5.39 / 8 / 10

Καθώς γυρίζεις το πόμολο της πόρτας
στις επιστροφές και στο φευγιό σου,
καθώς αναπνέεις τον αέρα της θάλασσας
ή ακούς τον παφλασμό των κυμάτων
καθώς ανοίγεις τα πρωινά των Κυριακών
διάπλατα τα παράθυρα σου,
όταν οι σταγόνες της βροχής διαπερνούν το πρόσωπο σου
ή όταν φέρνεις στις παλάμες των χεριών σου
τα κιτρινισμένα φύλλα των δέντρων
καθώς βάζεις ζάχαρη στον καφέ σου
ή τσιμπάς τα εναπομείναντα ψίχουλα από το φρεσκοψημένο κέικ
στο λουλουδιασμένο πιάτο

το κομμάτι μου αυτό,  εκεί
είναι που αφήνει τα ίχνη μου στην δική σου άμμο