Friday, December 27, 2019

ζαχαρωτά





Καμμιά φορά,  όσο ζαχαρωτή κι αν είναι μια κατάσταση αν δεν ταυτίζεται με κάποια από τις παλιές εμπειρίες σου ή λίγο με τα βιώματα σου δεν γίνεται όπως της αρμόζει αποδεκτή.
Και ανάποδα!
Για να γίνει αποδεκτή μια κατάσταση όσο ζαχαρωτή κι αν είναι θα πρέπει με κάποιο τρόπο να σου είναι αναγνωρίσιμη.  Ανιχνεύσιμη.
Άρα πού είναι το καθαρό,  το νέο,  το πρωτόγνωρο συναίσθημα;  Το ατόφιο;
Κι αν στον κάθε έρωτα ψάχνεις εκείνη την πρώτη σου τεράστια αγάπη;
Δεν είναι άδικο;

1 comment:

  1. Να δεις που προχθές Στέλλα μου είδα τον τρόπο που φτιάχνονται αυτά τα μπαστουνάκια! Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο εκπληκτικός είναι.
    Καλησπέρα.

    ReplyDelete

Note: Only a member of this blog may post a comment.

της Κυριακής

  Συνέπεια κι ευστροφία.  Να μπορείς ρε παιδί μου να σκεφτείς ότι κάνοντας αυτή την κίνηση πιθανόν να ακολουθήσει μια άλλη η οποία δεν θα απ...