σκέψεις

..λένε πως δε βγάζουμε μέσα εδώ τον πραγματικό μας εαυτό,  αλλά το αντίθετο του,  ή αν θέλετε το κομμάτι εκείνο που συνήθως είναι βαθιά κρυμμένο σε κάποια αραχνιασμένη του γωνία..
ίσως για αυτό και εγώ ψάχνω στην αναζήτηση του google φωτογραφίες που εκπέμπουν γαλήνη και τρυφερότητα και ήρεμη διάθεση..
_____________________________________________________________________

έχω πιεί ελληνικό καφέ διπλό σε τεράστια κούπα από πολύ αγαπημένο πρόσωπο και τον λάτρεψα περίεργο όμως όσες φορές προσπαθώ να το φτιάξω μόνη μου έτσι,  κάτι με χαλάει..
συνήθως δυο φλυτζανάκια στη σειρά είναι ο δικός μου τρόπος..
_____________________________________________________________________

αποζητάμε τις αλλαγές αλλά δεν είναι όλες οι αλλαγές ευχάριστα αποδεκτές σωστά;
_____________________________________________________________________

δυσκολεύομαι να βάλω σε μια σειρά τα όσα θα ήθελα..  αν μετέφερα τον εαυτό μου χρονικά στο επόμενο έτος!

συνήθως όπου και όπως με πάει η βάρκα..

δε μου αρέσει καθόλου αυτό!
_____________________________________________________________________

διαβάζω αυτό το βιβλίο του Ίρβιν Γιάλομ ''στον κήπο του Επίκουρου''
χχμμμ δύσκολα θα το συνιστούσα σε κάποιον που αγαπώ..
δε ξέρω αν υπάρχει λόγος να σου βάζει κάποιος στο μυαλό σου όλα αυτά!
_____________________________________________________________________

δε λέω ο άνθρωπος δε πρέπει να σταματά ποτέ να το παλεύει και να προσπαθεί,  αλλά ας κάνει κάτι και το σύμπαν για όλο αυτό..  λίγη extra τύχη δεν θα έκανε σε κανέναν κακό..
_____________________________________________________________________

αν πατήσει κάποιος στις αδυναμίες σου είναι επειδή του έχεις δώσει το δικαίωμα να το κάνει;
_____________________________________________________________________

ακούω ''black coffee''

βροχή

Πίσω από τη διάφανη,  νερένια κουρτίνα,  τα χρώματα και τα σχήματα που γενναιόδωρα σου προσφέρει μια πόλη δείχνουν τόσο διαφορετικά..

Μπαίνεις στο γνωστό στέκι καφέ και αφήνεις την ομπρέλλα να στραγγίζει στην ειδική θήκη αριστερά..

Δίνεις παραγγελία στο νεαρό,  για καφεδάκι ζεστό.  Με μπόλικη κανέλα..

Χώνεσαι στις σελίδες του ''φιλμ νουαρ''  που ως εξ θαύματος διαδέχτηκε τον ''εξώστη''..  τυχαίνει να συμβαίνουν κι όμορφα πράγματα σ αυτή την πόλη κάποιες φορές..

Μια γουλιά καφέ ζεσταίνει το σώμα σου,  στ' αλήθεια έχει πέσει η θερμοκρασία και δεν φταίει που ακόμη είναι πρωί..

να σε ρωτήσω κάτι;
αν,  λέμε αν είχες τη δυνατότητα να βρεθείς σε μια άλλη χώρα..  με λυμμένο το οικονομικό πρόβλημα,  μπορείς να φανταστείς τι ακριβώς θα σου έλειπε;

μπαλίτσα

Aπόψε είμαι ένα τόσο δα μικρούλη πραματάκι στην παλάμη σου..

Παρ'  όλα αυτά,  πάντα πίστευα ότι ''όλα θα πάνε καλά''

είναι κάτι στιγμές..

Δεν ξέρεις που να πρωτογυρίσεις το βλέμμα..  ένας ουρανός σε αποχρώσεις μαβιές και ροζ,  πορτοκαλοκόκκινες στ' αριστερά,  πουλιά και μια πόλη να ανάβει σιγά σιγά τα φώτα της καθώς βυθίζεται σε μια θαλασσένια ομίχλη..

Μια μελωδία ακούγεται από μακριά κι ένα ζευγάρι χορεύει σε ρυθμούς tango..  ο ακορντεονίστας δίνει τον καλύτερο του εαυτό..

Για ένα χορό χρειάζονται δυό.
Αυτός που θα παρασύρει τον άλλον στο ρυθμό,  κι αυτός που θα ακολουθήσει.
Πάντα όμως ο καθένας χορεύει στα προσωπικά του βήματα..

Οι νότες αφιερωμένες..

ουτοπία ή ανάγκη;

Να είσαι πνευματικά ευέλικτη. Η δύναμη δε βρίσκεται στο να είναι κανείς άκαμπτος και σταθερός, αλλά στο να είναι ευλύγιστος. Το ευλύγιστο δέντρο αντέχει στη θύελλα. Μάζεψε όλη τη δύναμη που δίνει ένας γρήγορος νους.

Η ζωή είναι παράξενη. Συμβαίνουν τόσα πράγματα εκεί που δεν τα περιμένει κανείς, ώστε απλώς με το ν' αντιστέκεσαι σ' αυτά δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα. Χρειάζεται να έχει κανείς τεράστια ευλυγισία και σταθερή καρδιά.

Η ζωή είναι σαν μια κόψη ξυραφιού και πρέπει να περπατήσει κανείς πάνω σ' αυτό το μονοπάτι με εξαιρετική προσοχή και ευέλικτη σοφία.

Η ζωή είναι τόσο πλούσια, έχει τόσους θησαυρούς, κι εμείς την πλησιάζουμε με άδειες καρδιές. Δεν ξέρουμε πώς να γεμίσουμε τις καρδιές μας με την αφθονία της ζωής. Είμαστε φτωχοί μέσα μας κι όταν προσφέρονται τα πλούτη της, τ' αρνιόμαστε. Η αγάπη είναι επικίνδυνο πράγμα, φέρνει τη μόνη επανάσταση που δίνει απόλυτη ευτυχία. Είναι τόσο λίγοι εκείνοι από μας που μπορουν ν΄αγαπούν, τόσο λίγοι εκείνοι που θέλουν ν' αγαπούν. Αγαπάμε βάζοντας όρους, κάνοντας την αγάπη εμπορεύσιμο πράγμα. Εχουμε νοοτροπία παζαριού, αλλά η αγάπη δεν είναι εμπορεύσιμη, δεν είναι ένα απλό "πάρε - δώσε". ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΥΠΑΡΞΗΣ όπου όλα τα ανθρώπινα προβλήματα είναι λυμένα. Πάμε στο πηγάδι για νερό κρατώντας δαχτυλήθρα κι έτσι η ζωή καταντάει μια κακόγουστη υπόθεση, ασήμαντη και μίκρη.

Τι υπέροχο μέρος που θα μπορούσε να είναι η γη με τόση πολλή ομορφιά που υπάρχει, τόσο μεγαλείο, τόσο άφθαρτη ομορφιά! ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΔΕ ΝΟΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠ' ΑΥΤΟΝ, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ.

Δεν ξέρω, αλλά νιώθει κανείς να φλέγεται από αγάπη, υπάρχει μια άσβεστη φλόγα, νιώθει ότι έχει τόσο πολλή απ' αυτήν που θέλει να τη δώσει σε όλους. Και το κάνει. Είναι σαν ένα ποτάμι που κυλάει με ορμή, που ποτίζει και δίνει ζωή σε κάθε πόλη και χωριό, μολύνεται από τις ανθρώπινες βρομιές που πέφτουν σ' αυτό, αλλά σύντομα τα νερά καθαρίζονται από μόνα τους και συνεχίζουν να τρέχουν.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΔΙΑΛΥΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ Σ' ΑΥΤΗΝ: ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ, ΤΟ ΑΣΧΗΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ.

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ.

J.KRISNAMURTI

πανσέληνος

Tο φεγγάρι απόψε κάνει αγκαλιές με τα σύννεφα,  κι έτσι όπως το βλέπω λαμπερό στο σκοτάδι της νύχτας,  μ ένα γλυκό φως να φτάνει στην αυλή μου..

..σκέφτομαι την αλήθεια,  την κάθε αλήθεια να στρογγυλεύει και να γλυκαίνει και να φτάνει στον κάθε ενδιαφερόμενο με τη γλυκύτητα του φεγγαριού..  σκερτζόζα,  λίγο φανερή και λίγο κρυμμένη,  φοβούμενη να μην πληγώσει και να μην απομακρύνει..





η φωτογραφία από το weheartit.com