εξ ανάγκης

 

Χθες βράδυ,  κατάφερα και κοιμήθηκα νωρίς και σήμερα στις 7.30 το πρωί,  μέτρησα 9 ολόκληρες ώρες σχεδόν χωρίς διακοπή ύπνου και σκέφτηκα ''ουάου,  λες το μαρτύριο μου να τέλειωσε;  το σύμπαν να με λυπήθηκε'';  Ένιωσα ξεκούραστη και χορτάτη από ύπνο (μετά από 3 ολόκληρους μήνες),  διαφορετικά τέτοια ώρα,  θα ήμουν ξανά στο κρεββάτι μου.  

Γελάω,  αλλά δεν είναι καθόλου αστείο,  καθώς βλέπω το μέλλον να μου επιφυλάσσει χάπια για τον ύπνο,  ακουστικά για την ακοή,  πόνους στα γόνατα  κλπ κλπ που δεν θέλω να τα σκέφτομαι,  προς το παρόν ζω τα νιάτα μου :)))))))))

Άλλωστε ο γιός είπε,  πως λένε,  πως όταν γεννιούνται μωρά στην οικογένεια,  οι παππούδες ξανανιώνουν :)

Νομίζω πως αυτό συμβαίνει διότι χτυπάει το καμπανάκι των υποχρεώσεων,  κάποιος πρέπει να παίξει με το μωρό,  να το πάρει αγκαλιά κλπ οπότε όλα αυτά του τύπου ''πονάει η μέση μου,  τα χέρια μου και το αυχενικό μου κάπως εξαφανίζονται.  Εξ ανάγκης! 

 

όμορφες στιγμές

 

Σκέφτομαι,  ότι κάποιοι άνθρωποι,  παραμένουν όπως όταν τους γνωρίσαμε πάρα πολλά χρόνια πριν.  Μπορεί να μην δούλεψαν με τον εαυτό τους,  ωστόσο βγάζουν μια ειλικρίνεια,  που με τα σημερινά μου δεδομένα,  τους επανατοποθετώ πάντα στο ίδιο κουτάκι.  Ξανά και ξανά.  Τους αγαπώ αλλά δεν τους χρειάζομαι κι εκεί κλείνει ένας μεγάαααλος κύκλος.  Με φυσικό τρόπο.  Φύση.  Ό,τι αγαπώ.  Φθινόπωρο.  Ό,τι λατρεύω.  Στην καρδιά μου έχω τα σοκολατένια του χρώματα,  τις ώχρες και τα κόκκινα.  Τα σκοτεινά πορτοκαλιά.  Στο μυαλό μου ζωγραφίζονται χωριουδάκια,  δέντρα,  ύπαιθρος.  

Ο γάμος έγινε.  Σίγουρα δεν έχω την ίδια άποψη με αυτή που είχα πριν.  Όχι,  δεν είχε τόση φασαρία.  Δεν είχε τόση κούραση.  Όλα  αυτά ήταν στο μυαλό μου.  Ήταν όλα πάρα πολύ όμορφα,  το ζευγάρι,  οι φίλοι,  ο κόσμος,  υπήρχε ευτυχώς για μένα μια ηρεμία.  Μεγάλο σοκ το όνομα του μπέμπη μας ''Δημήτρης'' που είναι το όνομα του άντρα μου.  Τεράστια τιμή και χαρά.  Ήταν μια σοκαριστική έκπληξη,  ευχάριστη φυσικά,  γιατί μας το κρατούσαν μυστικό εδώ και τόσο καιρό.  Και μας έλεγαν για ένα σωρό άλλα ονόματα (Φίλιππος,  Φοίβος,  Απόλλωνας,  Ορέστης).  Ο παππούς του Δημήτρη νομίζω ότι είναι ευτυχισμένος και χαρούμενος.  

Θα θυμάμαι από εδώ και πέρα να μην αγχώνομαι τόσο πολύ.

Να ζήσουν,  να ευτυχήσουν κι εμείς να τους απολαμβάνουμε.

 

 

πέρα δώθε

 

Φυσικά και υπάρχει ένα πλάνο μέσα στο χάος,  μια ανεπαίσθητη, αχνή γραμμή,  που την ακολουθείς αγκομαχώντας έστω και που σε κατευθύνει αργά αργά σε μια διέξοδο.  Κι όταν μέσα από το τούνελ,  βρεθεί ένα φως,  μπορείς να πεις ''τα κατάφερα''  και μετά,  πολύ μετά,  να αφήσεις τον εαυτό σου χαλαρό,  πολύ χαλαρό και να του φτιάξεις μια κούνια σκαλωμένη ανάμεσα σε δυό καταπράσινα δέντρα και να του πεις,  τώρα και το να μην κάνεις Τίποτα είναι απολύτως σημαντικό,  μπορείς μόνο να κουνιέσαι πέρα δώθε,  πέρα δώθε..  και να το απολαμβάνεις!

 

Ο Αύγουστος

 

Ο Αύγουστος μας έχει γυρίσει ήδη την πλάτη του,  φεύγει,  παίρνοντας μαζί του τα γλυκά και τα  ζουμερά φρούτα,  παίρνει μαζί του την άμμο μαζί με τις σαγιονάρες,  παίρνει μαζί του την αλμύρα,  τον ιδρώτα,  την ανεμελιά,  την ατέλειωτη ζέστη.  Παίρνει μαζί του τις υποχρεώσεις,  τα τρεξίματα,  το πώς θα το βολέψουμε αυτό ή πώς θα το διαχειριστούμε εκείνο.  Όμως δεν μπορεί να πάρει, αυτά τα όσα, όλο αυτό το διάστημα μας έφεραν πιο κοντά κι αυτό νομίζω πως είναι το πιο σημαντικό.  

τεχνητή νοημοσύνη

 

Ίσως τελικά,  η πιο ωραία μέρα είναι η επόμενη μέρα,  όταν έχουν τελειώσει όλα αυτά που σου φαίνονται βουνό,  κι όταν ξυπνήσεις το πρωί και σκεφτείς ''επιτέλους δεν έχω καμία υποχρέωση σήμερα''.   Κι ο κήπος θα είναι γεμάτος λουλούδια,  εγώ θα κάθομαι ''κυρία''  σε μια αναπαυτική πολυθρόνα κι ο κηπουρός θα μου σερβίρει τον καφέ μου ζεστό και λαχταριστό.  Γιατί ο κηπουρός;  Γιατί έτσι θέλω.  

Επίσης δηλώνω ότι εγώ την αγαπώ την τεχνητή νοημοσύνη και δεν θέλω να μείνω μόνο σε όσα φτάνει το μυαλό μου και πως θα την χρησιμοποιώ κάθε φορά που νιώθω την ανάγκη για όσο θέλω και για ό,τι θέλω.  Ακόμη και για να με κάνει να γελάω πολύ.  Όταν χρειάζομαι το γέλιο. 

another dot only

 

“I’m just another dot in the world”. 

Yayoi Kusama 

1929 - 2026

πρωινό

 

Για να δεις για τί σπιτονοικοκυρά μιλάμε.  Πορσελάνινα σερβίτσια,  ασημένιες κανάτες νερού,  φρεσκοστιμμένος χυμός πορτοκαλιού,  διάφορα φρούτα,  αβγά βραστά,   βάφλες,  κορν φλέηκς,  γάλα πλήρες,  φρεσκοζυμωμένο ψωμί,  μέλι,  καρύδια,  σαντιγύ και και καφές.  Αυτή τη στιγμή είναι στην κουζίνα και ετοιμάζει το μεσημεριανό,  σπανακόπιττα και παστίτσιο είπε,  με μπόλικη,  γλυκιά μπεσαμέλ με φρεσκότατα αβγά ημέρας.  Το βάζο με τα λουλούδια τα σπάει,  το ίδιο κι ο κήπος στην αυλή του σπιτιού.  Το καρώ τραπεζομάντηλο όλα τα λεφτά και οι πρωινές εφημερίδες όλες στο τραπέζι έτοιμες να διαβαστούν.