Friday, August 31, 2018

χωρίς ραντεβού





Είναι γαλήνη οι λέξεις σου,  είναι ηρεμία,  είναι τρυφερότητα,  μια γλυκιά πραότητα γεμίζει την ατμόσφαιρα κάθε φορά που έρχονται σε μένα.  Είναι παιχνίδι οι λέξεις σου,  νιώθω παιδί και χαμογελάω με τον τρόπο που ξεκινάς,  το πως ελίσσεσαι,  το πως λες αυτό που θέλεις να πεις χωρίς να ακούγεσαι δυνατά ή παράφωνα.  Σαν μια φωνή ραδιοφωνική που ακούω για χρόνια,  συντονισμένη πάντα στην ίδια συχνότητα,  χωρίς ραντεβού αλλά με την έκπληξη και την δύναμη του ξαφνικού και της αβεβαιότητας.  

No comments:

Post a Comment

μικρές λάμψεις

  Κοιτάζω για λίγα λεπτά τον ήλιο που δύει και τα μάτια μου θολώνουν στο φως που σιγά σιγά πέφτει και γίνεται νύχτα.  Μικρές λάμψεις στον ου...