Tuesday, May 28, 2024

Α.


 

Την τελευταία φορά που είδα την Α.  ένιωθα πως έχω πολλά να πω που όμως δεν μπορούσα να τα κάνω λέξεις.  Δύσκολο πράγμα η έκφραση.  Ήθελα να της πω,  Α. μου,  είμαι ολόκληρη ένα λάθος,  αλλά ήξερα ότι δεν θα βρω την ανταπόκριση που ήθελα,  πχ ναι Στέλλα μου,  θα μπορούσες να κατεβάσεις αγγέλους από τον ουρανό στη ζωή σου αλλά δεν το έκανες.  Στάθηκες τεμπέλα και ανίκανη.  Όχι!  Η Α. δεν θα με βάλει ποτέ να τρέχω και να μην φτάνω ή να κυνηγάω την ουρά μου.  Η Α.  θα μου επισημάνει τις κόκκινες συνθήκες και την υπευθυνότητα και το μερίδιο των άλλων.

Κι αφού γνωρίζω εκ των προτέρων το τί θα μου πει δεν καταλαβαίνω γιατί σήμερα έχω ραντεβού μαζί της και μάλιστα λαχταρώ αφάνταστα να τη δω.  

Ας πούμε ότι μοιάζει με τη μεγάλη μου αδερφή που πάντα προσδοκούσα να έχω. 

Sunday, May 26, 2024

γυρίσατε;;;


 

-Πες αυτό που της ζητάς  αγαπησιάρικα μου είπε

-Μη μιλάς σαν στρατηγός

-Μην πας αμέσως το μυαλό σου στην απόρριψη

-Πες της,  σ' αγαπώ,  μου έχεις λείψει,  σε χρειάζομαι στη ζωή μου

Όλα αυτά μου τα έλεγε με φωνούλα ζεστή,  τρυφερή,  έξυπνη.  Κι εγώ γέλασα,  ξεκαρδίστηκα κυριολεκτικά γιατί μου θύμησα την Τζένη Καρέζη,  στην ταινία ''δεσποινίς διευθυντής'',  που προσπαθούσε η έρμη να γίνει πιο ελκυστική απέναντι στον Αλέκο Αλεξανδράκη και δεν τα κατάφερνε.  Αλλά με τις συμβουλές της Λιλής Παπαγιάννη ειπώθηκε εκείνο το αξέχαστο ''γυρίσατε;;;''  όλο γλύκα και νάζι.

Τί να πεις;;;

Saturday, May 25, 2024

τσουρουφλίζει


 

Δεν θέλω να ξαναβγώ στον ήλιο εκτός κι αν είναι Οκτώβριος.  Τσουρουφλίζει το δέρμα μου,  ιδρώνουν οι μασχάλες μου,  μουσκεύουν οι μπλούζες μου,  δυσανασχετώ.  Οι γειτονιές έχουν κήπους γεμάτους από τριαντάφυλλα,  πικροδάφνες,   φούλια,  γιασεμιά.  Κοιτάς από μια γωνιά του δρόμου ως πέρα κάτω και πρασινίζουν τα μάτια σου ευχάριστα.  Ο φούρνος με τις κόκκινες στρογγυλές τέντες  μας έκανε πελάτες.  Έχω την αίσθηση ότι η πωλήτρια,  ψιλοβαριέται να βάζει το ψωμί στο μηχάνημα που το κόβει φέτες.  Σήμερα ζήτησα ένα κουλούρι με σταφίδες εξτρά,  ήταν εξαιρετικό.  Δεν πεινούσα,  αλλά ήθελα κάτι να βάλω στο στόμα μου μέχρι να φτάσω στο σπίτι.  Το μάσημα μερικές φορές κι η τοποθέτηση φαγητού στο στόμα λειτουργεί κατευναστικά. Το χρησιμοποιώ συχνά για να νεκρώνω αυτό το περίσσιο συναίσθημα που ξεχειλίζει παίρνοντας διάφορες μορφές,  καλές και κακές.  Πολλές φορές θέλω να γίνει το δικό μου ιδιαιτέρως αν αυτό ανήκει στα 3 ιδανικά στάνταρ μου.  Δυσκολάκι!  Όχι γιατί πρέπει να δουλέψω ενώ είμαι τεμπέλα,  αλλά επειδή κάποια πράγματα είναι φτιαγμένα για να γίνονται για μας,  χωρίς εμάς. 

Friday, May 24, 2024

όταν


 

Όταν τίποτα πια από όσα έρχονται δεν σου ταιριάζει..

Monday, May 20, 2024

slimane mon amour


 

Απλά  π ε θ α ί ν ω!!!

της Δευτέρας


 

1.30 μετά τα μεσάνυχτα και γιορτάζω ακόμη το κύπελο του παοκ,  μετέπειτα,  στο κρεββάτι μου,  σκέφτομαι τον πρωινό καφέ της επόμενης μέρας,  η μαμά κατέβηκε ως το σούπερ μάρκετ,  αγόρασε κουλούρι και το τρώει καθισμένη στην αναπαυτική πολυθρόνα της.  Η μαμά τραβάει και βγάζει το κολιέ της από το λαιμό γιατί ζεσταίνεται.  Ο καφές ψήθηκε στην εντοιχισμένη bosch,  καταναλώθηκε γουλιά γουλιά,  τελείωσε.  Η κουβέντα γύρω από τα μπλουζάκια και τα φορέματα που φορούν οι παρουσιάστριες στα πρωινάδικα.  Μετά,  φεύγω μαμά,  όλα τα όμορφα τελειώνουν μου φωνάζει,  γρήγορα,  προσθέτω εγώ.  Στο γειτονικό σπίτι,  ανοίγουν τα παντζούρια για να καλωσορίσουν την εβδομάδα και για να δουλέψει ο μάστορας την ανακαίνιση.  Στο γραφείο μου βιβλία ανάκατα,  τετράδια,  ημερολόγιο του 2024.  Δυο κουτιά με κοσμήματα που βαριέμαι να τα βάλω στη θέση τους.  Έντεκα μολύβια staedtler HB2. Μαύρες με κίτρινες ρίγες και κόκκινη κορυφή.   Σταγόνες για την ξηροφθαλμία.  Ένα πουγκί υφασμάτινο γεμάτο με σοσόνια που χρησιμεύει για να ξεκουράζει τον αυχένα μου.  Πιεσόμετρο,  ακουστικά!  Στο μπαλκόνι λουλούδια που πεθαίνουν αλλά φως,  πολύ φως.  Και μπόλικη αφρικανική σκόνη.  Ένα τηλεφώνημα που έπρεπε να κάνω κι ένα άλλο που είναι μέσα στο μυαλό μου.  Πάντα πιστεύω πως με ένα τηλεφώνημα μπορεί να αλλάξει ο κόσμος όλος αλλά πάντα κάποιος με διαβεβαιώνει για το αντίθετο.  Μια γάτα που παίζει με ένα κουβάρι και πάνω της ένα ποντίκι.  Μου λέει,  καλά τα πας!  Της απαντώ πως δεν έχω ανάγκη κάποιον να μου το πει αυτό.  Είμαι πάντα εδώ και συγχρόνως δεν είμαι.  Σαν τα λουλούδια που φυτρώνουν μόνα τους στη ζαρντινιέρα και αυτή τη στιγμή πάνε πέρα δώθε από τον άνεμο.  Μ'αρέσουν οι θόρυβοι της Δευτέρας σε αντίθεση με την ησυχία της Κυριακής. 

Saturday, May 18, 2024

εε ψιτ


 

Το πιο δύσκολο είναι όταν βρίσκεσαι στο 50/50.  Όταν η ζυγαριά δείχνει στη μέση.  Από εδώ ή από κει;  Κι όταν σου φωνάζουν από κει από κει και η καρδιά σου σου λέει για κοίτα και λίγο από δω μήπως βρε παιδί μου έχεις κάνει λάθος;  Αλλά ποιό είναι το λάθος;   Και ποιό το σωστό;  Κι αν εγώ έχω κάνει λάθος γιατί δεν ήρθε κάποιος να μου πει ''εε ψιτ Στελλίτσα,  από εδώ είναι το σωστό και μπορώ να σου το αποδείξω;;;''


Α.

  Την τελευταία φορά που είδα την Α.  ένιωθα πως έχω πολλά να πω που όμως δεν μπορούσα να τα κάνω λέξεις.  Δύσκολο πράγμα η έκφραση.  Ήθελα ...