Στα τόσα χρόνια της ζωής μου οι φιλικές μου σχέσεις είχαν να κάνουν με άτομα σφιγμένα και ανήμπορα να εκφραστούν συναισθηματικά. Σήμερα για πρώτη φορά άκουσα ένα ''μου λείψατε'' κι ένιωσα ένα χάδι στον ώμο μου, το οποίο το ανταπέδωσα με αγκαλιά. Κι ένα φιλί στο μάγουλο. Και συγκινήθηκα.
Θυμήθηκα τις παλιές μου σχέσεις, τις σφιγμένες κι ανήμπορες να εκφραστούν, που κάποια στιγμή τις άφησα πίσω και πόσο δύσκολο είναι αυτό και πόσο με ταλαιπωρεί καθημερινά. Όμως έχω μεγαλώσει τόσο πια που αλλάζω κι αλλάζουν και οι ανάγκες μου, που νιώθω ότι οφείλω να καλύπτω. Είναι από μένα για μένα, δώρο για τον εαυτό μου το να βρίσκω τρόπους να με καλύπτω.

No comments:
Post a Comment