Αυτό θα έπρεπε να είναι ζωή. Ένα συνεχές πάρτυ. Μια ροή από χαριτωμένες, παιχνιδιάρικες σαπουνόφουσκες. Μουσική. Κι ότι αγαπάει κανείς, φαγητό, ποτό, ταξείδια. Καμμία αρρώστεια, κανένας πόλεμος, μια διαρκής και ανεμπόδιστη πρόσβαση σε ότι θα μπορούσε να σε ευχαριστεί.
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Monday, June 27, 2022
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
το μεγάλο εγώ
Όταν λύσεις τον γρίφο που λέγεται ''άνθρωποι'', αρχίζεις και βλέπεις πίσω από τον καθρέφτη. Εμφανείς συμπεριφορές. Εγωι...

Ναι επρεπε...😊😀🤣🧡
ReplyDelete