Στο γατί που δεν θα αποκτήσω ποτέ..
Αλλά πάλι που ξέρεις;
Ίσως μια μέρα κατοικώ σε ένα χαμηλό σπιτάκι,
μέσα στο πυκνό δάσος
και μια αυλή με 200+ από δαύτα..
Και δεν είναι καθόλου ουτοπία αυτό..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
το καινούριο που δεν γίνεται ποτέ οικείο
Μπήκαμε στο μήνα της γιορτής σου και καταστρώνω ολόκληρο σχέδιο για να χωρέσω όσα περισσότερο μπορώ στο μικρό μήνυμα που θα σου στείλω, τ...
No comments:
Post a Comment