Κάποιες φορές, σε ένα κομμάτι λευκό, απορροφητικό χαρτί, πιέζω με δύναμη ένα κομμάτι κιμωλία σε απόλυτο, κόκκινο βαθύ. Μ' αυτό τον τρόπο, ανθίζει η ζωή μου λουλούδια.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
της Κυριακής
Στρώσαμε τραπεζομάντηλο κεντημένο της γιαγιάς, τα πορσελάνινα πιάτα της μαμάς, τα ασημένια μαχαιροπήρουνα της θείας, τα κρυστάλλινα κρ...
Καμμιά φορά η ομορφιά κρύβεται σ' ένα απλό χαρτί όπου έχεις αφήσει το αποτύπωμά σου. Μπορεί να είναι μια κόκκινη καρδιά, μπορεί ένα λουλούδι! Φιλιά Στέλλα μου! Καλή εβδομάδα!
ReplyDeleteΕπίσης μπορεί να είναι η μοναδική ομορφιά αυτό το αποτύπωμα στο χαρτί. Τις γκρίζες μέρες εννοώ..
DeleteΦιλιά!!!