το μπλε

Θα ζήλευα ακόμη κι αυτά τα λαμπερά διαμαντάκια της θάλασσας αν ήξερα πως τα μάτια πίσω από όλο αυτό το μεγαλειώδες μπλε, ήταν τα δικά σου.
Κι αυτό το καλοκαίρι λάμπει η απουσία σου.
Ό,τι πίστεψα έχει ρίξει άγκυρα σε ένα τεράστιο βυθό.

Μία σκάλα,  το τάβλι από την αποθήκη,  τα ζάρια.
Στις εξάρες,  ακούω τη φωνή σου,  μακρινή,  σουρεαλιστικό κομμάτι του εαυτού μου,  ποιός να το πίστευε.  Ένα όνειρο,  μια ολόκληρη ζωή.