια..
προσπερασαν τα ματια,
τον κομπο στο λαιμο..
κρυφτηκαν στην καρδια..

παγωσε το χαμογελο στην ακρη των χειλιων..

..ενα συννεφο φεγγαροσκονης..
περασε πανω απο τα θολα φωτα της πολης..
και χαθηκε στην νυχτα..


πηρα τη σκεψη σου μαζι μου..
φιλι στα ονειρα μου..


ματωσα..........

the english patient....1996

.."Mαντοξ,πως λεγεται αυτη η γουβα στη βαση του λαιμου μιας γυναικας??..Μπροστα.Να εδω..
..Εχει καποιο δικο της ονομα? Αυτη η κοιλοτητα που εχει το μεγεθος ενος αποτυπωματος περιπου του αντιχειρα σου??"
Ο Μαντοξ με κοιταζει για μια σιγμη κατω απο το φως του μεσημεριανου ηλιου..
"Συνελθε", μουρμουριζει...



in love, there are no boundaries...

Ralph Fiennes

Kristin Scott Thomas

Juliete Binoche

μια νυχτα..

Μια νυχτα του καλοκαιριου, παιδι ακομα, βγηκα απ' το σπιτι και
ξαπλωσα στον κηπο..
κι οπως κοιταξα τον ουρανο, Θεε μου, τι απεραντοσυνη, ποσα
αστρα, μ' επιασε πανικος.
Απο τοτε ξερω πως δε θα προφτασω..

You are beautiful

My life is brilliant.
My love is pure.
I saw an angel.
Of that I'm sure.
She smiled at me on the subway.
She was with another man.
But I won't lose no sleep on that,
'Cause I 've got a plan.

You are beautiful.You are beatiful.
You are beautiful it's true.
I saw you face in a crowded place,
And I don't know what to do,
'Cause I 'll never be with you.

Yeah,she caught my eye,
As we walked on by.
She could see from my face that I was,
Fucking high,
And I don't think that I 'll see her again
But we shared a moment that will last till the end

There must be an angel with a smile on her face,
When she thought up that I should be with you,
But it's time to face the truth,
I will never be with you......


στις στιγμες.......


James Blunt

καινουργιες κουρτινες

σημερα το μεσημερι ειχαμε ραντεβου..με το Στελιο..στο σπιτι..το δικο μου σπιτι..
ο Στελιος ειναι ο νεαρος για τις κουρτινες..οχι για ολες τις δουλειες..μοναχα για τις κουρτινες..
με λιγα λογια..πριν λιγες μερες παραγγειλαμε καποια μετρα υφασμα..ετσι ωστε να ραψουμε καινουργιες κουρτινες για το σπιτι μας..διαφανο..λεπτο,τσιγαροχαρτο το υφασμα ετσι ωστε να αφηνει ελευθερο το φως να αγκαλιαζει το σπιτι..
επρεπε λοιπον..να τοποθετηθουν πρωτα οι μεταλικες κουρτινοβεργες ..δυο στη σειρα..
βαζει μπρος λοιπον ο Στελιος και μια χαρα ωπ..τοποθετει την πρωτη σιδεροβεργα..να σημειωσω πως ο Στελιος δεν ειναι μονος..εχει μαζι του δυο μεγαλες θηκες με εργαλεια..τοσο γεματες που καθε που ανοιγει ξεχυνονται μετρα..κατσαβιδια..κλπ κλπ..
ααα.. κι ενα μεγαλο μπλακ εντ ντεκερ βεβαιως βεβαιως..
κι ερχεται μετα χαρας η σειρα της δευτερης..σιδεροβεργας παντα..
πως θα τη διαμορφωσουμε??ερωτηση του Στελιου..ακριβως στις αναλογιες της πρωτης απανταω εγω..
μα τι του εβαλα του ανθρωπου να κανει??μετραει απο εδω..μετραει απο εκει..αφαιρει προσθετει..σκεφτεται..υπολογιζει..και..
τοποθετει..και μετα την τοποθετηση μετραει..το μεν και το δε..
ενα εκατοστο διαφορα αριστερα κι ενα δεξια..συνολο δυο..
εεε...καλα μου λεει δενειναι τιποτα ενα εκατοστο..
γυριζει το ματι μου αναποδα εμενα..με κοβει αυτος..πρωτη φορα .. ετσι μου λεει..
τι υπονοεις πρωτη φορα??ρωταω εγω..οτι σε οποιο σπιτι εχεις παει μεχρι τωρα τα βγαζεις με διαφορα εκατοστων και δε μιλαει κανεις???
αλλαζω δωματιο προφασιζομαι δουλεια..γιατι εχω βγει απο τα ρουχα μου..
κλεινει τις παλιες τρυπες ανοιγει καινουργες..τουλαχιστον τωρα τα δυο κοματια φαινονται ομοια..
τοποθετει τις κουρτινες πανεμορφες ειναι..με γεια μας λεμε..
εχουμε χαλαρωσει..ο Στελιος μαζευει εργαλεια..τα τιγκαρει στα δυο βαρια μπαουλακια..
κοιταζομαστε με την κορη μου..του κανουμε λιγη πλακιτσα.. τον περναμε κανονικα απο ανακριση..30 χρονων..το παιδι..ανυπαντρο..το παιδι..μενει με τη μαμα,γιατι λεει ποιος θα μαγειρευει αλλοιως??
ξαναλεμε τι ωραιες που ειναι οι κουρτινες..μας δειχνει και κατι αερινα σχεδιακια..κολπακια..
και εκει επανω βρισκει ευκαιρια και μου πεταει..
-εισασταν ομως δυσκολη πελατισσα..
-αν ηταν ολες ετσι..
-δηλαδη ξυνη??ρωταω..
δεν το αρνειται..ναι ημουν ξυνη!!!
ακου..του λεω..εγω εχω μαθει στη δουλεια μου να προσεχω και το χιλιοστο..
δεν ειναι δυνατον να εχεις να κανεις με μια παραγγελια 1500 ευ..και να μη προσεξεις το εκατοστο..μωρε και το χιλιοστο θα προσεξω!!
χχχχχχχχμμμμμμμμμμμμ...κατι τετοιο φανερωνε το 30ρικο προσωπακι του..
οταν ομως πληρωθηκε με ενα επιπλεον χαρτζηλικακι απο τον αντρα μου..
πως γελασε..πως ελαμψε..το φεγγαρενιο προσωπο..
ευτυχως..ηταν προσχαρη η καληνυχτα που μας ειπε..
εε..δεν ημουν πια ξυνη..ξυνη του εκατοστου!!

χειμωνας

πιστος στο ραντεβου ο χειμωνας φετος..
ισα που αλλαξε τη σκυταλη..
πηρε θεση βιαστικα βιαστικα..εδωσε στιγμα..

μη ξεχασω αυριο το πρωι να φορεσω τα μαυρα γαντια μου
με το λεοπαρ γουνακι..

κρυο..
απο εκεινο που σε διαπερνα..τρυπωνει στο στομαχι..
εκεινο που σε ξεγυμνωνει..
που μετραει τις αντοχες σου..

και το κασκολ..αυριο..
να το τυλιξω διπλο στο λαιμο μου..

ααα..ναι..κι εκεινο..πριν που περπατουσα στο δρομο..
εκεινες οι σταγονες που ελαμπαν στα φωτα των αυτοκινητων..
δεν εμοιαζαν με βροχη..
χιονονερο ηταν??....

match point

..το μπαλακι..
μετεωρο..πανω απο το διχτυ..ετοιμο να παρει θεση..
η στιγμη..
που θα κερδισεις το παιχνιδι..
η θα χασεις..
η στιγμη..
που θα προσπερασει το διχτυ..ψηλα..
η θα χτυπησει ηττημενο επανω του..χαμηλα..

ποσες στιγμες της ζωης μας εξαρτηθηκαν απο δευτερολεπτα..
αποφασεων..γεγονοτων..
απο μια νικη η μια ηττα..
απο την ανεπαισθητη ανασα μιας τοοοσο δα μικρης σκεψης..
απο την ανεπαισθητη δροσια μιας ελαχιστης σταγονας..

τ υ χ η ς !!!



το mutch point..ενα πραγματικο παιχνιδι τυχης του Woody Allen...2005

στο μπλε της αυγης

πρωιμο ξυπνημα..
στο μπλε της αυγης..διαφανη γαζα στο αχνο φως του ηλιου..
μυρωδια υπνου..νυστα που σφαλιζει τα ματια..
νεραιδενιο ξωτικο η ψυχη μου..
πουπουλενιο αγγιγμα μωρουδιακης παλαμης..
στο σημειο που ακομη δεν εχει αρχισει η ιστορια..

πρωτογνωρος εφηβικος ερωτας κοριτσιου..
ο ηχος απο το αρωμα των λουλουδιων στο δρομο..
ο ψιθυρος του νερου στο σωμα μου..
ανεπαισθητη φιγουρα που τρεμει στον καθρεφτη..


ο θορυβος του φυλλου που ξεκολαει απο το κλαδι
που χαιδευει το παραθυρο μου..
τα ονειρα των παιδιων..που εχουν αφησει στη μεση το παιχνιδι
απο χθες..
παραμυθι ειπωμενο ξανα και ξανα απο χειλη αγαπημενα..

αγγιγμα ζωης..



ιστοριες του φεγγαριου