Ένας ουρανός από μαύρα, ώριμα σύννεφα, σχεδόν ακουμπούσε στη γη, και σας λέω, πάμε.. έρχεται καταιγίδα. Αρχίσαμε να μαζεύουμε τα πράγματα μας στην ψάθινη τσάντα θαλάσσης, όμως όλο κι από κάτι έμενε τριγύρω. Αγωνία και πανικόβλητα κοιτάγματα στην επερχόμενη θύελλα, και θέληση για διαφυγή από έναν κίνδυνο.
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Wednesday, August 06, 2014
όνειρο
Ένας ουρανός από μαύρα, ώριμα σύννεφα, σχεδόν ακουμπούσε στη γη, και σας λέω, πάμε.. έρχεται καταιγίδα. Αρχίσαμε να μαζεύουμε τα πράγματα μας στην ψάθινη τσάντα θαλάσσης, όμως όλο κι από κάτι έμενε τριγύρω. Αγωνία και πανικόβλητα κοιτάγματα στην επερχόμενη θύελλα, και θέληση για διαφυγή από έναν κίνδυνο.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
δωράκι
Είναι ας πούμε, σα να βλέπεις ξαφνικά έναν γνωστό που έχεις να τον δεις χρόνια, που σας ενώνει ένα κοινό παρελθόν, που σου φέρνει εικόνε...

No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.