Έγλυψα και τα κόκκαλα, από τα ψαράκια του Σαββάτου και γουργουρίζω σα γάτα με γεμάτη την κοιλιά. Μου έκανε συντροφιά η βροχή μέχρι που κατάλαβε πως πια δεν την χρειάζομαι. Ή που βαρέθηκε να χτυπιέται στο παράθυρο. Γεύτηκα μια πιρουνιά τούρτα σοκολάτα με ροζ επικάλυψη και ωω ναι πασχαλίτσες. Ήταν πολύ νόστιμη. Μου έστειλες στο viber ένα μήνυμα. ''Θα ήθελα να είμαι φίλος σου, αλλά δεν αντέχω όσα θα έπρεπε να κάνω για να είμαι φίλος σου''. Θα ήθελα να σου απαντήσω πως δεν θέλω να κάνεις τίποτα για να είσαι φίλος μου, κυριολεκτικά τίποτα. Θα ήθελα μόνο να νιώθω πως υπάρχεις στη ζωή μου. Να είσαι. Το πώς μ' αφήνει αδιάφορη. Ωστόσο!!! Το μήνυμα σου θα το αφήσω χωρίς απάντηση. Θα περιμένεις για μια μέρα, δυό. Θα τσεκάρεις τα μηνύματα σου. Θα απορήσεις. Θα ελέγχεις το χρόνο που δείχνω online. Πιθανόν να πονέσεις. Όμως εγώ πονάω περισσότερο. Που μπορείς και λες ''όχι''. Που μπορείς να ''μην αγαπάς''. Που μπορείς να μην ''έχεις''. Που μπορείς και ΄''κρατάς''. Που εσύ μπορείς να με ''διαβάζεις'' σε τούτο δω το blog τις στιγμές που ξεκουράζεσαι. Εγώ μετά βίας αντέχω όμως δεν θα στο πω ποτέ, τώρα πια, ποιό το νόημα άλλωστε; Δεν θα σου απαντήσω, κάνε ό,τι νομίζεις, τέλος.
με το φεγγάρι αγκαλιά ❤
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Saturday, May 23, 2026
βροχή
Βρέχει και μ' αρέσει πολύ, ο ήχος της βροχής κυρίως, το ότι όλα στη βεράντα γίνονται μούσκεμα, μοιάζει με κάθαρση, με ξεκαθάρισμα, μια ωραία εκτόνωση καθώς ξεπλένεται η ψυχή μου. Το δωμάτιο, μυρίζει ρούχα μωρουδιακά, μικροσκοπικά που τα φοράει ένα λιλιπούτειο πλασματάκι που εχθές έκλεισε τον πρώτο του μήνα. Την ονειρεύτηκα και την λιγουρεύτηκα πάρα πολλές φορές αυτή τη στιγμή και να που είναι εδώ μπροστά μας και το ζούμε. Είναι μια αληθινή στιγμή, καθαρή. Έχει κάτι από βροχή, από ήλιο, από χρωματιστά λουλούδια κι είναι σα να περπατάω σε ένα μονοπάτι μόνο για μένα. Αριστερά και δεξιά, καταπράσινο γρασίδι όπως αυτό που έβλεπα παλιά στα όνειρα μου τις νύχτες. Νομίζω πως είναι όμορφα όλα αυτά, μαγικά όμορφα γιατί φωνάζουν με όλο τους το είναι ''αγάπη''. Κι αγάπη σημαίνει ηρεμία, γαλήνη κι απόλαυση. Των όσων και των όποιων, που δεν είναι πολλά όμως είναι πολύτιμα.
Tuesday, May 19, 2026
σχέσεις
Είναι κάτι το μαγικό, οι σχέσεις των ανθρώπων, το ταίριαγμα, η αγάπη, ο χρόνος, ο χώρος σε ένα αρμονικό συντονισμό, σαν ένα πουλί να χτυπάει αστραπιαία τα φτερά του και μετά, όλα απλώς να συμβαίνουν.
Χωρίς καλή παρέα, η ζωή θα ήταν ένα λάθος..
Friday, May 15, 2026
μαζί
Προσπαθώ να στηρίξω ένα ''μαζί'' τραυματισμένο, θυμωμένο και πληγωμένο δικαιολογώντας την ύπαρξη τεσσάρων γραμμάτων το ένα πλάι στο άλλο. Πλάι, παρέα, μαζί, η θάλασσα με τον ήλιο που δύει, η φύση με το πιο πράσινο της φόρεμα και το χρώμα της μέρας που τελειώνει ή του πρωινού που έρχεται. Σκληραίνουμε μέσα από τα χρόνια ή γινόμαστε πιο ευάλωτοι; Νομίζω πως γινόμαστε τόσο μαλακοί, απαλοί και μεταξένιοι που ακόμη κι ένα χάδι μας ταράζει σαν τσίμπημα καρφίτσας; Ή μήπως έχουμε ξεχάσει να χαιδευόμαστε;
Sunday, May 10, 2026
μαμά
Θα είμαι πάντα εκείνο το μικρό κοριτσάκι που σου έφερνε (αυτή τη μέρα) λουλούδια και θα είσαι πάντα ο ήλιος μου.
χρόνια πολλά στις μανούλες όλου του κόσμου
Friday, May 08, 2026
χαρά
Μέσα στο μυαλό μου, θάλασσα, λουλούδια και πλεούμενα. Χρώματα έντονα και πολλά. Και σχέδια που αξίζουν τον χρόνο μου και την προσπάθεια μου.
Είμαι χαρούμενη!
Friday, May 01, 2026
το πιο σπουδαίο γεγονός
Το πιο σπουδαίο γεγονός της δικής μου ζωής είναι η γέννηση των δύο εγγονών μου, το ένα, αγοράκι, που γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 2025 και το δεύτερο, κοριτσάκι, που γεννήθηκε τον Απρίλιο του 2026. Το πρώτο από το γυιό μου και το δεύτερο από την κόρη μου.
Είμαι πλέον επισήμως γιαγιά και μάλιστα 2 εγγονών.
Πότε τα 2 παιδιά μου μου έφεραν τους συντρόφους τους, πότε γίνανε 4 και πότε 6 ούτε που το κατάλαβα.
Τα συναισθήματα έντονα και πολύ πολύ πολύ ευχάριστα. Με πολλές μικρές δόσεις αγωνίας, άγχους και υπομονής ενδιάμεσα.
Εν τω μεταξύ έχουν ξυπνήσει όλες οι αναμνήσεις μας με τον άντρα μου, βρήκαμε κούτες με παλιές φωτογραφίες που τα παιδιά μας ήταν μωρά, και τις κοιτάζουμε όλες μία προς μία, με πολύ μεγάλο χτυποκάρδι και συγκίνηση.
Άξιζε τελικά που βρεθήκαμε μαζί σ' αυτή τη ζωή!
Καλό μήνα να έχουμε, καλή πρωτομαγιά!
Δεν θα σου απαντήσω, κάνε ό,τι νομίζεις, τέλος.
Έγλυψα και τα κόκκαλα, από τα ψαράκια του Σαββάτου και γουργουρίζω σα γάτα με γεμάτη την κοιλιά. Μου έκανε συντροφιά η βροχή μέχρι που κ...





