κλικ αριθμός 2

Τελειώνοντας ένα κουτί  Caprice,  έχω να πω πως είναι πολύ πιο δύσκολο να εντοπίσεις αυτό που ακριβώς θέλεις,  παρά να το κάνεις στόχο και να παλέψεις για αυτό..

Ειδικά όταν είσαι ''ψάρι''  κι όταν τυχαίνει να φοράς χοντρά μυωπικά γυαλιά.

Κυριακή απόγευμα

Τίποτα πιο όμορφο από μια χαλαρή,  δημιουργική παρέα.
Χωρίς βαριά βλέμματα και παγωμένα μάγουλα..

Μόνο γέλια κι ευχαρίστηση !

οι ώρες

Εν τέλει οι ώρες θα μπορούσαν να είναι τοσοδούλικες μπαλίτσες μέσα με πραγματάκια,  κάτι σαν τα αβγά κίντερ ένα πράγμα,  με τη διαφορά πως δεν σου προσφέρονται στο περίπτερο έναντι μικρού αντίτιμου,  αλλά είσαι εσύ αυτός που θα φτιάξει το περιτύλιγμα και κυρίως το γέμισμα.  Το δωράκι που θα ήθελες το τοποθετείς ο ίδιος,  και το ξετυλίγεις ο ίδιος.  Το βιώνεις ο ίδιος,  και είσαι πάντα προετοιμασμένος για μικρές ή μεγάλες παραλλαγές,  αιτία συνήθως εξωτερικών αλλά και  εσωτερικών παραγώντων.
Εδώ διευκολύνονται όσοι οργανώνουν ακόμη και το δευτερόλεπτο τους και όσοι ελίσσονται.

Για μένα ο χρόνος είναι πάντα ασαφής,  ακαθόριστος και απεριόριστος ;)

τρυφερότητα

Έχει και η τρυφερότητα τις δικές της πληγές όμως αυτές επουλώνονται γρήγορα..

αναμονή

Η μαγεία του να περιμένεις κάτι,  που σε επιστρέφει στην παιδική σου ηλικία..



σε 3 μήνες χριστούγενα !

πέρασμα

Η ώρα έξη το απόγευμα στης Α.  είχε φως..


..ζήλεψα !

γκρίζος καπνός

Μεταναστεύουν κομμάτια μου ολόκληρα,  κομμάτια από πηγμένο σκούρο αίμα βυσσινί.
Ανεμοστρόβιλος γύρω μου, σταθερός άξονας το ''εγώ''.  Νιώθω ευάλωτη.  Θυμώνω και πενθώ το χρόνο που έχασα χαρίζοντας στιγμές μου.  Στο πρόσωπο οργή.  Σπάω σε ήχους και σκορπάω σε χιλιάδες κραυγές.

-

Με τακτοποιώ σε ακριβό κουτί..