Monday, January 27, 2020

Another Night In

Πάνω από δέκα χρόνια πριν,  πρωτοακούγοντας το Another Night In,  των Tindersticks και παρακολουθώντας το video,  μου έκανε εντύπωση η παρουσία του αγαπημένου μου Γάλλου ηθοποιού Ντανιέλ Οτέιγ.  Αρχικά πίστεψα πως πρόκειται για το trailer μιας ταινίας,  την οποία και έψαξα σε ένα ενημερωμένο video club της περιοχής μου τότε,  ωστόσο μάταια,  το φιλμάκι προφανώς παίχτηκε για να συνοδεύσει και μόνο το τραγούδι.
Σήμερα έψαξα τους στίχους και την μετάφραση τους,  για να δω λίγο πολύ την σημασία αυτού του άσματος.  Στάθηκα με δέος στο σημείο  ''But she could breathe deep into my neck'' και σκεφτόμουν πως είναι ακριβώς αυτό που απομένει από κάθε σχέση,  όταν όλα έχουν τελειώσει,  κι όταν έχουν περάσει χρόνια που έχουν στρογγυλέψει τις όποιες γωνίες των συναισθημάτων.







...όλα τα όχι μου που μάζεψα με κόπο στα χαρίζω γιατί να ξέρεις πως πολύ αγωνίστηκα για να σε ματαιώσω.. 
(δεν είναι δική μου σκέψη,  είναι μιας φίλης από το facebook,  που πολύ αξίζει και η φράση και η φίλη)




Greed's all gone now, there's no question
And I can see you push your hair behind your ear
Regain your balance
Doesn't matter where she is tonight
Or with whoever she spends her time
If these arms were meant to hold her
They were never meant to hold her so tight
For the love of that girl Greed's all gone now, panic subsides
When I could run, pulling arms to love her
Try to put myself on the inside
Of the love of that girl
Tears swell, you don't know why
For the love of that girl
They never fall, they can never run dry
For the love of that girl
Promise is never over, never questions that needed reply
But she could breathe deep into my neck
Let me know I'm just on the outside
Of the love of that girl
Tears swell, you don't know why
For the love of that girl
They…

Sunday, January 26, 2020

της Κυριακής





 Όταν μια αυθόρμητη επιθυμία συναντάει τον δισταγμό,  κάνει ένα βήμα πίσω,  προς απολογισμό πράξεων και δυνάμεων.  Κατά πόσο αξίζει,  είτε η επιμονή είτε η υπομονή κι άραγε αυτά τα δύο δεν θρέφονται από έναν υπέρμετρο εγωισμό; 
Το ζητούμενο αποδυναμώνεται και σταδιακά αποδομείται,  το ανικανοποίητο παραμένει,   πρόθυμο να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε δυνατή πειθώ.
Ωστόσο,  ακόμη κι αν το πετύχω στην τελική καταμέτρηση η ''απουσία''  θα είναι εμφανής.

Σε απλή λογική,  αυτό που επιθυμώ θα πρέπει να βρίσκεται σε συνάρτηση με την επιθυμία του ανθρώπου που έχω απέναντι μου.  Αν η επιθυμία μου απορριφθεί ή υπάρξει δισταγμός,   θα οδηγηθώ σε μια ψυχοφθόρα για μένα κατάσταση με το να προσπαθήσω να πείσω.  Ακόμη κι αν το πετύχω,  δεν θα έχω καθαρό αντίκρυσμα που να ανταποκρίνεται με πληρότητα στην αρχική μου επιθυμία.





Friday, January 24, 2020

αυτοάνοσο





Μέσα μου,  είσαι ένα φως. Στον ουρανό,  ένα αστέρι.  Στις γιορτές,  ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο.  Σε ένα μπαρ,  δροσερή μπύρα σε μεγάλο ποτήρι.  Από τα ηχεία είσαι η μουσική.  Είσαι αυτό,  που διευρύνει τις αισθήσεις και τα συναισθήματα μου.  Είσαι αυτό το προσωπικό μου ''έτσι για τη χαρά''.  Είσαι ένα κατασκεύασμα δικό μου,  κατοικείς στο ''εγώ''  μου,  κεντρίζεις την φαντασία μου.
Ένα αυτοάνοσο είσαι που παίρνει δύναμη από τον ίδιο μου τον εαυτό,  σε πυροδοτεί το ίδιο μου το σώμα,  τα μάτια,  το δέρμα,  η καρδιά.



Tuesday, January 21, 2020

αξιολάτρευτη!!!


Edward Hopper


Καθόλου δεν με ενοχλεί ο θάνατος ως θάνατος,  με την έννοια δλδ του τέλους,  όσο με τρελαίνει η ιδέα της αρρώστειας,  η απώλεια της υγείας,  η απώλεια ενός μέρους του σώματος μου,  η απώλεια των μαλλιών,  η απώλεια της διάθεσης,  ή απώλεια της μεστότητας του μυαλού.
Με στεναχωρεί η ιδέα πχ πως εγώ ή κάποιος φίλος μου μπορεί να βρεθεί από τη μια στιγμή στην άλλη ανήμπορος στο κρεββάτι ενός νοσοκομείου.  Ευτυχώς που υπάρχει και το ''όλα πήγαν καλά''.

Περπατούσα στο δρόμο πλάι πλάι με έναν εμφανώς περιπλανώμενο άνδρα,  ωστόσο με αξιοπρεπή εμφάνιση.  Τον πρόδιδαν το χαρακτηριστικό του περπάτημα και η αναζήτηση αφημένων φαγώσιμων σε διάφορες γωνιές των πεζοδρομίων.

''Αποχή'',  μια λέξη τόσο ουσιώδης.  Δύσκολη να κατακτηθεί.  Τίποτα δεν πρέπει να αφήνεται στην τύχη,  όλα να είναι στην σκέψη μας και τον έλεγχο μας,  να αναζητούμε τα θέλω μας,  να αφουγκραζόμαστε τον εαυτό μας,  να μην μπλεκόμαστε στα δίχτυα της συνήθειας..  να..  να..  να..

Να είμαι η αξιολάτρευτη σου!  Δεν έχω ακούσει πιό όμορφη προσφώνηση.  Αξιολάτρευτη,  αξιολάτρευτη,  αξιολάτρευτη..  μπορώ να το επαναλαμβάνω συνέχεια έτσι για τη χαρά,  για την ευχαρίστηση.



Saturday, January 18, 2020

ραντεβού





Φοβάμαι,  πως στον δικό μου μουσικό δίσκο τελευταία,  μοιάζει να έχει κολλήσει σε ένα σημείο η βελόνα,  οπότε σκέφτομαι να στείλω για επιδιόρθωση το pick up.

Χχμμ ας δώσουμε ένα ραντεβού περίπου ένα μήνα μετά,  ας πούμε κατά τις 14 Φεβρουρίου.

Μέχρι τότε σας στέλνω την αγάπη μου!

Friday, January 17, 2020

ερωτηματικό






Έτσι ακριβώς είναι τα όνειρα, μέσα από αυτά, πολλές φορές κι εγώ η ίδια αναρωτιέμαι αν τούτο στην πραγματικότητα συνέβη ή το άλλο,  αν στ' αλήθεια υπάρχω ή αν είμαι έρμαιο μιας ατέλειωτης φαντασίωσης,  αν εγώ σπαρταράω σαν ψάρι πιασμένο στα δίχτυα της,  ή αν αυτή,  απαιτητικά τυλίγεται, πυκνός ιστός αράχνης, γύρω από εμένα.




Thursday, January 16, 2020

Αριστοτέλους


 η φωτογραφία από τον Καλλίνικο Πόπτση


Με γλύκα και δέος  το φως,
το σημείο της δικής μας συνάντησης
διαπερνά.

Another Night In