Τελικά, το άγχος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της. Όσο κι αν προσπαθώ να βρω τρόπους να την ηρεμήσω δεν τα καταφέρνω. Το σώμα της μουδιάζει μου λέει κι η καρδιά της χτυπάει γρήγορα. Νιώθει αστάθεια, ζαλάδες και η αναπνοή της κόβεται. Περπατάει με ένταση. Προσθέτει αριθμούς, μετράει αναπνοές, ψάχνει να βρει 3 κόκκινα αντικείμενα, 3 κίτρινα ή 3 πράσινα, χαίρεται που τα βρίσκει, όμως στη στιγμή το άγχος είναι εκεί, επάνω της, όπως οι τρίχες των μαλλιών της ή τα νύχια της ή οι βλεφαρίδες της.
No comments:
Post a Comment