Ένας ουρανός από μαύρα, ώριμα σύννεφα, σχεδόν ακουμπούσε στη γη, και σας λέω, πάμε.. έρχεται καταιγίδα. Αρχίσαμε να μαζεύουμε τα πράγματα μας στην ψάθινη τσάντα θαλάσσης, όμως όλο κι από κάτι έμενε τριγύρω. Αγωνία και πανικόβλητα κοιτάγματα στην επερχόμενη θύελλα, και θέληση για διαφυγή από έναν κίνδυνο.
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Wednesday, August 06, 2014
όνειρο
Ένας ουρανός από μαύρα, ώριμα σύννεφα, σχεδόν ακουμπούσε στη γη, και σας λέω, πάμε.. έρχεται καταιγίδα. Αρχίσαμε να μαζεύουμε τα πράγματα μας στην ψάθινη τσάντα θαλάσσης, όμως όλο κι από κάτι έμενε τριγύρω. Αγωνία και πανικόβλητα κοιτάγματα στην επερχόμενη θύελλα, και θέληση για διαφυγή από έναν κίνδυνο.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
σ' αυτόν που είχε τον Βυσσινόκηπο
Θα ήθελα πολύ να έχω στην κατοχή μου, μία από τις ζωγραφιές σου. Ήσουν ένα γλυκό, αυτόφωτο πλάσμα. Κάπου άκουσα πως αυτό το τραγούδι σου ά...

No comments:
Post a Comment