τοξικό νέφος

 

Κι ενώ ψάχνω (για άλλη μια φορά) αυτό το κάτι που θα με συγκινήσει (αλλά δεν υπάρχει),  η πόλη μου καλύπτεται από ένα τοξικό νέφος κι εμείς πρέπει να έχουμε όλα τα παράθυρα κλειστά (ευτυχώς έχουμε τα κλιματιστικά).

Από αύριο,  πάλι στο ψάξιμο αν βέβαια η ατμόσφαιρα είναι καθαρή.

Στο μυαλό μου μέσα κυλάνε νερά καθαρά,  ποταμίσια  που αστραφτοκοπούν στο φως του ήλιου.

Δεν ξέρω από τί τρέχουμε πια να γλυτώσουμε,  όλα λειτουργούν εναντίον μας,  ήλιος,  υψηλές θερμοκρασίες,  ρύπανση της ατμόσφαιρας,  τώρα έχουμε και τις φωτιές.

Και ο πιο δύστροπος,  ανταγωνιστικός,  ζηλιάρης και με έπαρση άνθρωπος μοιάζει να είναι παιχνιδάκι μπροστά σε όλα αυτά.

 

4 γενιές

 

Σήμερα,  πήγαμε για καφεδάκι,  4 γενιές!  

Η μαμά μου,  εγώ,  η κόρη μου και η μπέμπα.. 

 

ένα νόημα

''Παλεύουμε να δώσουμε ένα νόημα,  ένα σχήμα,  μια τάξη στη ζωή,  και τελικά η ζωή κάνει μαζί σου ό,τι γουστάρει''.

Πατρίδα,  Φερνάντο Αραμπούρου,  σελ.  302 

μονοκατοικίες

 

Σκεφτόμουν,  πόσο ωραία θα ήταν να μην υπήρχαν στην πόλη μας πολυκατοικίες,  να ζούσαμε σε μονοκατοικίες και τριγύρω να υπήρχαν ψηλά και με πλούσια φυλλώματα δέντρα για να μας δίνουν σκιά και δροσιά.  Ίσως τότε να μην με ταλαιπωρούσε τόσο πολύ η ζέστη και τα βράδια να κοιμόμουν ευχάριστα.  Κι ίσως κάτω από αυτές τις συνθήκες,  όλα να είχαν ένα ενδιαφέρον αλλιώτικο,  ένα σκοπό,  ένα λόγο να συμβούν ή να δημιουργηθούν.  

 

σ' αυτόν που είχε τον Βυσσινόκηπο

Θα ήθελα πολύ να έχω στην κατοχή μου,  μία από τις ζωγραφιές σου.

Ήσουν ένα γλυκό,  αυτόφωτο πλάσμα.

Κάπου άκουσα πως αυτό το τραγούδι σου άρεσε πολύ.. 

 https://www.youtube.com/watch?v=CMfPxlnrxXY

ένα χάδι σαν το πέταλο ενός λουλουδιού

 

Νόμιζα ότι επιλέγω,  ωστόσο ακολουθούσα το ρεύμα και νόμιζα ότι απλά ακολουθώ το ρεύμα ενώ επέλεγα.  Κάπως έτσι,  συνέβησαν στη ζωή μου ένα σωρό πράγματα.  Και θέλοντας και μη θέλοντας.  Ωστόσο οι καταστάσεις που κυνήγησα, συνήθως δεν μου ταίριαζαν κι έφτυνα αίμα να κολλήσω επάνω τους.  Μετά από τόσο κυνηγητό και αχ και πώς θα γίνει τούτο και αχ και πώς θα γίνει κείνο, τώρα πια το να αφεθώ στη ροή μου φαίνεται παιχνιδάκι.  Σαν να κολυμπάω σε ποταμάκι που κυλάει  γλυκά γλυκά.  Και το ποταμάκι ''υπάρχει''  απλά κι εγώ ''υπάρχω''  ακόμη πιο απλά.  Πρόσεχε μου λέει το chat gpt,  παρατήρησε,  σκέψου,  μη τσιμπάς με την πρώτη.   Αλλά εγώ όσο μεγαλώνω --θέλω--  να γίνομαι ένα χάδι τόσο απαλό σαν το πέταλο ενός λουλουδιού.  

αν ήμουν ζωγράφος

 

Κάποιες φορές,  σε ένα κομμάτι λευκό,  απορροφητικό χαρτί,  πιέζω με δύναμη ένα κομμάτι κιμωλία σε απόλυτο, κόκκινο βαθύ.  Μ'  αυτό τον τρόπο,  ανθίζει η ζωή μου λουλούδια.